Düz Dünyacılar Hakkındaki Yorumlar

S. Kaymaz son romanında hikayeye başlamadan önceki ilk otuz sayfada felsefik dil kullanmadan varoluşun felsefesini dibine kadar anlatıyor. Romanda anlatımı yapan “Düz Dünyacı” bir melek, dinleyen ise takla atan dört çeker Porche’sinde ölmüş bir adam, aslında sonunda kim olduğunu anlayacağımız bu adamın şahsında tüm kötü insanlar.

Diğer kitaplarında olduğu gibi köpekler hikayenin kahramanları. Üç köpek, cins ve konumlarına uygun olarak konuşan ve insanlık öğreten hayvanlar. Sezgin Kaymaz dini konulara ve tasavvufa oldukça hakim, öncelikle hümanist sonra da solcu bir yazar. Bu özelliğini belki de hentbol antrenörlüğünün öğrettikleri ile harmanladığından hikayesini ortadan başlatıyor, sağ ve sol kanatlardan ataklarla destekliyor. Gollerini de mutlaka ters köşe yaparak atıyor. Kendine özgü dili ve etkileyici kurgularıyla, insanı sarıp sarmalıyor. Bu kısa romanı hüzünlü bitse de verdiği mesajlar ve dersler ile edebiyatımızda yepyeni bir yerde konumlandı yazar.

İnsanoğlunun zalimliğini, acımasızlığını, bencilliğini fabl tadında öyküleştirerek anlatmış yazar. Dili, ifadeleri, seçilen kelimeler ve vurgu yapılanlar öyle bir ahenk içindeki tek solukta okuyup bitireceksiniz. Keşke bu kitabı okuduktan sonra herkes Ankaralı Nejat, Timuçin ve Betül'müş gibi görse etrafındakileri ve onların gözünden bakmayı denese hayata! Doğanın ve üzerinde yaşayan canlıların insanlarca istismarını, küçük bir kişilik kusuru olarak nitelendirmeseler de; bu durumun daha da ötesinde derin bir zihinsel rahatsızlığın belirtisi olduğu gerçeğini göz ardı etmemeyi öğrenseler.