Tan Ağartısı Hakkındaki Yorumlar

Hayatımda okuduğum en derin hislerle yazılmış kitap. Defalarca okumama, şiirleri düzenlerken sayamadığım kadar üstlerinden geçmeme rağmen her seferinde farklı bir hisle tekrar okudum. Tek bir his değil onlarca hisle yazılmış ve en önemlisi 'yaşanmış' şiirlerdi onlar. Umudun ve umutsuzluğun ortasında kalmış, yalnızlığı ve ezilmişliği en gerçek haliyle anlattı bize. Umuyorum ki bu değerli şiirler; kendine ulaşmaya çalışan, huzuru satır aralarında arayan ve okuduğunda kendinden bir şeyler bulacak olanlara ulaşır ve kalbine şifa olur. Ellerine ve yüreğine sağlık güzel dostum. En güzel yerlere, en güzel şekilde geleceğine eminim. Lütfen bu yeteneğini bizimle paylaşmaya devam et.

Hassas insanlara dokunmak için yazılmış şiirlerden oluşan bir kitap. İlk cümle şu: “Ben hayatın tam ortasındayım ne gecedeyim ne gündüzdeyim, ben tan ağartısıyım.” Bu cümleden sonra aslında karanlığın aydığı zaman parçasının kendisi olduğunu söyleyen şiirler okumayı diledim. Beklentimin boşa çıkmadığını söylemek isterim. İran şiirinin de etkisini gördüğüm şiirler klasik değil modern tarzda yazılmış. Şair Farsçayı seviyor, belli ediyor. Şiirlerin arasında tırnak içindeki ifadeler de keyif veriyor. Merkezde şairin kendisi var. Birçok şairin yaptığını yapmış. Ama yanında, kendi ifadesiyle görülmeyenleri, sesi duyulmayanları, hayatta sesi kısılmışları, cahiller tarafından ezilenleri ve ruhu yorulmuşları desteklemek için yazmış. Yazdıklarının dünyanın herhangi bir köşesindeki kalbi yaralı birine, umut isteyene, sevgiyi bulana ve bulma yolunda olana şifa olmasını istiyor şair. Umutsuzluk okunuyor ama umut da var. Şifa da burasında sanıyorum. Umut ve güzel duygular ağırlıkta çünkü.