Masada Fazla Tabak - Tüm Yorumları

yitik26

03.10.2025

"Kolay şey değil ağaç olmak. Sokaktan geçenlerin çoğu fark etmiyor beni. Köklerimin üstünde gezinen solucanları ilk hissettiğimde, ayaklarımı sallayarak göndermek istemiştim. Yeni halime alışamamıştım, kendimi arada insan sanıyordum böyle..." Leyla Hanım'ın, Lütfü'nün, Cevdet'in, Aylin'in hikayesi değil yazdıkları. Hepimizin hikayesini yazmış Firdevs Tan Dikmen. Ailede başlar hikayemiz, biraz eksik çokça fazla ailemizdir yine bizi bu hayattan uğurlayan. Yıllarca okunacak, tazeliği hiç kaybolmayacak canlılıkta üslubuyla aileyi ve ilişkileri dert edinen yazara kaleminin bereketli olmasını dilerim. Gizle Devamını Göster

Müyesser çelik

13.07.2025

Yazar, zeytin ağaçlarını izliyor, biz de izliyoruz. Yazar, küsüyor, ayrılıyor, seviniyor. Biz de … Firdevs Tan Dikmen ‘in kalemi ıskalanacak bir kalem değil. İnsan oturduğu masaya fazla bir tabak koyuyorsa bu kitaptaki hikayelerle ortak noktası ve bir beklediği vardır.

Aslıhan Ertaç

14.04.2025

Kitabın ilk öyküsü "Ağaç Adam" ın gözyaşlarıyla yumuşatıyor yazar bizi. Aile olmanın kuşatıcılığını, keyfini sade ama derin bir anlatımla okumaya devam ediyoruz birçok öyküde. Kimi zaman ayrılıklar da çalıyor kapıyı. Masasına fazladan tabak koyanların tadabileceği o hissi bizimle paylaşıyor yazar. Kalemi daim olsun.

TubaK.

24.01.2025

Yazarın dili o kadar samimi ki okuru sarıp sarmalıyor. Yapay değil öyküleri, sıcacık. Severek okudum. Yazarin emegine sağlık.

Sena Eğri

27.12.2024

O kadar sıcak aileye öyküleri var ki içerisinde uzun zamandır böyle hoş duygular hissetmemiştim. Yazar o kadar zarif anlatmış o kadar ince işlemiş ki öykülerini kendimden çok fazla şey buldum ve herkesin de bulacağını düşünüyorum. Başarılarınızın devamını diliyorum umarım bu sıcaklıkta yeni kitaplarınız olur :)

bhirtneybacim

22.12.2024

Harika öykülerin olduğu nefis bir kitap severek okudum

HtcKara

18.12.2024

Çok severek okudum hikayeleri. Emek emek kurulduğu çok belli cümlelerin. Okurken nasil bittigini anlamiyorsunuz. Bir dikiş makinesiyle Filistinli bir genc kizin yanina gidiyoruz. Bir aynali sifonyerle unutulmamis duygular çıkıyor karşımıza. Bir kuyuyla babana özlemi anlatıyorken, mandalina kabuklarıyla kilolu bir kişinin duygularina tanik oluyoruz. en sevdiğim hikayesi ise "Ağaç adam" öyküsü oldu. Bütün babalara okutulmalı, diye düşünüyorum. Çok severek okudum.

Sepetim

Paylaş