Ebuzer Hakkındaki Yorumlar

Şeriati'nin ilk kitabıdır. Arabistanlı bir yazardan çevirdiği bu kitabın ikinci kısmına üslubuyla damga vurmuştur. ilk gençlik yılları olduğu için dili keskindir, ifadeleri bazen kırıcı olabilmektedir. ama Ebuzer'i tanımak adına başvurulacak güzel bir çalışma

ebuzerle bir daha ebuzer anlamak hayatı anlamak islamı anlamak ebuzer yalnız doğdu yalnız ölecek bilal ile münaşarlığından çok etkilendim..

Büyük sahabe Ebu Zer'in hayatını konu alan güzel bir çalışma.Bildiğim kadarıya merhum Ali Şeriati,Ebu Zer'in hayatına ait çeviriler yapmaya başladıktan sonra kendi İslam anlaşıyını bu sahabenin hayat anlayışına göre şekillendirmiş.Güzel ve örnek alınacak bilgilerle dolu bir kitap fakat Hz.Osman hakkında söyledikleri araştırılmalı ve ona göre değerlendirme yapılmalıdır.

Hayatta bazen insanlar doğruluk adına bazı şeylerden feragat etmeli. bu feragatlardan birkaçı yalnız kalmak olabilir. işte ebuzer bize bunun en büyük örneğidir.Ali ŞERİATİ ye teşekkürler...

o dönemleri bir de şeriatı anlatımıyla ebuzerin aşkıyla okuyarak yaşamak gerekir...
o çöl sıcaklığını en derinlerinizde hissedecekiniz...

Ebuzer Dr. Ali Şeriati'ye kazanmış olduğu ün bazında en çok hizmet eden eseridir. İsyan ahlakıyla donanmış ebuzer etrafındakilerce anlaşılamamıştır. Ebuzeri okurken kah ağlayacak kah titreyeceksiniz. Ezberlerinizi bozacak bir eser. Hoş yazar kendi kişisel değerlendirmelerinde Hz. Osman'a biraz aşırı yüklenir lakin yine de güzel bir eser.

Kişiliğine bayılıyorum Ebu Zer'in doğru bildiğinden vazgeçmeyen.Gerektiği zaman yumuşak davranan gerektiği kişiye karşı sivri dilli.Ayriyeten şunu söylemek istiyorum islamiyetin yayılmasını istemeyen ve dine zarar verenler müslüman olduktan sonrada dine zarar vermeye devam etmişler.Bir türlü içlerindeki hastalıktan tamamen kurtulamamışlar.Mal mülk uğruna kendilerini parçalamışlar...

Ali Şeriati bir sosyologtur, konuya bir sosyolog gözü ile vakıf olup bu şekilde bir varsayıma varmıştır ki dikkat edildiğinde kitapta Peygamber Efendimiz'den bahsederken Muhammed demektetir. Bu Şeriatinin yazar oluşuna ince bir dipnottur, bu şekilde bakarsanız yerilme ve övme konularına zihninizde biraz da olsa netlik gelecektir.

Şeriati ve cevap veriyorum kitabında, 10-15 yıl önceki söylevlerinden ki süre sadece izafidir, bazı söylemlerinin bugün onda bir değişime uğradığını söylemektedir, yani dünya görüşü ile değişen kalbin bazı şeyleri fark ettiğini erdemli bir şekilde dillendirmektedir, bu da yazar oluşuna ikinci bir dipnottur.

Gelelim, çölün erdemli ve adaletli adam'ına. Peygamber efendimiz "Yalnız doğdun, yalnız öleceksin ve yalnız haşr olacaksın" diye kendisine yalnızlığı ve hüznü yüklemiştir. Efendimiz'e biat eden 5. sahabidir ve 3. sen öncesinde Allah'ı bilmiştir. Durup baktığımızda gerçekten Ebu Zer, Gıfarlı Eba Zer'in zikri fazla uğramaz kalbimize ve kulağımıza. Halbu ki o, İslam'ın gür narası olmuş ve her şekilde Peygamberinden vasiyet aldığı üzre "Acı olsa da doğruyu söylemiştir." Haksızlığa ve haksızlık yapana karşıdurmuş, Efendisinden, dostundan, arkadaşından duyduklarını uygulamıştır. Ve dikkat edildiğinde, gerçekten karşı durdukları, sonrasında İslam devletinde kalpleri ve zihinleri tahribata başlamış ve İslam'ın sorumluluğu tekelleşmelere gitmiştir. Şeriati mukaddimesinde zikredildiği üzre böylesi hizmet etmiş ve her alanda menfaat beklemeden Sevdiğinden (Allah'tan) rıza isteyerek çabalamış ve nefes tüketmiştir. Gıfarlı Eba Zer, sosyal bir adaletçidir ki Allah Kuran'ında herkesin eşit olduğunu, kara'nın beyaz'dan ya da sarıdan üstün olmadığını ve üstün kabile kavramının bu dinde olmadığını ayetleri ile belirtmiştir.Fakat tekelleşme ile gelen aile üstünlüğü, İslam'ın temel direktifleri ve temel direkleri olan kardeşlik çatısını çatırdatmış ve temellerine kısmi dinamit olmuştur.

Peygamber Efendimiz; " Ebazer, yakın zamanda musbiete hazır ol dediğinde, cevaben, Sevdiğimden gelendir o, kabulümdür demiştir." Durup düşündüğünüzde bu sabır ve itikat dudak uçuklatan bir zaviyedir, ki Ammar bin Yasir kitabında bile bu zikre yer verilmiş, aynı sıkıntılar ifade edilmiştir.

Eba Zer, sosyal adaletin lisanı, inandıkları uğrunda çocuklarını kaybetmiş buna bile dayanmıştır. Merak ediyorum, çöle sürülmesini hangi mantık izah edebilir, Peygamberinin öğütünü dinlemesi, Kur'an da olanı dillendirmesi, susuzluğa ve açlığa terk edilmesi hangi makuliyeti izah eder? 5. müslüman olan sahabiydi, hiçbir zaman Peygamberini yolda bırakmamış ve harfiyen itaat etmiştir. Vasiyetine sahip çıkmış, etrafındakiler zengin olurken, o yine 1 haftalık buğdaya, 1 bardak su ve 1 dardak süte kabul etmiştir herşeyi. Peygamber efendimiz, temziliği ile bilinmiştir fakat Muaviye ve Oğlu yezit, Peygamber Efendimiz'in sıfatı ile eş mi tutuluyor? Hata yapmaya müsait değil midir de, bazı doğrular sancı olarak kalplere saplanmakta. Burda bir taraf tutma var ise tutulan taraf Allah'a taraf olanların tarafıdır ki, kalbi ve itikadi bireylerin de istediği budur.

Ey Gıfarlı Ebazer, çölün sustuğu hikmet sahibi derviş. Allah senden razı olsun ki vasiyete ihanet etmeden, öğrendiğin gibi yaşadın ve acı olsa da acı olanı konuştuğun için. Selam olsun sana, yalnızlığına ve sustuğuna. Yalnız doğdun, yalnız öldün ve yalnız haşr olunacaksın. Ellerin Efendinin ellerinde.

Doğrusunu söylemek gerekirse kitapla ilgili yorumlara baktığımda taasubun ne kadar ileri derecede olduğunu gördüm.Hayret ettim.Hz.Ali gereksiz yere ön plana çıkarılmış,sahabeler yerilmiş gibi bir takım kültürel mezhepsel aklı örten ,duygusallıkla haşır neşir ilme bilgiye dayanmayan puta ,geleneğe tapınmalar sezdim.Size ehlibeytin üstünlüğünü EHLİ SÜNNET KAYNAKLARIN DAN sunuyorum.Ayrıca kuran ı kerim de peygamber efendimize inen ayetlerde münafıklardan bahsedilirken PEYGAMBER EFENDİMİZİ GÖREN HERKESİN SAHABE OLDUGUNU SÖYLEYEN AKILALMAZ ANLAYIŞI KINIYORUM.Yanlış anlaşılmasın ben burada Hz.Ali dışındaki 3 halifeyi hedef almıyorum.Ama kültürel olarak olarak kabul edilen ve saltanatttan kalma bu halifeliğe göre üstünlük sırası anlayışına akıl erdirmekte zorlanıyorum.Hele ki Hz.Hasan'ı zehirleten Muaviye gibi bir insanın sahiplenilmesini hiç ama hiç anlayamıyorum.Size tarafsız bir şekilde Mervan'ın NİÇİN vali yapıldığını vb. kısacası islam tarihi okumanızı tavsiye ederim.Tabii Muaviye nin mezarını da araştırmanızı tavsiye ederim...Ebu Hüreyrenin peygamber efendimizin yanın da geçirdiği süreyle naklettiği hadis sayısını orantılamanızı tavsiye ederim.Ve aşağıdaki ehli sünnet kaynaklı hadislerden gerçek sünnete ulaşma da ehlibeytin önemini görmeniz açısından emanet ve hadisleri alma açısından değerlendirmenizi de

EHL-İ BEYTİ SEVMEK İMANIN ALÂMETİDİR

Allah Teâlâ, müminlere Resûlü’nün sevilmesini farz kıldığı gibi onun parçası olan ve kendisine inanan yakınlarının da sevilmesini, bu şekilde Peygamber’in (s.a.v) sevindirilmesini istiyor. Bir ayet-i kerimede şöyle buyrulmuştur:

Bismillahirrahmanırrahim
“Resûlüm onlara de ki: Ben bu davetime karşılık olarak sizden bir karşılık ve ücret beklemiyorum; sadece yakınlarıma sevgi göstermenizi istiyorum.” (Şûrâ/23)

Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz, Ashâb-ı kirâmı ve ümmetim Ehl-i Beyt’in hukunu iyi koruma konusunda şiddetle uyarmıştır:

Zeyd b. Erkam (r.a) anlatıyor: Allah Rasûlü (s.a.v), Mekke ile Medine arasında Hummen denilen suyun başında bir hutbe verdi. Allah’a hamd, sena ve zikirden sonra şöyle buyurdu:

“Ey insanlar! Dikkat ediniz; ben bir beşerim. Rabbimin ölüm elçisinin gelmesi ve benim ona icabet edip aranızdan gitmem yakındır. Sizlere hukuku ağır iki kıymetli emanet bırakıyorum. Birincisi Allah’ın Kitabı’dır. Onda nur ve hidayet vardır. Allah’ın Kitabına sımsıkı sarılın. Onunla meşgul olun, onu öğrenin, öğretin; hükümlerini anlayın. İkinci emanet Ehl-i beytimdir. Ehl-i Beytim hakkında Allah’tan korkmanızı hatırlatırım. Ehl-i Beytim hakkında Allah’tan korkmanızı hatırlatırım. Ehl-i Beytim hakkında Allah’tan korkmanızı hatırlatırım. ” Zeyd b. Erkam’ı dinleyenler arasında bulunan Husayn b. Sebre,

“Ey Zeyd, Rasûlullah’ın (s.a.v) zevceleri de Ehl-i Beytten midir?” diye sordu, Zeyd (r.a),

“Tabi ki Efendimizin hanımları da Ehl-i Beyttendir. Fakat Rasûlullah’ın (s.a.v) haklarının korunmasını istediği Ehl-i Beyt, kendilerine sadakanın haram olduğu kimselerdir” dedi. Husayn,

“Onlar kimdir?” diye sorunca Zeyd b. Erkam (r.a),

“Ali’nin ailesi, Akîl’in ailesi, Cafer ve Abbas’ın âilesidir” dedi. Husayn,

“Bunlara sadaka haram mıdır?” diye sorunca, Zeyd (r.a),

“Evet” dedi. (Müslim, Fedâilü’s-Sahâbe, 36; Nesâî, Sünen-i Kübrâ, Menâkıb, 9.)

Müfessirlerin imamı Fahruddin er-Râzî (rah.) demiştir ki:

“Resûlüm onlara de ki: Ben bu davetime karşılık olarak sizden bir karşılık ve ücret beklemiyorum; sadece yakınlarıma sevgi göstermenizi istiyorum”
âyet-i kerimesi (Şûrâ/23) Resûlullah’ın (s.a.v) Eh-i Beytini ve Ashabını sevmenin vacip olduğunu göstermektedir. Allah Resûlü (s.a.v) sahih hadislerinde:
“Fatıma benden bir parçadır; onu üzen beni de üzer” (Ibnu Kesir, Tefsir, VII, 201) buyurmuş, Hz. Ali’yi, Hasan ve Hüseyin’i sevdiğini belirtmiştir. Efendimizin sevdiği kimseleri sevmek, bütün ümmete vaciptir. Sonra, her namazın sonunda Hz. Peygamberin Ehl-i Beyti’ne salât ve selâm okunması, bütün ümmete emredilmiştir. Bu büyük bir makamdır; onlardan başka hiç kimseye nasip olmamıştır. Bütün bunlar gösteriyor ki, Hz. Peygamberin Ehl-i Beyti’ni sevmek vaciptir.

Efendimiz’in zevcesi Ümmü Seleme (r. anha) anlatıyor:

Resûlullah (s.a.v) Ali, Fâtıma, Hasan ve Hüseyin’le yemek yedi. Yemekten sonra, onları üzerindeki elbise ile sardı ve,

“Allahım! Bunlara düşman olana sen de düşman ol; bunları seveni sen de sev!”
diye duâ etti. (Ebû Ya’lâ, Müsned, No:6951; Heysemî, Mecmau’z-Zevâid, IX, 166-167.)

Resûlullah (s.a.v) Efendimiz’in amcası Abbas (r.a) bir gün üzüntülü bir şekilde, Efendimiz’in huzuruna geldi ve,

“Yâ Resûlellah! Kureyş bizden ne istiyor; birbirleriyle karşılaşınca güler yüz gösteriyorlar, bizimle karşılaşınca yüzleri değişiyor!” diye şikâyet etti. Allah Resûlü (s.a.v) bu hâle çok gazaplandı; yüzü kıpkırmızı oldu. Sonra,
“Allah’a yemin ederim ki, bir kalp sizleri Allah ve Resûlü için sevmedikçe o kalbe iman girmiş olmaz”
buyurdu ve şöyle devam etti:

“Ey insanlar! Kim amcama eziyet ederse, bana eziyet etmiş olur. Hiç şüphesiz bir kimsenin amcası babası gibidir.” (Tirmizî, Menâkıb, 28; Ahmed Müsned, I, 207.)

Resûlullah (s.a.v) Efendimiz, Hz. Ali’ye hitaben: “Yâ Ali, seni ancak mümin olanlar sever; sana ancak münafıklar buğzeder.”
buyurmuştur.( Müslim, iman, 131; Tirmizî, Menâkıb, 20; Nesâî, iman, 19.)

İçinde Sunni kaynaklara ait hadislerin de oldugu bu bilgilerden sonra ve ilgili ayeti kerimeden sonra ortada tartışılacak bir şey kalmıyor.Size GADİRİHUM olayını hangi mezhepten olursanız olun iyi araştırmanızı tavsiye ederim.
1)EHLİ BEYT VE EHLİSÜNNET EKOLLERİ CİLT:1,2,3 ,KEVSER YAYINLARI ,ALLEME MURTAZA ASKERİ
2)ALİ,ALİ ŞERİATİ,FECR YAYINLARI
3)İMAMLAR VE SULTANLAR,MUSTAFA İSLAMOĞLU
4)NEHCUL BELAĞA,HZ.ALİ ,BEYAN YAYINLARI
5)İSLAM VE SINIFSAL YAPI,ALİ ŞERİATİ
adlı kitapları mutlak suretle öneririm. Bir kalbiniz varsa okuduğunuza belki de hayatta en fazla sevineceğiniz eserlerdir bunlar(doğru bakış açısını ve algılamayı yakalamak adına).İyi Okumalar.

Şii sünni herkesin okuması gereken bir eser. bazı yerlerde insan gözyaşına engel olamıyor. gerçekten ibretlik bir hayatı önümüze koymuş üstad şeriati. düşünenler ve akıl edenler için vicdanı sızlayanlar için...

Kitapla ilgili yorumlara baktığımda ilgimi şu çekti:İnsanlar öğretileri ve yetiştirildikleri ortam nasılsa ;aldıkları bilgileri inanç olarak benimsemişler ve bu inançları hiç bir araştırma yapmadan kutsallaştırmışlar.Bu insanın genel yapısında olan zamanla ruhuna yerleştirdiği ;ben buyum ve kendimi korumalıyım refleksiyle karşı bir görüş gelince düşünme ve araştırma ihtiyacı duymadan eleştirme güdüsünden başka bir şey değil.Ben tüm müslüman kardeşlerimize ilk önce kuranı kerimi merkeze alarak tıpkı yeni bir dine girercesine sıfırdan şartlanmalardan kurtularak okumalarını ve gerekli genel kuralları çıkardıktan sonra mezhepsel araştırmaları "SIFIR" daki bir insan olarak yapmayı tavsiye ederim.Malumunuz genelimiz HANEFİ mezhebinin takip edildiği bir dünya da İslam la tanıştık,tıpki İran da CAFERİ mezhebinin takip edildiği bir dünya da İslam'la tanışan Ali Şeriati gibi bulundugumuz ortamın mezhebini aldık...Ve bir çogumuz araştırma bile yapmadan karşı görüşleri gözümüz kapalı reddettik...Ben görüyorum ki Ali Şeriati bu zinciri kırmış zaten yazdığı kitaplardan birisi olan:İNSANIN DÖRT ZİNDANI'nda bunu konuyu ele almış tavsiye ederim.....Ben size bunun yanında size mezhepsel konularda bakış açınızı genişletecek bir kaç kitap önermek istiyorum,umarım faydalanma cesaretini duygusallıktan uzak ve ihtimalleri göz önünde bulundurarak gösterirsiniz:
1)EHLİ BEYT ve EHLİSÜNNET EKOLLERİ CİLT:1,2,3 ,KEVSER YAYINLARI,ALLEME MURTAZA ASKERİ

2)DOĞRUYA DOĞRU,PROF.DR.MUHAMMED TİCANİ,KEVSER YAYINLARI

3)NEHCÜ'L BELAĞA ,HZ.ALİ,BEYAN YAYINLARI

4)İSLAM VE SINIFSAL YAPI,ALİ ŞERİATİ FECR YAYINLARI

bu kitapları şayet okursanız EBUZER,ALİ ŞERİATİ adlı kitabı hazmetmeniz belki de daha kolay olacaktır.

Not:DR. MUHAMMED TİCANİ nin kitapları ,kitapyurdunda CAN YAYINLARI altında satışı mevcut… Lakin ALEVİLİK ve ŞİA(CAFERİLİK) aynı şeyler olmadığı için 2 nolu bahsettigim kitabın ismi degiştirilerek satıldığı için bu yayın evinde benim açımdan bir şüphe oluştu.AMA YİNE DE SİZE ""TİCANİ""nin BU KİTAPLARINI DA OKUMANIZI TAVSİYE EDERİM.İÇERİĞİN DEĞİŞTİRİLDİĞİNİ SANMIYORUM.Okuyan ne kaybedebilir ki?Hiç bilenle bilmeyen bir olur mu?

ALÍ ŞERİATİ'NİN İLK DEFA BİR KİTABINI OKUDUM.ANLATIMINI ÇOK ÇOK BEĞENDIM.SU GİBİ AKIP GİTTİ.BİR ÇIRPIDA OKUNABİLECEK BİR KİTAPP.TAVSİYE EDERİM

Kendine has özellikleri ve duruşu ile farklı olan bu büyük sahabeyi tanımak için kıymetli bir eser.Ancak yazarın halifelik dönemini şii bakış açısıyla değerlendirdiği dolayısıyla tarafsız olmadığı unutulmamalı.

peygamberin vefatından çok geçmeden bile insanlar nefislerine yenik düşmüşler. ebuzer peygamberle olan hayatı unutmamak için bir nevi dünyanın kötü etkisini, üstünden sıyırmayaı başarmış bir simge. dünya ve onun yarattığı sonsuz istekelr ,ihtişam bizi bu kadar sarmalamışken ebuzer olmak çok zor.hep denir ya bir yere gitsem herşeyden uzaklaşsam .öyle bir yer yok ne yazık ki.

Ebuzer-i Gıfari efendimizin büyük sahabelerindendir. Zayıf bedenine ve açlıktan kokan nefesine rağmen peygambere ve islama olan sadakati nedeniyle hiç kimseye boyun eğmemiştir. Ümeyye oğullarının nübüvvetten saltanata geçirdiği hilafetin en çok eziyet çekmesine sebep olduğu sahabelerden biridir. Haksızlığa karşı asla susmamış ve susturulamamıştır. Türlü desiselere ve işkencelere rağmen insanların hak ve hukukunu daima kendinden üstün tutmuş altına ve zenginliklere asla ahiretini satmamıştır. Allahın rızası mı yoksa iki lokma ekmek mi sorusuna açlıktan ölmek üzereyken hatta evlatları açlıktan ölmek üzereyken bile boyun bükmemiş ve rızkı verenin takdirine boyun eğmiştir. Peygamberin kendisine söylediği gibi yalnız yaşamış ve yalnız ölmüş yoldan geçenlerce yıkanmış ve onlar tarafından gömülmüştür. Ebuzeri anlatırken bir Şiinin (Ali Şeriati) gözünden Ümeyye oğullarına bakışı da farkedeceksiniz. Kitap güzel ama güzelliği güzeller güzeli bir sahabenin faik hayatını konu etmesinden kaynaklanıyor daha çok. Ebuzer (R.A) in yaşadıklarının yanında bu kitaptakiler bile bir hiçtir. Ama bu kitabı okurken bile zaman zaman gözyaşlarınıza engel olamayacaksınız.

tarihe bakış açınızı değiştirecek güce sahip nadide kitaplardan bir tanesi..

Biz Ebuzer'i tarihte acıda olsa hep doğruyu söyleyen biri olarak okuduk. Gerçekten Ali Şeriat'i Ebuzeri çok güzel anlatmış. Lakin Ebuzer övülürken diğer sahabeler yerilmez. Genel itibariyle güzel okumaya değer bir kitap.

bu kitapta ebuzer hazretlerinin
hz. osman ve muaviyenin vali olduğu dönemlerdeki zenginlik hakkındaki çatışmaları dikkat çekiyor.
ki hepimiz ebuzer'in şu sözünü çok iyi biliriz.
muaviye bir saray yaptırmaya başlar.
ebuzer-"ey muaviye eğer bu sarayı kendi paranla yaptırıyorsan israftır, haramdır. eğer devletin parasıyla yaptırıyorsan günahtır"

sözü şimdinin kapitalist müslümanlarının çok zoruna giderdi herhalde.

okunası bi kitap ama şuna dikkat etmekte fayda var.
ali şeriati şii olduğu için kitabının sonlarında hz. ali yi bana göre hiç olmadık yerden ön plana çıkarmış buna dikkat ederseniz güzel bi kitap.

hümeyra hanıma derimki;
kardeş gerçekler acıdır. Ali Şeriati yi gerçekten tanımış olsaydınız onun kaynak olarak şianın değilde ehli sünnetin hadis ve siyer kitaplarını aldığını görürdünüz. kitapta geçen rivayetlerin tamamı sünni kaynaklarda mevcuttur. Abdurrahman b Avfın bir sürü mal biriktirdiği herkesçe kabul edilebilir. ben ısrarla bu tür olayların mezhep taasubundan sıyrılarak incelenmesi gerektiğini söylüyorum. Ayrıca okumuş olsaydınız Şeriatiyi; kendisinin İranda mollalar tarafından sünni olarak nitelendirildiğini hatta bu yüzden kendisini tekfir eden molların çıktığını bilirdiniz. Kısacası bu kitapta anlatılanrın tümüne sünni kaynaklardan ulaşmamız mümkün. Açıp bakalım hadis ve siyer kitaplarını. bize öğretilen geleneksel dinin dışında daha nelerin var olduğunu hep birlikte görelim. Ayrıca Ebuzerin savunduğu düşüncelerin karşısında Hz. Osman değil kim olursa olsun Ebuzerin haklılığını gölgeleyemez. Ben Ebuzerin söylediklerinden Kuranın veya peygamberin hilafına hiçbir şey bulamadım.

ali şeriatiden farklı bi kitap, genelde ali şeriatinin üslubu farklıdır, sert yazar, fakat bu kitapta içeriğin de hikaye olmasına binaen edebi yön ağır basıyor.

ali şeriati okumamış olanlar, ilk sayfalarında biras sinirlenebilirler, peygamber efendimiz (s.a.v) e direk muhammed denildiğinde dolayı yahut hz. osman r.a. hakkında ağır konuştuğu için ama kitap genel itibariyle çok güsel, bi solukta okuyası gelio insanın, böyle sadece bir sahabenin hayatını anlatn kitap sayısı çok az, okunması gereken bi kitap, ama okuyan ali şeriati okurum diyemez, diğer eserlerinden çok farklı

Ömrümde ilk defa bir kitabı okurken, en kaba tabirle, 'bu kadar da olmaz' diyerek kitabı elimden bırakıp ağladım.
Ebuzer (r.a.)'nın karakteriyle özdeşleşmiş bir yığın kavramın, aslında, nasıl da idealiyle beraber hayata dökülebilecek pratikler olduğuna şehadet ettim.

Efendimiz (s.a.v.)'nin yüce övgülerine mazhar olmuş Ebuzer (r.a.)'nın bu eşsiz timsaliyle yeniden kendimize gelme vaktidir artık.

***Kitabın yazarına böyle bir sahabenin hayatını getirip önümüze koyduğu için sonsuz kere şükranlarımı iletiyorum. Ancak, bazı sahabe efendilerimiz hakkındaki yorumlarının -aşırı derecede- duygusal olduğunu bütün müstakbel Ebuzer okuyucularına belirtmek durumundayım.
Ayrıca o eşsiz zümrenin adlarının geçtiği her yerde saygıyla eğilirken ben, kitap yazarının bunu, anlamını kestiremediğim bir şekilde, es geçerek, bazen edep sınırlarını zorlayan ifadeler ortaya koyduğu da bir gerçek...

Mustazafların haykırışı, köleliğin çığlığı. Uydurma hadisçilerin, mal sevdalılarının korkulu rüyası. Önce Allah ve sonra peygamber dedi, O ezilenleri arkasına aldı, Ebuzer ile öğrendiler sömürüyü. Açlıklarının farkına O'nunla vardılar, neden aç olduklarının da. O mesiyet-i İlahiyi öğrendi peygamberimizden (s.a.v) ve halkına öğretti.Resulullahın (s.a.v) devriminin bekçisiydi ömrünün sonuna kadar ve yiğitlere devrimciliği öğretti...

Dr. Şeriati bizlere bu eşsiz eseri sundu, Allah ondan razi olsun...

Cok güzel bir kitap cok güzel bir anlatim. Yanliz arkadaslarin da dedigi gibi Ali Seraatinin Sii olmasindan kaynaklanan Hz. Osman`a karsi, onu daha önce baska islami kanaklardan tanimamis arkadaslari yaniltabilecek, kasitli degil ama kusurlu bir bakis acisi var.Ama genel olarak okumanizi tavsiye edebilecegim güzel bir kitap. Ali Seraatinin diger kitaplarini da okumanizi tavsiye ederim.

çölün şerefli evladı. Ümmi olan Muhammedin terbiyesinde yetişmiş bedevi olması yanında o mesajı en çok benimsemiş ve hayatı boyunca mal- mülk düşkünlerinin yüzüne korkmadan mesajını haykırmıştır. hatta o mesaj uğruna sürgüne gönderilip başta ailesini akabinde canını feda etmiştir.

ebuzer
peygamberin ölümünden sonra da kuranın temel dinamikleriyle hayatını şekillendirdiği için rebezeye sürülen kahraman sahabe. Kitap bize tarih boyunca hakimlerin, kendilerini eleştiren inanmışlara ne acılar çektirdiğinin büyük bir kanıtı. Bize sahabe diye öğretilenlerin hangisi sahebe... Hangisi değil. Hayatın en büyük sorgusuna başlamak için değerli bir ilk adım.

ali şeriatiyi okumaya bu kitapla başladım gerçekleri çekinmeden söylediği için bazıları kabullenmekte zorluk çekiyorlar ama muhteşem bi insan

Hangi sahabeye tutunursanız kurtulursunuz diyor Efendimiz. Sahabeler gökteki yıldızlar gibidir. Ebuzer Gıffari'de bunlardan biridir. Onun eğilmez başını ve yalnızlığını anlamak istiyorsanız bu kitabı okuyunuz derim. Ebuzer yalnız doğar yalnız ölür yalnız haşr olunur. Zekle okuduğum kitaplardan biri. İnsanın bir çöl bedevisinden bir ADAM'a dönme hikayesi...Yalnız sebeb ne olursa olsun Ali Şeriati'nin böyle büyük bir sahabeyi anlatırken diğer sahabeler hakkında yazdıklarına dikkat etmek gerekiyor. Diğer yorumcu arkadaşların da değindiği bu konunu kaynağı ister şia kültürü olsun isterse başka bir şey ama ne olursa olsun HZ. Osmanla ilgili olarak yazdığı konulara dikkat etmek gerekiyor. Ben bunu bir kitap okuma kültürü olarak değerlendiriyorum ve yazarın yanlış yapabileceğinin ve de bizim eserden neyi almak istersek onu alabileciğimizin bir sonucu olarak algılıyorum

ali şeriatinin böyle bir kitabı olduğunu bilmeden öncede hayatı beni en çok etkileyen sahabilerden biriydi ebuzer.muhalif tutumu,haksızlığa baş lakaldırışı beni çok etkilemişti.ancak bu kitapta aynı duyguları alamadım.çünkü ashabı bir kaç kişi olarak gören bir zihin beni etkileyemedi.hz osman için sert tutumuda tartışılabilecek konulardan biridir.mevdudinin hz osman dönemi yazılarındaki uslübünü seçseydi bence ali şeriati daha başarılı olurdu.ama incelenmeye değer bir kitap olacağı için okunmasını tavsiye ederim.

Bu kitap beni gercekten cok etkileyen ve hatta sarsan ender kitaplardan biri.. Hem olumlu hem de olumsuz yönde..

Ilk olarak,Ebuzer`in cileli hayatini, davasi ugruna cektiklerini ve herseye ragmen dogru bildiginden vazgecmemesini görmüs olmak, Ebuzer gibi bir sahabeyi tanimak gercekten beni cok etkiledi ve etkilemeye de devam edecek..

Ama bunun disinda kitaptaki siî yorumlarin, edep sinirlarini zorlayacak ve hatta zaman zaman asacak sekilde yer almasi kitap icin kocaman bir eksi bence.. mesela bu kitabi sahabelerin hayatini hic bilmeyen bir insan okusa ve siz ona sonunda sorsaniz ki:"Bu sahabelerden hangisi cennetle müjdelenmistir? Hangileri ise cennetle müjdelenmeyen ve cehenneme girmesi muhtemel olan sahabeler?" Emin olun ki alacaginiz cevap, Ebuzer`in kesinlikle cennetle müjdelenmis bir sahabe oldugu, ve Hz. Osman ve Abdurrahman b: Avf gibi - gercekte cennetle müjdelenmis sahabelerin- ise kesinlikle cennetle müjdelenmis olamayacagi yönünde olurdu.. Muhakkak ki cennetle müjdelenen sahabeler de hata yapar.. Ama bunu anlatmanin da bi sekli bir usulü vardir.. Ali Seriati kitabinda Hz. Osman`a ve onun diger arkadaslarina cok fazla yüklenmis ve yapmis olduklari bu hatalarin sanki kasitli oldugu izlenimini veriyor.. Hz. Ebubekir ve Hz. Ömer gibi tirnaklarinin ucu dahi olamayacagimiz iki sahabeye lûtfedercesine(!) pek dil uzatmamis..

Bir de kitabin sonunda ek olarak "Bir Not" diye bir bölüm yapmasi ve bu bölümde Hz. Osman zamaninda sermaye biriktirenleri ve sermaye miktarlarini detayli bir sekilde yazma geregi(!) hissetmesinin sebebini ise hâlâ anlayabilmis degilim.. Acikcasi görünce igrendim.. Hikâyede, kimin ne yaptigi anlasilmasi gerektigi kadar anlasiliyor zaten, ekstradan böyle bir bölüm eklenmesini hic hos bulmadim.. o bölümü de okumadim zaten..

Sonuc olarak okunmasi gereken fakat eksiklerinin de gözardi edilmemesi gereken bir kitap oldugnu düsünüyorum.. Ayrica bu konuyla ilgilenenlerin, Ebuzer`in hayatini ve mücadelesini ve Hz. Osman zamanini anlatan baska eserleri de okunmasi gerekir diye düsünüyorum, cünkü bu kitap herseyi objektif bi sekilde yansitmiyor..

adından da belli olduğu gibi büyük sahabe Ebuzeri anlatıyor. kitap doğulu sahabeyi günümüz batılı yorumlarla yani oryantalist bir şekilde anlatılmaya çalışılmış. diğer taraftan kitap şii yorumların olduğu bir yanı var ki bu sunni kesim tarafından pek haz edilmez. ama günümüz yaşantısını, 60-70 li yılların sol düşüncesi ve sahabe yorumuyla sürdürmek istiyorsanız okumak da fayda olacaktır ayrıca reformist İran islam düşüncesini görmek acısından ipucu olacaktır. bu kitaptan sonra "kevir" okunursa Ali Şeriatinin çölle süslenen hayatı görülmüş olacaktır.