Gün Yüzü Hakkındaki Yorumlar

En az yazarı kadar naif bir roman. Klasik bir aşk romanı gibi dursa da fazla derinliği ve katmanları olan bir eser. Ana olay örgüsünü oluşturan ilişki aslında günümüzdeki toksik ilişkilerin de bir yansıması. Mesaj da gayet net: İçerisinde bulunmak istemediğiniz hiçbir ilişkiye başlamayın. Zira o ilişki ne kadar uzun sürerse sürsün, sonu hüsran ve gözyaşı. Karakterlere kimi zaman çok kızabilirsiniz. Ancak durup düşündüğünüzde ve empati yaptığınızda, aslında herkes kendine göre haklı. Fazlasıyla gerçekler üzerine kurulu ama bu gerçeklerin tamamının bir eserde olması, o gerçekliğe de bir noktada zarar veriyor. Tüm olayların bir romanda olması; daha ziyade yazarın şahsi görüşleri için oluşturulmuş hissiyatı veriyor. Okuyuculuğu düşüren ise, olay akışının sürekli olmaması ve sık sık kesilmesi. Bir deneme havası içeren metinler, romanın akıcılığını bölüyor. Sosyal konuları işleyişi, okuyucuyu kendi anılarında sürükleyişi, ilk aşka dair hissettirdikleriyle kesinlikle iz bırakıyor.

Bir sosyal sorumluluk projesi kapsamında falan yazıldı sanırım bu kitap. Her bir cümlesi bu kadar mı güzel bu kadar mı doğru bu kadar mı nokta atışı olur. Aşk romanı gibi görünse de şehirler arası yolculuk var, mizah var, aşk acı mutluluk sevinç hüzün heyecan kısacası duygular arası geçişler var, toplumsal sorunlar var. İnsanoğlunun nasıl da unutmayacağız dediği şeyleri kolayca unuttuğuna, duyarsızlaştığına, çağımızın soru ve sorunlarına o kadar güzel değinmiş öyle güzel göndermeler yapmış ki yazar. Karakterin birine biraz sinir olmuş olabilirim. Ama o karakterin yaşadığı çelişkili halleri de çoğu insanın yaşadığı kanısındayım. Bende ciddi hayranlık uyandıran karakterler de oldu. Gün yüzü görseydi başkahraman çok sevinecektim ama nedense içimden bir ses bunun devamı gelecek o gün yüzü görülecek diyor. Yalın bir anlatım nasıl bu kadar renklendirilir, cümleleri süsleyişine, benzetmelerine bayıldım, Kitap o kadar akıcı ki bitti diye üzüldüm. Kalemine yüreğine sağlık.