En Uzak Şehir - Tüm Yorumları

banger

15.04.2024

"En Uzak Şehir", 2024 Sait Faik Hikâye Armağanı kısa listede...

banger 02 Temmuz 2024

Kitap, yarim pazl tablosu gibi. Hikayeler pazl parcalari olarak yerlestirilmis, tablonun yarisi bos... Doldurmak okuyucunun pazl parcalarina birakilmis. Şiir yazarina ait oldugu hissediliyor. Bitince ben ruyadan uyanmis gibi hissettim kendimi ve ruyami toparlayamadim.Hikayede yeni bir ekol gibi. Emeginize saglik.Basarılar.⚘️ Mustafa Kara

banger 12 Temmuz 2024

Kayıp Rıhtım 2023 En İyi Yerli Öykü Kitabı anketi finalisti.

Yanıtları Gizle

Yanıtları Göster

atadilce

14.02.2024

"En uzak şehir"de olma isteği belki bizi ayakta tutan.."En uzak şehir"de olduğumuzu bilmenin kâhırı belki bizi yıkan.. Bu denli kalabalık bir dünyada yalnızlığını farketmeyen kahramanlar hikayelerde can buluyor..Yazarın kitabını "hayatın yalnız çocuklarına" ithaf etmesi bu yüzden belki de.. "Neredesin Sen" hikayesinde sanrılarla sancıların içiçe geçmesi..Sanrıları yaratan, sancılar acılar mıydı? Yoksa acıları yaratan sanrılar mıydı? Ve kahramanın yalnızlığını olmayanla dindirme çabası..beni derinden etkiledi.. Duru bir dilin verdiği samimiyet var.. hikayelerin yormadan kalbe dokunmasına izin veriyor..şiddetle herkese okumasını tavsiye ediyorum. Gizle Devamını Göster

Sultan Orhan

24.01.2024

Hayatın yalnız çocuklarına... Hikâyelerde yalnızlık duygusu öyle işlenmiş ki herkesin kendi yanlızlığını yaşadığını fark ediyorsunuz. Bir hikayesinde sesi kısılan memuru nasıl yalnızlaştırmış...Anlıyorsunuz ki herkesin yalnızlığı farklı. Ne çok yalnızlık varmış diyorsunuz.

Sultan Orhan 25 Ocak 2024

Roman olsa yazar acaba nasıl devam ederdi sorusu aklınıza gelmiyor değil.Hikayeler olaya bağlı değil. Bütün kurgu olayın etrafında şekillenmemiş. Bazen olaydan uzaklaşıp kişinin iç dünyasına yönelmiş. Bazen gerçekle kurgu iç içe geçmiş.Yazar, gerçekle kurguyu iyi dans ettirmiş. Hikâyelerde tasvirler okuyucuyu boğmuyor. Duru bir dil kullanmış. Oyunla gerçek hayat iç içe girmiş. Bazen neyin oyun neyin gerçek olduğunu anlamak zor. Hikâyelerde hüzün var. Ara sıra anlatılamayanlar, ifade edilemeyenler mektuplarla anlatılmış. Hikayelerde aşk var ama aşk hikayesi değil. Hikaye yazmanın roman yazmaktan zor olduğunu düşünürüm. Hikayeleri okuyunca bu fikrim daha da güçlendi. Yazara hakkını vermeli. Kurmaca tekniklerini çok iyi kullanmış. Gizle Devamını Göster

Yanıtları Gizle

Yanıtları Göster

Emine Özgen

09.01.2024

“ En Uzak Şehir “ Gürcan Banger’in öykü Kitabı’nın düşündürdükleri. “Bazen mutluluğun anahtarı, baştan beri kayıp olan anahtarı bulmaktır.” Böyle başlıyor Gürcan Banger’ in kitaptaki ilk öyküsü. Peki, hikâyenin kahramanı Mümtaz Bey kaybolan bir hayatta, anahtarı na kavuşuyor mu? Yoksa kaybettiği bir anahtarı hayatın içine mi sokmaya çalışıyor? Bunu yaparken umulmadık bir anda varlığını uzun zaman önce unuttuğu hayatının kitabı ‘Huzur’ ortaya çıkıyor. İşte o zaman gerçekle kurgu bir oluveriyor… Ya da hiç olmamış gibi ansızın kayboluyorlar… Nereye mi? Kim bilir? Okuyucusunu daha önce görülmemiş bir bulmacanın içine hissettirmeden çekiyor yazarımız. Mutluluğun anahtarını nerede arayacaksanız artık, bulun efendim… Gizle Devamını Göster

Sultan Orhan 24 Ocak 2024

Roman olsa yazar acaba nasıl devam ederdi sorusu aklınıza gelmiyor değil.Hikayeler olaya bağlı değil. Bütün kurgu olayın etrafında şekillenmemiş. Bazen olaydan uzaklaşıp kişinin iç dünyasına yönelmiş. Bazen gerçekle kurgu iç içe geçmiş.Yazar, gerçekle kurguyu iyi dans ettirmiş. Hikâyelerde tasvirler okuyucuyu boğmuyor. Duru bir dil kullanmış. Oyunla gerçek hayat iç içe girmiş. Bazen neyin oyun neyin gerçek olduğunu anlamak zor. Hikâyelerde hüzün var. Ara sıra anlatılamayanlar, ifade edilemeyenler mektuplarla anlatılmış. Hikayelerde aşk var ama aşk hikayesi değil. Hikaye yazmanın roman yazmaktan zor olduğunu düşünürüm. Hikayeleri okuyunca bu fikrim daha da güçlendi. Yazara hakkını vermeli. Kurmaca tekniklerini çok iyi kullanmış. Gizle Devamını Göster

Yanıtları Gizle

Yanıtları Göster

Sepetim

Paylaş