Ve Sen, Kuş Olur Gidersin... Hakkındaki Yorumlar

yazarın her kitabını okuyup bitirdiğimde iyi ki okudum diyorum

yazarın okuduğum ilk kitabıydı. mükemmel bir eser.

İç hesaplasma adina guzel

yazar ile ilk bu kitabın da tanıştım. yazarın uslubu oldukça güzel, insan muhakkak etkileniyor. bu yüzden diğer kitaplarını da alıp okumayı düşünüyorum. okunmaya değer bir kitap.

Tarık Tufan bizim söyleyemediklerimizi söylemede bir numara.Her satırında işte beni anlatıyor dediğiniz cümlelerle karşılaşıyorsunuz..Mistik tarzı kitaba ayrı bir hava katıyor. Ve akıllara kazınan mısra-ı bercesteler her defasında yüzünüzde tebessümle karışık bir hüzün uyandırıyor..

Yazarların alenen kendi hikayelerini yazdıkları yazılar pek de okumaya alışık olmadığım bir tarzdır.
Tarık Tufan'ın okudum ilk kitabıdır "ve sen kuş olur gidersin.." ama bu bende onun için "psikopat" gibi bir izlenim bırakmadı onu benim gibi ilk bu kitabından tanıyanlarda olduğu gibi.Aksine yüreğini bu kadar çok açması ve çok özel duygularını milyonlarla paylaşabilmesi beni çok etkiledi.Kitaptaki en can alıcı nokta ise çok çok sevdiği ve uğruna herşeyini feda ettiği kızı mutlu edemeyeceği düşüncesinden ona olan sevgisini belitmemesi ama sevdasından da asla vazgeçmemesiydi.Her sıkıntısında yardımına ilk koşan sevdiği oluyordu.Aralarında çok garip ama bir o kadar da hoş bir muhabbet vardı.Kitaptan öğrendiğim en güzel şey:"Sevmek" aslında sadece sevdiğinin mutlu olması için uğraşmaktı sonunda canınızın çok yanacağını bilseniz de ve arkasından "susuyor olmam acı çekmediğim anlamına gelmez" diyebilmekti.

ve sen ,kuş olur gidersin
tarık tufanın severek okuduğum kitaplarından biri hatta en çok sevdiğim kitabı diyebilirim. tarık tufanı yakından takip eden biriyim. tv5 ve milli gazete. yazılarını çok seviyorum. gel gelelim son kitabına. gerçeketen yazarımızın son kitabına çok kızdım. çünkü onun esrarengiz hayatını bilmememmiz gerekiyordu. onun lolasını insanlığın bilmeye hakı yoktu. biz onu kıraliçenin karşısındaki adam olarak görmeli miydik? onu biz biliriz o değil. fakat itraf edeyim ki her satırında göz yaşına boğuldum ve defalarca okumaya devam ettim. ama yine kızıyorum tarık tufana çünkü ben zaten ona kendi içimde güzel bir hayat yaşatıyordum. onun bir daha anlatmasına gerek kalmadı. neden mi böyle düşünüyorum. bir arkadaşa tavsiye ettim okuması için bulup okumuş. ama adam diğer kitaplarınıdan ve tufan'ın kişiliğinden bi haberdi. durum böyle olunca tarık tufan'ı piskopat olmakla suçladı.
aslında ben zaten onun ne olduğunu biliyordum. ama diğer kimseler bilmedi. şimdilerde kitabı tavsiye ettiğim kişilere önce diğer kitaplarını okumayı şart koşuyorum. uzun lafın kısası yeri gelmeden yayınlanmış bir kitep. neden defalarca okuyorsun diye sormayın. çünkü zaafım var tarık tufana karşı. nerede bulsam alır okurum. çünkü tarık abi kelimelerle nasıl dans ediyor oturup izlemek açıkçası zevk veriyor.
aynı ustalığı kekeme çocuklar korusunda da göstermiş. hele o yüzleşme yazısı inanaın insanı çok etkiliyor. tabi diğer yazılar da cabası. işte eğer tarık tufanla yeni tanışıyorsanız. önce ilk iki kitabını sonra da son kitabını okumanızı tavsiye ederim. felsefenin(!) gazalisini de enlarsınız socratesini de