Yokluğun Haritaları - Tüm Yorumları

Eylül Görmüş

11.05.2026

Yokluğun Haritaları

"Neredeyse alınıyor insan, Nasıl da vızır vızır kaynıyor hayat Yokluğumuzda, Olmadığımız yerlerde.” Çeviri şiir okumaktan hep korkarım zira şiir yazmaktan daha zor bir şey varsa kanımca o da şiir çevirmektir; o ezgiyi, kelime oyunlarını, ritmi başka bir dile aktarmak ziyadesiyle zordur malum. Georgi Gospodinov’un şiir kitabı “Yokluğun Haritaları”na da benzer bir endişeyle başladım. Hasine Şen Karadeniz (ki şiirleri sadece çevirmemiş, derleyen de kendisi) sahiden şahane aktarmış dilimize, ona rağmen orijinal dilinde alınacak tadı alamadan okuduğum muhakkak. Çeviri şiir okurken keyif alabilmek için şiirlerin bütününe değil de tek tek kelimelere veya dizelere odaklanmaya çalışıyorum, sanki bu sayede daha çok haz alabiliyor insan. Gospodinov’un diğer metinleri gibi yine nostaljik ve hüzünlü şiirler bunlar. Yine bolca dedesini, babasını görüyoruz; tabii memleketinin tarihine ve yitirdiklerine dair de çokça şey bulmak mümkün. Özellikle “Olmadığımız Yerlerde” başlıklı son kısımdaki “gezgin” şiirleri sevdiğimi söyleyebilirim. Dediğim gibi çeviri şiire dair bir şeyler söylemek bana zor geliyor, o nedenle burada keseyim ve kitabın en sevdiğim şiiri (Zaman Nötron Bombasıdır) buraya bırakıp susayım: “hiçbir şey yıkılmayacak evler duracak sokaklar duracak avludaki kiraz ağacı duracak sadece biz olmayacağız buydu nötron bombası dersi o günden beri biliyorum ölüm bensiz olgunlaşan bir kiraz ağacı.” Gizle Devamını Göster

Nuri Özgül

08.01.2026

şiirleri çok beğendim.

cucuc

14.08.2025

" Ruhlar doğmadan önce kendilerine memleket secer" bu cumle icin bile okunur bu kitap.

adı takma

02.03.2025

Bir ''hikaye makinesi''nden ''şiir makinesi'' olur mu, vice versa..

Sepetim

Paylaş