Beni çok fena vurdu bu kitap, beklemediğim şekilde hem de. İngiliz yazar Gwendoline Riley’nin minik romanı İlk Aşk’a başlarken bu kadar derinlikli iç görülerle karşılaşacağımı hiç düşünmemiştim açıkçası, şaşkınım, çok.
Zorba bir baba ile son derece bencil bir annenin mutsuz evliliğine doğmuş bir genç kadın olan Neve’in hikâyesini dinliyoruz kendisinden. Kendisinden yaşça büyük bir adam olan Edwyn ile evleniyor, başta ziyadesiyle sevgi dolu gözüken bir ilişki bu ancak eskidikçe can acıtan bir hale bürünüyor, toksikleşiyor.
Yazar epeyce parçalı bir şekilde anlatıyor öyküsünü, anlatıcımız Neve’in çocukluğuyla bugünü arasında salınıp duruyoruz. Neve’in kocası Edwyn, günümüzde gaslighting diye adını koyduğumuz şeyin büyük bir üstadı. Kendi özgüvensizliklerini, yaralarını, korkularını öğütüp öfke ve zehir olarak Neve’in üstüne kusmakta son derece mahir. Neve ise hiçbir zaman doğru şekilde sevilmeyi öğrenemediği için buradaki yanlışlığı görmekte çok zorlanıyor.
Söylemeden edemeyeceğim: bu nasıl bir diyalog yazmaktır ya? Müthiş. Neve’in annesi ve kocasıyla diyalogları o kadar, o kadar iyi yazılmış ki, okurken bazen gerçekçiliklerinden ötürü tüylerim diken diken oldu. Ve tabii gerçekçilik: bence kitabı ürkütücü biçimde güzel yapan şey bu zaten. Kendiniz bu denli toksik bir ilişki içinde bulunmadıysanız bile kimi diyalogların, kimi tepkilerin size çok tanıdık geleceğine eminim. Ya çevrenizdeki ilişkilerde gözlemlemişsinizdir ya da kendi ilişkilerinizde düşük dozlu biçimde benzerlerine maruz kalmışsınızdır diye düşünüyorum. Ha bu kitapta anlatılanlar size aşırı tuhaf ve yabancı geliyorsa çok şanslısınız, ne diyeyim.
Biraz baktığımda bu kitabı sevmeyenin de çok olduğunu gördüm ama ben çok, çok sevdim. Kısacık cümleleri ve son derece yalın anlatımıyla müthiş bir düşünce malzemesi sunduğunu düşünüyorum ilişkilere dair. Aşk sandığımız şeylere, çaresizliğe, zayıflığın düşmanlığa dönüşebilme hızına, şefkatin biçimine dair - bir sürü şey. Belki bir gün kitap kulübünde konuşuruz hatta, o kadar zengin olduğunu düşünüyorum bu metnin; açmak, soymak lazım kendisini.
Begüm Kovulmaz’ın çevirisi de ayrıca çok çok iyi, onu da ekleyip bitireyim.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Gelecek beyaz bir enginlik olabilir mi?
Kalbin küt küt atarken o beyazlığa
dalıp koşabilir misin?(sayfa 43)
Bu kitabı okuyanların Bilal Karabulut'un
Aşka Tutunmak adlı kitabını
okumalarını tavsiye ederim.
