Patikaları Yürümek & Zamanda ve Doğada Yürüyüş Hakkındaki Yorumlar

Epilepsi teşhisi konulduktan sonra ehliyeti iptal edilen ve mecburi olarak işe yürüyerek gitmeye başlayan Norveçli Torbjorn Ekelund’un, yürümek eylemini hangi seviyeye taşıdığını okuduğumda düşüncelere kapıldım. 1.(Helen Keller gibi) Bir kısıtlamada durmamak gerektiğini, insanın yapabileceği şeyi en iyi yapmaya çalışması gerektiğini, 2.Yazarın yürüyüş kitaplarından, insanın uğraştığı şeyde (kariyer/para amacı gütmeden, insani onurla) araştırması/okuması gerektiğini, 3.(Oslo’nun şehir merkezi ve 20-30 km uzaklıktaki ormanlarıyla) insani ve yaşam odaklı şehir tasarımının güzelliğini, 4. Alexis Carrel’ın asansör/araba gibi icatlar insani yaşama uygunluğa bakılmadan yapılıyor eleştirisini düşündüm. Yazarın “yavaş yürümek değerini kaybetmiş bir sanattır” cümlesini okuyup yürümeye başlamak için bu tatlı tefekkür kitabını, Thoreau’nun Walden Gölü, Frederic Gros’un Yürümenin Felsefesi, İnsanların ve Hayvanların Dünyasında Gezintiler kitaplarıyla birlikte (özellikle gençlere) öneririm.

Yürümek fiilinin basit bir eylemden daha fazlası oldugunu anlamak için mutlaka okumak gerekiyor.

Yürümenin tarihi ve felsefesi üzerine bir yol hikayesi.