Belgrad Kanon Hakkındaki Yorumlar

Ebru Ojen’in Belgrad Kanon’u, göç ve mültecilik temasını dramatize etmeden, daha içe dönük ve kırılgan bir yerden anlatıyor. İhsan ve Sedat’ın yalnızca bir güne yayılan hikâyesi, fiziksel bir yolculuktan çok insanın geçmişiyle ve belirsizlikle kurduğu yıpratıcı ilişkiye odaklanıyor. Yeni bir başlangıç umudu, zamanla insanın içine çöken ağır bir belirsizliğe dönüşüyor.

Belgrad, romanda sadece bir mekân değil; karakterlerin aidiyetsizliğini yansıtan psikolojik bir alan. Şehrin soğuk ve geçici atmosferi, karakterlerin iç dünyasıyla paralel ilerliyor. Ojen’in anlatımı mesafeli ama derin. Duyguları büyütmeden, sezdirerek aktarıyor ve söylenmeyenler; okurun zihninde tamamlanıyor.

Belgrad Kanon, benim için yazarın önceki kitaplarına göre daha doğrudan ve sarsıcı. İhsan’ın iç hesaplaşmaları ve kumarhanedeki diyaloglar, romanın akılda kalan anlarını oluşturuyor. Çözüm sunmaktan çok insanın taşıdığı ağırlığı izleyen bu anlatı, sessiz ama güçlü bir etki bırakıyor.

Diğer kitapları gibi kurgusuyla diliyle iyi bir roman mutlaka sepetinize ekleyin