Bangır Bangır Ferdi Çalıyor Evde - Tüm Yorumları

murat aytar

24.08.2026

Bu kez Hayatta olan ama çoğumuzun yollarının pek de kesişmeyeceği insanlar misafirliğe geliyorlar. Çocukluğunuzda mahallenizdeki fahişenin oğluyla ya da yaz kampında babanız yaşında,bet sesli,uyuşturucu satıcısı udiyle iyi arkadaş olabilirsiniz.Üniversite yıllarında, misafir olduğu evde genç bir kızın çantasından parasını çalan ve bugün memur olan biriyle yeniden karşılaşabilirsiniz.Yıllar sonra vicdan azabından kurtulmak için, çaldığı miktara denk gelen parayı Ankara'nın kış ayazında sokaktaki garibanlara dağıttığında, belki de o parayı alanlardan biri olup sevinebilirsiniz.Peki, o garibanlardan hangisisiniz?Annesinin karakoçu küçük Kürt Beşo mu?Sokaklarda dilenerek yaşamaya çalışan Nesibe Teyze mi?Yoksa ne iş yaptığı bir türlü bilinmeyen Veysel mi? Ablanızın pavyonlardaki feci sonunun haberi geldiğinde, onu özlediğinizi söyleyebilmek içinizi biraz olsun serinletebilir mi?Kitap insanın karşısına hayatın tuhaf, acı, bazen de beklenmedik biçimde tanıdık yüzlerini çıkarıyor.Okumalısınız Gizle Devamını Göster

kutuphaneokuru

16.04.2026

Yazarı bu kitabıyla tanıdım. Mahalle hikayelerine ve çocukluğa dair kesitlere yer verdiği hikayelerini okumaktan büyük keyif aldım

Deniz Özbektürk

13.10.2025

Mahir Ünsal Eriş’in bu kitabı, insanın içini hem ısıtan hem burkan bir nostaljiyle dolu. Yazar, çok tanıdık bir dünyanın kapısını aralıyor: 80’lerin, 90’ların o sade ama derin Türkiye’sini. Mahalle aralarındaki çocuk seslerini, pazar yerindeki kalabalığı, siyah beyaz televizyonun başında toplanan aileleri hissettiriyor. Eriş’in dili sade ama duygusu yoğun. Kısa cümlelerle bile insanın içine dokunmayı başarıyor. Her öyküde sıradan bir olay anlatılıyor gibi görünse de satır aralarında büyük duygular gizli: kayıp, özlem, büyümenin ağırlığı, geçmişin sıcaklığı… Özellikle taşra hayatını anlatışındaki incelik, yazarın o dünyayı içerden tanıdığını hissettiriyor. Kitapta en çok sevdiğim, insanların kusurlarıyla ve kırılganlıklarıyla sevdirilmesi. Kahramanlar mükemmel değil ama çok gerçek. Birinin hüzünlü bir gülüşünde, bir annenin sessizliğinde, bir çocuğun iç monoloğunda kendinden bir parça buluyorsun. Son sayfayı kapattığında kitap bitmiyor, sanki eski bir kasetçalar hâlâ “Ferdi” çalıyor. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş