Dağdaki Ateş Hakkındaki Yorumlar

Bu kitap seksen darbesinden sonra hem önemli meslek olan doktorluğu ve bu mesleği yapan Handanın yaşadığı zorlukları içsel dünyasını hayata bakış açısını anlatmış hemde Anadolu insanın dini ve kültürel yaşantısını anlaşılır bir dille anlatmıştır

okunası bir roman... şarkta bir uzman doktor.

Roman, 1980 darbesi sonrasında çıkarılan zorunlu hizmet yasasıyla Toroslar'ın eteklerindeki bir ilçeye atanan Doktor Handan'ın hikâyesini anlatır. Şehir hayatında şımartılarak büyümüş olan Handan, bu küçük kasabada hekimliğin hazzını yaşarken, aynı zamanda hayatının en büyük aşkıyla karşılaşır. Ancak, ilçedeki toplumsal çelişkiler ve tehlikeler, sevdikleriyle birlikte onu da tehdit eder ve bu kötülükten kurtulmak için amansız bir mücadele başlar. Roman, Anadolu'nun gerçeklerini, saf bir aşkı, dostluğu, yardımlaşmayı ve mücadeleden asla vazgeçmemenin önemini akıcı bir dille işler. Okuyucuyu heyecanlı bir yolculuğa çıkaran ve sağlam kurgusuyla akıllarda iz bırakan bir eser.

Kitabın ismi ve arka kapaktaki tanıtım yazısı belki etkiledi beni ve o yuzden almıştım ama, bir roman olmaktan beri olsa olsa bir masal kitabı diyebiliriz. Olayların anlatım şekli, kurgular ve olaylar baştan aşağı cok basit ve çocukça olmuş. Yinede aldığım kitabı bitirmek zorunda olduğum felsefem yüzünden zorlayarak bitirdim kitabı. Bir benzetme yapacak olursam, absürd yeşilçam senaryolarıyla yarışır.. Okuyup okumamak size kalmış....Saygılar...

Şekip Altunkan’ın Dağdaki Ateş kitabı,bir dönüşümün,bir uyanışın ve içsel bir yangının romanı.Başlangıçta sadece bir atama gibi görünen şeyin,bir insanın kaderini nasıl baştan yazabileceğini anlatıyor.Fısıltıyla başlıyor ama sayfalar ilerledikçe bir çığlığa dönüşüyor bu hikâye…
Handan karakteri… Başta sana çok uzak gibi. Soğuk, mesafeli, bencil… Ama sonra bir şey oluyor. Sanki o kasabanın dağları, yolları, suskun insanları onun içindeki kabuğu kırmaya başlıyor. En çok da çocukların gözlerindeki o ihtiyaç…O derin sevgi çağrısı.
Ve sonra anlıyorsun… Asıl ateş dağın başında değil, bir kalbin içinde yanıyor. Handan yalnızca bir doktor değil. Bir kadının yeniden doğuşunu, bir insanın vicdanla tanışmasını izliyoruz satır aralarında.Kitap boyunca birçok duyguyla yüzleştim.Zenginliğin verdiği konforun aslında bir yoksunluk olabileceğini.Bir tebessümün bazen bir ilacın yapamadığını yaptığını.Ve en önemlisi,hiçbir dağın sessiz olmadığını.Her biri bir şey anlatıyor, yeter ki dinlemeyi bilelim.

Anadolu insanının iyi yanlarını, ana karakterin gelişimini okumak cok güzeldi, uzun soluklu bir kitap olsa da sıkmadan su gibi akıp gitti. Severek okudum. Kötülüğün vücut bulmuş hali olan karakterlerle olan mücadeleri soluksuz okudum, aşkın, dostluğun mücadelenin, hayata tutunmanın bir cok farklı yolu sessizce verilmiş kitapta. Yazarın kalemini ile tanisma kitabım oldu.

Şekip Altunkan’ın “Dağdaki Ateş” adlı romanını, 528 sayfalık bir yolculuğun ardından bugün bitirdim. Genel itibarıyla akıcı ve sürükleyici bir metin; iyi şartlarda büyümüş olan Handan’ın, mecburi hizmetle gittiği dağ kasabasında yaşadığı içsel dönüşüm geniş bir şekilde işleniyor. Yazar, Handan’ın karşılaştığı zorlukları, toplumla kurduğu bağı ve iç çatışmalarını güçlü bir hikâye örgüsüyle aktarmış.

Fakat romanın en zayıf yönü kuşkusuz betimlemelerindeki yetersizlik. Duygu yoğunluğu yüksek anlar, çok sade ve yüzeysel ifadelerle geçilmiş. Derinlikli ve vurucu olması gereken duygular, basit kelimelerle aktarılmış; bu da okurda yeterince etki bırakmıyor. Oysa ki hikâyenin dokusu, çok daha güçlü bir anlatımı kaldırabilecek nitelikteydi.

Yine de Handan’ın yaşadığı içsel değişim ve karşılaştığı Anadolu gerçeğiyle kurduğu ilişki, kitabı değerli kılıyor. Belki dili biraz daha derinleşseydi, ruhumda daha kalıcı bir iz bırakabilirdi.

Kitap hem kurgusu hem de anlatımıyla çok etkileyici. Genç doktor Handan ile birlikte hem aşkı hem de vir dönem romanını okuyoruz.