Postane Günlükleri Hakkındaki Yorumlar

Kitabın gerçekten içine girebilmem 100. sayfadan sonra oldu ama kitap bittiğinde buna hiç üzülmedim. Her okurun deneyimi farklı olacaktır tabii ama benim karakterle bağ kurabilmem biraz zaman aldı…

Medya danışmanlığı veren bir şirketin ortağı olan eski gazeteci bir kadın, art arda gelen sonlarla yüzleşirken; kendi hayatında da taş kesilmiş halde olduğunun farkına varıyor.

Üstüne, zorunlulukla yüklenen yeni projesi gün geçtikçe açılıyor. Hayata, ailesine, ilişkisine ve işine bağlanabilmesi için bir araç haline geliyor.

Kitap bittiğinde, kitabın başındaki o soğukluk yerini sıcaklığa bırakıyor; okuduğuma memnunum.

Yazarın “Miras” adlı romanına göre zayıf. Buna rağmen Norveç’li yazar V. Hjorth sert ve gerçekçi cümleleriyle kurduğu hikayelerinde, depressif ve can sıkıcı konuları kurgulasa da okuru kendine bağlıyor. Olmuş olanla gelecek olan arasında şimdi olanın bağlantısını arayan üstelik bu arayışını bir hikaye ile birlikte düşünen Ellinor isimli bir iletişim uzmanı kahramanımız. Mutsuz, karamsar,ağlamaya hazır,gelecek kaygısı içinde, devamlı kendisini ve çevresindekilerini sorgulayan bir kadın. Yaşamı,varoluşunu,ne yapması gerektiğini devamlı sorgulayan Ellinor’un ıssız ve beklentisiz hayatına anlam katan olay ise ironik olarak oldukça üzücü; iş arkadaşının intiharı ve arkasında bıraktığı üzerinde çalıştığı konu. Dipten yukarı çıkma çabalarını kolaylaştıran ise intihar eden iş arkadaşının geride bıraktığı “postacıların işleri ile ilgili kaygıları” konusunda çalışırken kendisini “ölü mektup” konusunda bilgilendiren yaşlı bir postacı ile tanışması ve onun anlattığı bir hikaye.