Ataç & Prospero, Caliban'a Karşı Hakkındaki Yorumlar

Güzel ve ayrıntılı bir biyografi lâkin yazarın, yer yer objektifliğini kaybettiğini gördüm. Görüşleriniz karşıt olduğunu biliyor ve subjektif bir noktaya kayacağınızın farkındaysanız böyle bir işe kalkışmamak gerekir. Bu nazarla okunursa daha iyi olur bence.

geçen gün nurullah ataç için yazmış olduğu biyografi kitabını okudum. nurullah ataç'ı daha önce okumuştum ve kendisinin ilginç kişiliğine dair yazılanların bir kısmını da görmüştüm ama bu kitap hem kişiliği hem de düşünceleri hakkında detaylı bilgi veriyor. kitabı genel olarak beğendim, iyi iş çıkarmış bay beşir ayvazoğlu. ancak zaman zaman nurullah ataç'ı, görüşleri, dünyaya bakışıyla ters düştüğü için yargılamaktan kendini alamamış; hatta bazı yerlerde açıkça eleştirirken, bazı yerlerde kendisiyle dalga geçer gibi bir tutum takınmış. kitabın sevmediğim tek yönu bu oldu.

Nurullah Ataç için "kendi romanının kötü karakteri" tabirini kullanabilirim. Mutsuz, öfkeli, nefret dolu ve çocukluk sorunları olan takıntılı bir adam. Dostlarıyla çabucak yollarını ayırabilen, geçimsiz bir arkadaş. Çok iyi kullandığı Türkçeyi benimsemeyen, dil konusunda belli takıntıları olan ve aslında eleştirmen mi değil mi, onu bile kendine açıklayamayan bir tip. Öyle ki kendisi için münekkit/eleştirmen diyenlere de kızıyor, değildir diyenlere de…

Kitabı okurken Ayvazoğlu'nun diğer eserlerinde olduğu gibi sadece kitabın ana karakterini değil, onun yaşadığı dönemi de bütün sosyal, siyasi ve edebiyat dünyası yönleri ile takip edebiliyorsunuz. Ayvazoğlu'nu biyografideki ustalığı nedeniyle tekrar kutlamak isterim. Çünkü bizde biyografi, genelde sevdiğimiz ve hayranı olduğumuz kişiler için yazılır, o ise fikirlerine katılmasa bile mümkün olduğunca tarafsız hatta katılmadığı fikirlerde bile uzaktan bakış atma durumunda kalarak başarılı bir portre kitabı oluşturmuş.