Pastoral bir masaldan çıkıp geldim, etrafımda hala bu kitabın hayaletlerinin şarkılarını, ağaç yapraklarının hışırtılarını hissediyor gibiyim - nefis.
Amerikalı yazar Daniel Mason'ın bu kitabını epeydir bekliyorum, Holden Kitap'ın yayın haklarını aldığını duyduğumdan ve Baran (Güzel) kitabı bana delice övdüğünden beri büyük meraktayım. Yazarın daha önce dilimize çevrilen iki kitabını (Piyano Akortçusu ve Kış Askeri) okumuş hatta kendisiyle bir röportaj da yapmıştım. Kuzey Ormanları ise yayınlandığından beri çok ses getirdi, hele ki Maggie O'Farrell'ın da övgüsünü okuduktan sonra merakım katlandı. Ve nihayet - 2 gün gibi bir sürede, elimden hiç bırakamayarak Massachusetts kırlarında 400 senelik bir yolculuk yaptım.
İç savaş öncesinde iki aşığın kaçarak evlenmeleri ve ormanın içinde kendilerine bir ev yapmalarıyla başlıyor anlatı. İşte o ev, çok kahramanlı bu kitabın baş kahramanı. Tıpkı Erpenbeck'in "Gölün Sırrı"ndaki gibi (onu seven bunu da sever), o evde yıllar boyunca yaşayan insanların öykülerini okuyoruz. Mason'ın çok çalışkan bir yazar olduğunu daha önceki kitaplarından biliyordum, burada da dört yüzyıllık anlatısını kurarken her dönemin gerçeklerine, koşullarına, alışkanlıklarına epeyce çalıştığı besbelli.
Bu kadar çok karakter olan bir romanda kahramanlarla özdeşlik kurmak biraz zor oluyor elbette, ancak evin bazı sakinleri içimde epeyce yer etti, örneğin ressam William Henry Teale, bu dünyaya pek çok açıdan fazla olan Robert ve elbette Charles Osgood ile kızları. Ama tabii ki en unutulmaz olanı o ev. Zaman içinde büyüyen, serpilen, yıkılan, yeniden yeşeren, dekadansını bile vakur şekilde yaşayan o ev, orman ve hiçbir yere gitmeyen eski sakinlerin hayaletleri; taşlara, yosunlara bıraktıkları izler.
Tek eleştirim şu olacak, toplumsal arkaplanın daha güçlü olmasını arzu ederdim, Gölün Sırrı'ndaki gibi. Bireylerin hikâyelerini okumak çok güzeldi ama arkadaki büyük dönüşümleri, devrimleri, savaşları biraz daha ön plana çıkarsaymış yazar, kusursuz olurmuş.
Ama çok sevdim, çok. Okuyunuz.
kitabı okurken aklıma sık sık walden geldi. bir evin yıllar içinde değişen sakinleri üstünden, evle, ormanla, ağaçlarla kurulan ilişkiyi okuyoruz.
çoğu zaman doğa arka planda kalıyor ve yabanıl hayatın, kentten uzak, eğitimden uzak hayatın nasılda çift taraflı getirileri olduğu, ilişkileri ve karakterleri etkilediği, doğurduğu seçimleri; karakterlerin yıllarca baskıladıkları duygu ve eğilimlerin yabanıl hayatla tanıştıktan sonra çözülmesini okuyoruz.
“ mekanın hafızası” konusunda da düşündürmeye itiyor okuru tabii.
velhâsıl, okuduğuma çok memnunum!
Klasiklerin iyi bir okuyucusuyum. Aynı zamanda güncel okuma listelerini de yakinen takip ederek, beğeneceğimi düşündüğüm kitapları alıyorum.
Kuzey Ormanları kitabını almadan önce çok sayıda yorum okudum; ayrıca birçok platformda da tanıtımları çıktı.
Kitap hakkındaki yazılar oldukça olumluydu. Hatta kitabın klasikler arasında yer alacağına ilişkin görüşlere de rastladım. Kısacası kitabı büyük umutlarla okumaya başladım. Buna karşın kitabın beklentimi karşıladığı söylenemez.
Genel kurgu güzel; fakat detaylarda aynı başarıyı göremiyoruz.
Rahat okunan; fakat bitirdiğinizde sizde bir iz bırakmayacak, popüler kitap sınıfında bir eser.
Kuzey Ormanları, tek bir insanın değil, bir evin ve onu çevreleyen ormanın hikâyesini anlatıyor. Daniel Mason, dört yüzyıla yayılan anlatısıyla insanların gelip geçtiğini, ama mekânların her şeye tanıklık etmeye devam ettiğini hatırlatıyor. Bu romanın gerçek kahramanı ne bir aile ne de bir karakter; hafızasını hiç kaybetmeyen doğanın kendisi.
Her bölüm farklı bir sesle ve farklı bir anlatım biçimiyle ilerliyor. İlk başta parçalı görünen bu yapı zamanla kusursuz bir bütüne dönüşüyor. Tarih, doğa, kayıplar, umutlar ve insanın geride bıraktığı izler, aynı toprağın içinde birbirine karışıyor. Mason, ormanı yalnızca bir fon olarak değil, yaşayan ve hatırlayan bir varlık gibi kurguluyor.
Sabır isteyen yapısına rağmen, okurunu zaman, hafıza ve doğayla kurduğumuz bağ üzerine düşündüren; son sayfasını çevirdikten sonra bile etkisi uzun süre devam eden, şiirsel ve unutulmaz bir roman. Kesinlikle okuyunız efendim.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
çok fazla betimleme vardı mekan ayni ama hikayeler farklı farklıydı. Farklı insanların farklı zamanlarda aynı mekanı nasıl etkilediğini yazar masalsı bir dille anlatmış.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Daniel Mason’ın “Kuzey Ormanları” kitabı, doğa ile insanın iç içe geçtiği, büyüleyici ve şiirsel bir hikâye sunar. Kitap, karakterlerin iç dünyalarını ve yaşadıkları çevrenin etkisini derinlemesine işler. Mason’un akıcı dili ve detaylı betimlemeleri, okuyucuyu adeta ormanın içine çeker. Hikâye, doğanın hem güzel hem zorlu yanlarını, insanın yalnızlığını ve aidiyet arayışını etkileyici şekilde yansıtır. “Kuzey Ormanları”, sakin ama güçlü anlatımıyla doğaya ve insan ruhuna dair düşündüren, huzur veren bir eser.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Cok sey yazmak isterim ,ama kisaca herkesin kafasinda sorularin ucusmasina sebep olacak derin bir kitap .Yarisina nasil geldim bilmiyorum.Sonlarda biraz zorladi ama bitirdikten sonra doğadan kopmus bir evin insan icin bir zulum oldugu kanisi kafamda netleşti. Lutfen okuyun
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Farklı dönemler, farklı izler. Bununla birlikte doğanın insanla uyumuna ya da acımasızlığına da şahit oluyoruz. Doğa, orman, ağaç kalıcı ama insan geçici döngüsü çok iyi aktarılmış. Burada elma meyvesi sembolü bunu kanıtlar nitelikte. Psikolojik açıdan bakarsak ağaç zaten kök veya aitlik hissi; doğa da umut temsili.
Kitap bölümlere ayrılmış ve her bölüm bir hikaye. Umut, özlem duygularıyla karakterlerin hayata tutunma çabası ve arayış izleri.
Konu sürekliliği değil de mekan sürekliliği okuyorsunuz değişik bir tarz akıcı ama konu bütünlüğü olmadığı için sürekli içine çekmiyor sizi. Elime alıp bitireyim tarzı yerine ara ara okudum güzeldi
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Uzun zaman diliminde aynı mekanda yaşayan farklı kişilerin hikayeleri... Karakterle özdeşleşme yerine mekanla ve doğayla özdeşleşmenin olduğu iyi bir roman ama ben karakter ve konu sürekliliği olan eserleri sevdiğimden kitaba kendimi çok kaptıramadım. Okumak isteyenler tercihini bunu gözönünde bulundurarak yaparsa daha iyi olur.
