Issızlığın Ortası Hakkındaki Yorumlar

Kurgusunu başarılı bulduğum bir kitap. Kıbrıs Barış Harekatına katılmış bir asteğmen kitabın temelini teşkil ediyor.

türk edebiyatında politik temaların sıkça işlendiği ve özellikle 1970 li yıllar türkiye sol hareketlerine eleştirel bir tarzda yaklaşması ve bunu antimilitarist bir uslupla işlemesi açısından başucu bir roman...

ıssızlığın tanımını bir daha yapacak ve bir kuşağın (isterseseniz ütopik kuşaklar deyin) günümüz kuşağıyla ne kadar farklı olduğunu sarsılarak anlayacaksınız.

kıbrıs savaşında öldürmüş biridir ayhan..ankaraya donüp kendini arar..kalabalıkların arasında yalnızdır.ne zafer gibi kaçabilmiş,ne ali gibi ölümü seçebilmiştir..kadınlarda kendini aramaktadır..hayatını sorgulamakta,geçmişiyle yüzleşmektedir..yazarın ilk kitabıdır..kitap bitmiyor.Kitabı tamamlamak için geç kalmış ölüyüde okumak lazım.Yazarın bu kitabı daha sonraki kitaplarını doğurmuş sanki.Geç kalmış çlü zaten bi devam niteliğinde..Ve diğer kitapların kahramanları ve hikayeleri sanki bu kitaptan fırlamış gibi..Mehmet Eroğluna bu kitapla başlanmalı ve kronolojik sırayla devam edilmeli bence..psikolojik belgesel gibi kitapları..bir dönemi farklı boyutları ve mükemmel kurgusuyla film seyreder gibi tanımak mümkün..

Okurken boğazınız düğümlenecek, Ayhan o kadar canlı ki, neredeyse dizinize yatırıp başını okşayarak teselli edeceksiniz. Okuyun, Ayhan'ın gözyaşalrına ortak olun.

pencereden süzülen yağmur damlalarını seyretmenin verdiği hüzün romanın bütününe sinmiş.
ayhan ilyasoğlu bir yanda geçmişini yükününomuzlarında taşırken bir yandan kendine bir dönemeç yeni bir başlangıç arıyor.
kadınların dünyasında fazla hırpalanan kişiliği kıbrıs barış(!) harekatında çatışma ortamında daha da fazla hırpalanıyor ve insan öldürmenin yıkıcı psikolojisi onu intihara sürüklüyor ama ölmüyor ağır yaralanıyor.romanın dokusu bu psikoloji içindeki bir adamın geçmişiyle hesaplaşmasıyla örülüyor.hem de zafer olmadan.
kendisini yeni bir başlangıça hazırlayamadan geçmişin sarmaşık ağları arasında dönemeci alamayarak göle savruluyor bedeni,kişiliği.
onu hayata bağlayan tek bir yaşama umudu kalıyor elinde:zaferin ölmemiş olabileceği ve onu antep'te bulma ihtimali.
psikolojisini alt-üst eden insanlar arası küçük hesaplaşmalardan bunalarak intihar etmeyi kafasına koyuyor.
bulunduğu çevrenin cehennemi onu yeterince hırpalamışken zafer'i bulmak umuduyla bulunduğu çevreden uzaklaşıp ıssızlığına doğru yol alıyor.belki de ölümüne..

Mehmet Eroğlu erkek kişilerinde ulaştığı başarıya kadın kişilerinde ulaşamıyor, bence bir yapaylık var Mehmet Eroğlu'nun kadınlarında.

tanınmamış veya pek bilinmeyen bir yazarın etkileyici bir senaryosu diyebilirim. uslup çok akıcı olmasa da genel itibari ile tutulabilir ve hak ettiği yere çıkartılabilir bence