Fransız yazar Andre Gide' in okuduğum ikinci kitabı. Kitap günlük tarzında yazılmış bir roman. Konuya gelince: Eveline ve Robert birbirlerini sever ve evlenirler. Eveline, Robert'de daha önceden göremediği pek çok şeyin - zamanında güzel olarak gördüğü- aslında hiç de güzel olmadığının, Robert' in olduğu gibi değil olmak istediği gibi göründüğünün , ona önceleri erdem gibi gelen pek çok hal ve hareketin sadece gösteriş olduğunun farkına varır. Vaktiyle kendisini cahil, Robert'i ise çok kültürlü ve bilgili bulan Eveline, yıllar geçtikçe sevdiği adamdan uzaklaşmaya hatta nefret etmeye başlar. Her durumda en etkili sözü söyleme çabasında olan, sözü dinlenen, her oyunun başrol oyuncusu sıfatıyla en ön safta boy gösteren, ben-merkezci, dünyanın kendi etrafında döndüğünü zanneden bir adam ve hayatının anlamsızlaştığının farkına varan bir kadın. Seven, nefret eden ve terkeden bir kadın Eveline, gösterişin,bencilliğin kaybettirdiği aşkın diğer kahramanı Robert...
Kitabı çok beğendiğimi söyleyemem. Materyalist bir baba ( ki kitap da yazarın komünist döneminde kaleme alınmış), dindar Hristiyan bir anne ve dindar görünen bir eş...Yaşanan olaylar -pek fazla olay yaşanmasa da- hep bu düşünce çerçevesinde yaşanıyor. Mesaj veren bir filmi izlemek gibi bir şey oldu benim için bu kitabı okumak, bu düşünce ikliminden sıkıldığım için kitap beni hayal kırıklığına uğrattı açıkçası. Yazarın kitaplarıyla tanışmamış olanlara Dar Kapı' yı önerebilirim, bu kitaba nazaran.
