necip fazıl heceyle yazan en büyük şairlerden biridir.şiir kitabınıda okuduktan sonra bunu görebiliyoruz.kitabın başında ideolocya örgüsü kitabından alınan şiir görüşleri yani poetikası vardır. sonunda da yayınıevinin derlediği necip fazıl'a ait resimler bulunmaktadır.her şiirseverin kütüphanesinde bulunması gereken bu kitap defalarca kez okunulacak güzelliktedir.<br />
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Büyük sair Necip Fazil Kisakürekden secmeler.<br />Onu daha yakindan tanimak isteyenler ve siirlerini okuyup anlamak isteyenler icin tavsiye edebilecegim bir kitap.
Kitap Fazıl'ın sahiplendiği tüm şiirleri içeriyor. İçlerinde gerçekten çok güzel olanlar, güzel olanlar ve vasat olanlar var. Şair şiirleri büyük başlıklara bölmüş. Allah, ölüm, korku, dava ve cemiyet gibi. Şair Türkçeyi gerçekten çok iyi kullanıyor. Bu bir şair için çok önemli, hangi dilin şairi olursa olsun. İyi okumalar...
Necip Fazıl gibi Türk Edebiyatının temel taşlarından bir şairin daha doğrusu bir üstadın eşsiz eseri.. buna kimsenin itiraz edebileceğini kesinlikle düşünmüyorum. Edebiyatla uzaktan yakından azıcık da alakadar olan kişinin mutlaka kitaplığında bulunması gereken bir eser.. Muhakkak edebiyatçı olmanız da gerekmez bu kitabı edinmeniz ve içinden şiirler okuyup nelerden bahsettini öğrenmeniz için.. Her ne işle meşgul olursanız olun bu eseri mutlaka tanıyın..
neçip fazıl bu dünyadan sıyrılıp ilahi aşkı şiirlerine adeta bir sarmşık bitkisinin güle sarıldıgı gibi sarmış şiirleri bir cogu 2 mısralık ama anlam mana yeterli cok derin ve öz deyişli, sakarya şiirini yazan bir ustadan böyle bir kitap okumak zevktir şiir ler okudukca tatlanıyor.
Necip Fazıl Kısakürek Türk şiirinde bir öncü olmuş ve şiirleri hala dillerde dolaşmaktadır... Şiirlerinde ki farklılık ve derin mana Necip Fazıl'ı diğer şairlerden ayıran bir noktadır. Şiire ilgisi olanlarından Necip Fazıl okumadan geçemeyecekleri ilk kapıdır... Şiirlerindeki duygu, heyecan, sevgi kahramanlık ve tasavvufi yönü okuyucuyu büyülemektedir.
O bir leb-î derya. Aksiyon, zorluk, mücadele ve hırpalanmakla geçen uzun bir ömrün birikimidir "Çile". Seksenüç yıllık edebî mecranın en güzel şekilde mısralara dökülmesidir "Çile". Her bir beyit sayfalarca irdelenecek şekilde derinlikli ve büyüleyici. Kelimelerin ve cümlelerin sihirbazı olan Necip Fazıl bu eseriyle peşinden binlerce hayranını sürükledi ve de sürüklüyor. Şiir vadisinde bir çığır açan "Çile" her edebiyat sevenin kutsÎ kitabı olmalıdır...
Rahmetli Üstat Şairi Azamdır onu her yönüyle,her eseriyle takdirle seyrederim.onu tanıyabilmiş olmam bir lütuftur. <br /><br />ortada söylenecek hiç bir şey yok zira üstat heşeyi söylemiştir.en iyisini yazmıştır. <br /><br />bu kitap şiir zevki olanlar için olmayanlar için bir kitabı baş tır.<br />
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya; Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya. Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak; Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak. Herşey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir; Oluklar çift; birinden nur akar, birinden kir. Akışta demetlenmiş, büyük-küçük kâinat; Şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat! Fakat Sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne, Kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine; Çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için. Hey Sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin? Rabb’im isterse, sular büklüm büklüm burulur, Sırtına Sakarya'nın, Türk tarihi vurulur. Eyvah eyvah, Sakarya’m, sana mı düştü bu yük? Bu dava hor, bu dava öksüz, bu dava büyük! .. Ne ağır imtihandır, başındaki, Sakarya! Bin bir başlı kartalı nasıl taşır kanarya? İnsandır sanıyordum mukaddes yüke hamal; Hamallık ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal. Yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan; Ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan; Şimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu an; Kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an! Hani Yunus Emre ki, kıyında geziyordu; Hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu? Nerede kardeşlerin, cömert Nil, yeşil Tuna; Giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna? Mermerlerin nabzında hâlâ çarpar mı tekbir? Bulur mu deli rüzgâr o sedayı: Allah bir! Bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler; Sakarya, kandillere katran döktü geceler. Vicdan azabına eş, kayna kayna Sakarya, Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya! İnsan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su; Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu. Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek; Siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek? Kafdağı’nı assalar, belki çeker de bir kıl! Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl! Sakarya, saf çocuğu, masum Anadolu'nun, Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun! Sen ve ben, gözyaşıyla ıslanmış hamurdanız; Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız! Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader; Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider! Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz; Sen kıvrıl, ben gideyim, son Peygamber kılavuz! Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya; Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya! ..
Necip Fazıl Kurtuluş destanının Sakarya ile ilgili olan bölümünü bu dizeleri ile çok güzel anlatmıştır.
Necip Fazil kendisi icin 'Anlasilmadan benimsenmek ile Taninmadan dislanmak' arasinda kaldigini soylemis. Cok ilginc bir nokta. Bu gun kendilarini ona yakin hissedenlere veya kendisini cesitli sebeplerden dolayi ondan uzak tutanlara duyurulur. Siirlerinin de hepsini okuyunca onda bir farklilik hissediyor, onu yeniden taniyorsunuz. Kitapta Necip Fazil'in hayati biraz daha genis verilip siir poetikasi hakkinda bilgi verilebilirdi. Belki de bu baskisina has birsey. Bunlari iceren bir baskisini almanizi oneririm.
Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar; Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar. İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim; O benim zaman mekan aşıp geçmiş sevgilim. Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur; Ay ve güneş, ezelden iki İstanbulludur. Denizle toprak yalnız onda ermiş visale; Ve kavuşmuş rüyalar onda, onda misale.
İstanbul benim canım; Vatanım da vatanım... İstanbul, İstanbul...
Bir şiir İstanbul'u işte bu kadar anlatabilir. Kelimelerden de öteye, seslerden de ileriye örülmüş bir şeyler var bu satırlarda. Bir sevdanın rengi işlenmiş bu mısralara. Ve diğer bir şiirinde diyor ki gönülden büyük Üstad;
"Vatanımda sular akar başıboş, Herkes birbirini kakar başıboş. Bozkırlardan topal bir tren geçer, Çocuk, merkep, öküz bakar başıboş. Yanmaz da yürekler güneşe atsan, Bir kibrit bir orman yakar başıboş. ... Allah'ım sen acı bu saf millete, Akşam yatar sabah kalkar başıboş..."
O bir şair. Nazım Hikmet de bir şair. İkisi de usta bir şair. İkisi de değerli bir şair. Kafımızdaki ideolajik görüşleri bir kenara atıp, hak edene hak ettiği değeri verelim derim. Madem onlari bize şiirleri ve dolayısıyla sanatları ulaştırdı, sadece onları gözönünde bulunduralım... Birini bizimdir deyip ötekini kışkışlamayalım...
hani bisem ki üstad gücenmiyecek onun kitapları arasında bir ayrım yapıp Çile yi en başa koymak isterdim. ama biliyorum ki üstadın her eseri birbirinden değerli. şiirin ne olduğunu hem hissedip hem de yaşayan bir sultan dı o. hani daha çok küçükken ona "çocuk bu sesi nereden buldun" diye sormuşlardı ya bence o ses onun ruhuna üflenmişti. çile gibi bir şiir kitabı bütün kitapseverlerin kütüphanesinde bulunması gerekir diye düşünüyorum. Nur içinde yatsın üstad.
