sakin kelimeleri her zamanki gibi insanın içine işliyor...
“İnsan tutkularını gerçekleştirmediğinde ne tür bir utanç duyuyordu acaba?”
Ay, gözlerim dolu dolu bitirdim kitabı. Miras ile tanıyıp çok sevdiğimiz Norveçli yazar Vigdis Hjorth bu defa daha hafif ve iyimser bir metinle karşımızda. Miras’tan bildiğimiz bazı izlekleri bu kitabında da görmek mümkün ama bu defa başka bir şey söylüyor Hjorth; bence çok daha umutlu bir şey.
Anlatıcımız Ellinor, kendisine tam açıklayamadığı bir tatminsizlik ve anlamsızlık hissettiren bir hayat sürmekte. Her şey yerli yerinde görünüyor; iki arkadaşıyla beraber kurduğu bir PR firması, beklentilerini karşılayan bir sevgilisi var, kız kardeşi ve annesiyle sıkça görüşüyor, mutsuz olmak için görünürde bir sebebi yok. Kaldı ki zaten kendisi hissettiğin şeyin “mutsuzluk” olduğunun bile farkında değil, henüz. (Burada çok düşündüm; mutsuzluk, mutluluğun tam zıttı mıdır, ya da onun yokluğuyla açıklanabilen şey midir, olumsuzu mudur diye, bence değil, başka, bambaşka bir şey.)
Derken bir gün, Posta İşçileri Sendikası’nın; AB tarafından dayatılan posta reformuna karşı yürütecekleri kampanyayı üstleniyorlar ve işte oradan sonra olaylar gelişiyor. Bildikleri ezbere yöntemlerle bir iletişim kampanyası yürüttükçe bilmedikleri ne çok şey olduğunu keşfediyorlar. Hakikatin, hikâye anlatmanın gücünü öğreniyor, gerçek insanların gerçek hikâyelerini işittikçe insanın kendi gerçeğine de yaklaşabileceğini kavrıyor anlatıcımız.
“Kendini bir bağlamın parçası gibi hissetmek” diyor yazar bir yerde - Ellinor’un ve bence pek çoğumuzun yokluğunu hissettiği şey tam da bu. Posta reformu kampanyasının ne olduğunu söylemeyeyim - bu reform ve kampanya kısmı gerçek bu arada, dolayısıyla kitaba başlamadan önce Google’lamayınız ancak bitirince bakınız ve okuyunuz; Norveç’in yakın dönem siyasi tarihinin en mühim mevzularından biri, sonradan Brexit ile yeniden gündeme gelmiş hatta.
Hjorth yine çok yalın, çok duru yazıyor ve sakin kelimeleri her zamanki gibi insanın içine işliyor. (Çevirmen Dilek Başak’ın da bunda katkısı büyük elbette!) Bana yer yer İdeal Defter’i ve oradaki anlatıcımızın sorgulamalarını anımsattı, iyice sıcacık hissettim. Özellikle kentli genç kadınların okumasını fena halde tavsiye ediyorum!
Yazarın “Miras” adlı romanına göre zayıf. Buna rağmen Norveç’li yazar V. Hjorth sert ve gerçekçi cümleleriyle kurduğu hikayelerinde, depressif ve can sıkıcı konuları kurgulasa da okuru kendine bağlıyor. Olmuş olanla gelecek olan arasında şimdi olanın bağlantısını arayan üstelik bu arayışını bir hikaye ile birlikte düşünen Ellinor isimli bir iletişim uzmanı kahramanımız. Mutsuz, karamsar,ağlamaya hazır,gelecek kaygısı içinde, devamlı kendisini ve çevresindekilerini sorgulayan bir kadın. Yaşamı,varoluşunu,ne yapması gerektiğini devamlı sorgulayan Ellinor’un ıssız ve beklentisiz hayatına anlam katan olay ise ironik olarak oldukça üzücü; iş arkadaşının intiharı ve arkasında bıraktığı üzerinde çalıştığı konu. Dipten yukarı çıkma çabalarını kolaylaştıran ise intihar eden iş arkadaşının geride bıraktığı “postacıların işleri ile ilgili kaygıları” konusunda çalışırken kendisini “ölü mektup” konusunda bilgilendiren yaşlı bir postacı ile tanışması ve onun anlattığı bir hikaye.
Kitabın gerçekten içine girebilmem 100. sayfadan sonra oldu ama kitap bittiğinde buna hiç üzülmedim. Her okurun deneyimi farklı olacaktır tabii ama benim karakterle bağ kurabilmem biraz zaman aldı…
Medya danışmanlığı veren bir şirketin ortağı olan eski gazeteci bir kadın, art arda gelen sonlarla yüzleşirken; kendi hayatında da taş kesilmiş halde olduğunun farkına varıyor.
Üstüne, zorunlulukla yüklenen yeni projesi gün geçtikçe açılıyor. Hayata, ailesine, ilişkisine ve işine bağlanabilmesi için bir araç haline geliyor.
Kitap bittiğinde, kitabın başındaki o soğukluk yerini sıcaklığa bırakıyor; okuduğuma memnunum.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Postane Günlükleri’ni okurken kendi hayatımın rutinlerine, seçimlerine ve “acaba başka türlü olabilir miydi?” sorularına öyle yakından dokunulmuş hissettim. Vigdis Hjorth, modern hayatın yalnızlığını, tekrar eden günlerini, aşkı, dostluğu ve anlam arayışını günlük formatında, keskin ama sıcak bir üslupla anlatıyor. Ellinor’un iç dünyası üzerinden neoliberal dünyanın bireyi nasıl yorduğunu, tutkuları ertelemeyi ve cesur seçimler yapmanın bedelini öyle incelikli işliyor ki… Hem hüzün hem de derin bir nefes aldıran, umut veren bir roman. Okuduktan sonra hem kendinizi hem de çevrenizdeki ilişkileri biraz daha dikkatli sorguluyorsunuz. Miras’tan sonra Hjorth’un kalemi yine kalbime dokundu, kesinlikle tavsiye ediyorum!
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Postane Günlükleri samimi ve duygusal bir anlatıma sahip, günlük formatında yazılmış etkileyici bir kitap. Okuyucuyu karakterlerin hayatına yakından dahil ederek, sıradan anların içinde gizli kalmış duyguları ve insani bağları ön plana çıkarıyor. Kitap, mektuplar ve günlükler aracılığıyla insan ilişkilerinin samimiyetini ve kırılganlığını başarılı şekilde yansıtıyor. Okuması kolay, içten ve düşündürücü bir eser olarak tavsiye edilir.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Benim 117.sayfaya kadar çok zor okuyup,sonrasında merakla bir çırpıda bitirdiğim bir kitap oldu Postane Günlükleri.Medya ajansı ortaklarından bir kadının hayatta,hayatı anlamlandırmada,insan ilişkilerinde ve yaşama tutunmada neyi nasıl düşündüğünü adeta kafasının içine girerek 116 sayfa okuyoruz.117.sayfada bir hikâye geliyor varoluşçu,sarsıcı...Dikkat kesilmemizi,hayatlarımız üzerine düşünmemizi sağlıyor.Karakterin de tıpkı bizim gibi etkilenip,silkelenmesine ve kafasındaki sesleri susturup,işini harika yapmaya başlayarak,hayata tutunmasına olanak veriyor.Sonrasında da akıp gidiyor kitap.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Kitap roman türünde yazılmış. Oslo'da bir iletişim ajansında çalışan 35 yaşındaki Ellinor'un yaşamını anlatıyor. Dışarıdan bakıldığında mutlu bir hayatı var gibi görünse de, içten içe adını koyamadığı bir huzursuzluk ve sıkıntıyla mücadele ediyor baş kahraman. Bir gün, AB tarafından dayatılan posta reformuna karşı işlerini kaybetmek istemeyen posta işçileri sendikasının iletişim kampanyasını üstlenir. Başta bildik yöntemlerle işe başlayan Ellinor, zamanla mektupların, hikâyelerin ve başka hayatların gücünü keşfeder. Bu süreç, onun kendi hayatını ve varoluşunu sorgulamasına neden olur.
