"Bir akşam çocuk okuldan eve dönüş yolunda annesine sordu: 'babam kim?' Annesi herkesin, çocukların bile gerçeği bilmeye hakkı olduğunu düşündü. Dolayısıyla büyük bir dürüstlükle cevap verdi: 'benim.'"
Yarı Fransız-yarı Şilili genç yazar Miguel Bonnefoy'un bir ailenin 150 yıllık geçmişi üzerinden aslında Şili'nin tarihini anlattığı romanı Miras beni şaşırttı zira uzun zamandır Latin Amerikalı genç yazarların büyülü gerçekçilikten uzak durduğunu, hatta üzerlerine giydirilen bu gömlekten biraz sıkılıp başka türlerde eserler vermeye çabaladıklarını biliyoruz. Oysaki Miras düpedüz bir büyülü gerçekçi roman, hatta gerek bir ailenin öyküsünü kuşak kuşak anlatışı, gerekse de bunu yapış biçiminde tercih ettiği dil ile epeyce Yüzyıllık Yalnızlık'ı andırıyor.
Fransa'dan California'ya gitmek için yola çıkıp kendini Şili'de bulan büyük dedenin öyküsüyle başlıyor anlatı ve Pinochet darbesinden sonra işkence görüp ülkeden kaçmak zorunda kalan son kuşak temsilcisine dek uzanıyor.
Kitabı okurken kesinlikle keyif aldım, özlediğim bir tadı buldum, kendimi edebi açıdan tanıdık bir yerde hissettim. Yazarın üslubu nefis, yer yer epey masalsı. Bireysel bir öykünün arka planına kanlı siyasi tarihi oturtmayı da gayet iyi becermiş ki zaten malumunuz bu iş iyi büyülü gerçekçiliğin alamet-i farikalarındandır.
Ancak... Bir şey eksik sanki, bilemiyorum. Kitabın başındaki karakterler nefis çizilmişti (özellikle aynı küvette yıkanan Lazare ve Therese'nin birbirlerine aşkları müthiş hoştu) ancak ilerledikçe zayıflıyor bence metin. Olaylara odaklanır oluyor yazar ve anlattığı karakterler gitgide daha tek boyutlu hale geliyor, hatta sanki o olayı aktarmak için metne eklenmişler gibi bir his yaratıyor insanda. Örneğin ailenin son kuşak temsilcisi Ilario Da'nın nasıl biri olduğuna dair çok az fikrim var - gördüğü işkenceleri anımsayacağım şüphesiz ama karakterin kendisine dair pek az şey kaldı bana.
Neyse, sonuçta akıp giden, okuması lezzetli bir kitap Miras ama bu bahsettiğim problemin kitabın değerinden ve insanda iz bırakma gücünden çok şey eksilttiği kanaatindeyim naçizane.
Kitap ''Yüzyıllık Yalnızlık'' tadında, ama ondan daha gerçekçi ,ama onun gibi doğa üstü olayları da barındıran oldukça ilgi çekici ve tarihi olaylardan bahsediyor.Çocuklarımızın büyük büyük atalarımıza benzer karakterlere ve kaderlere sahip olabileceğinden de...
kitap okurken özetmiş hissi veriyor.. okurken karakterlerin ve olayların daha kapsamlı aktarılması ya da tasvir edilmesi gerektiğini hissettim.. her bir bölümde yarım kalmışlık hissi verdi..
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Çok ama çok güzel bir kitap. İyi ki böyle güzel kitaplar var. İyi ki yayınlamış yapı kredi yayınları. Bu kitabı bana ulaştıran herkese ayrı ayrı teşekkür etmek istiyorum.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Çağdaş dünya klasikleri dizisi dolu dizgin devam ediyor. Kitabı çok beğendim. Ancak peşinen söyleyim dizinin ilk kitabı #k:348244 kadar başarılı değil.
Kitap maceracı bir ailenin üç kuşağının başından geçenleri, eşlerin, eşlerinin aileleri ve dostlarının yaşam hikayelerini çok güzel özetlemiş. Bu kadar ilginç karakter bir ailede nasıl olur demiyorsunuz okurken sırıtmamış.
Beni en çok etkileyen şey kitabın ilk sayfasında Santayana tarafından söylenen “ geçmişlerini hatırlamayanlar tekrara mahkûmdur.” Sözünün kitabın son bölümünde anlam kazanması. Ayrıca ilk bölümlerde geçen Michel Rene Hikayesi de bir yere bağlanmış. O hikaye de ayrıca ilginç ve hoş.
Yazarı ilk tanıyorum ve yazım dili hoşuma gitti. Klasik bir aile yaşantısının dünya savaşlarını da kapsayan geniş bir yelpazede olayları zekice birbirine bağlamadaki ustalığı görüyoruz.
