Hikayesiz Adam - Tüm Yorumları

Halil Aydoğan

08.04.2025

Dünyamızda ki insan figürünün anlamını başka bir deyişle yaşamın gerçek tadını (acıdan, sızlanmadan, kabuklanamamış yaralardan başka bir şey olamayanlar) ruhunda akıtan eskimiş, eksiltilmiş bu varoluşsal varlıkların yaşam kavgalarında hayata tutunacak dal arayışlarını, kayboluşlarını, suyun akışına bırakışlarını kendilerini, nehirler boyunca okyanuslar boyunca boğuluşlarını imgelerlen ataerkil gezegeninin içerisinde erkek figürününde bu erkek egemen dünyada ezilmekten, ötelenmekten, ötekileştirilmekten payını alışını, kendine bir yer bulamayışını gözler önüne seren, adım başı sokaklar başı kol gezen korkularımızın adeta bilincimizin fotoğrafını çekmiş her sayfada kendimizden bilinç akışımızdan yerler görebileceğimiz sokaklar boyu, geceler boyu yürümek tadında , dünyayı okumak adında... Gizle Devamını Göster

Canan Avşaroğlu

12.02.2026

Bu romanı okurken Engin’i anlamaya çalışırken, çevremdeki erkekleri gözlemledim. Konuşurken sustuklarını, gülerken yüklerini sakladıklarını, “güçlü olmak” diye öğretilmiş bir yalnızlığın içinde yavaş yavaş silinişlerini… Çoğunun göğsüne çöken ağırlık, onlara ait olmayan hikâyelerin külfetiydi. Korkularını ceplerinde taşıyan, öfkeyi cesaret, suskunluğu erdem sanan adamlar… Bu bir bireyin değil, öğretilmiş bir çöküşün bu çöküşün içinde de aynı zamanda bir varoluş sancısı … Şayet iyi bir okuyucuysanız romanda yazarın bugüne kadar okuduğumuz hayran kaldığımız tüm yazarları da konuk ettiğini görebiliyoruz bu inanılmaz bir beceri hikayenin ağırlığı gerçekliğini sorgularken bir yandan da geçmişte yaşamış bir çok varoluş sancıları çekmiş tüm yazarlarada bazen acı bazen hüzünlü bir kahkaha ile selam vermiş. Bizde sana senin okuyucuların olarak selam verelim İbrahim Balçık . Bize edebiyatın ölmediğini hatırlattığın için teşekkür ederiz Gizle Devamını Göster

Adem Altuğ

06.11.2025

Modern insanın içsel boşluğunu ve kimlik arayışını sade ama derin bir dille anlatan bir eser. Kitap, adı gibi “hikayesiz” görünen bir adamın aslında kendi hikayesini bulma çabasını konu alıyor. Yazarın dili yalın, yer yer ironik ve etkileyici; her cümlede bir durgunluk, bir sorgulama, bir kendine dönme hissi var. Balçık, karakterin sessizliğinde büyük bir yankı yaratıyor.Bu yankı, günümüz insanının içsel gürültüsüyle tezat oluşturuyor. Belki de yazar, bizlere hikayesizliğin bile bir hikaye olabileceğini, “yaşamanın” başlı başına bir anlatı olduğunu hatırlatıyor. Edebî açıdan bakıldığında kitap, sadece uzun cümlelerle değil, boşluklarıyla da konuşuyor. Okurdan sabır ve dikkat isteyen ama sonunda derin bir tat bırakan bir yapıt. Özellikle varoluş temalarını seven okurlar için oldukça etkileyici bir deneyim. Gizle Devamını Göster

Ömer İlengiz

07.08.2025

Kakterin iç sesi ve kendisiyle olan mücadelesi, romanın şiirsel yer yer esprili dili oldukça etkileyiciydi. Tekrar tekrar okunmaya değer bir kitap. Yazarın hayata dair gözlemlerini, deneyimlerini karakter üzerinde ince ince işlediğini hissettiğim zarif ancak bir o kadar da sarsıcı bir eser.

cgokce

29.07.2025

İbrahim Halil Balçık'ın ikinci romanı. Kendi hikayesizliğinizi bulabileceğiniz bir roman. Edebi kurgusu, varoluşsal felsefî sancıları, yer yer şiirsel. Yer yer ritimsel bir ahenk var. Kahraman figürün bütün anlam ve gönderimi tek başına taşıdığı muhteşem bir yolculuk. Toplumun, ailenin, cinselliğin, kapitalizmin ve muhafazakarlığın birey karşısında vuruştuğu bir roman.Güçlü zaman ve mekan kurgusu kahramanı sona kadar taşıyabilmiş. Dil olarak sade ve abartıdan kaçınılmış. Halil İbrahim Balçık'ı ve romanını daha üst seviyelere taşıyabilecek bir yapıt.

rcnzdmr

13.05.2025

Müthiş bir iç ses tasviri... Erkek egemen dünyada Engin'in iç sesinin çığlığı, bir erkeğin bile yaşarken bilinçli veya bilinçsizce bireysel ve toplumsal şiddete maruz kaldığını gösteren olağanüstü tespitlerle dolu bir anlatımın yansıması.. Okunmasını şiddetle tavsiye ediyorum, herkesin kendisinden yaşam hikayesinden kesitler bulacağı etkileyici bir roman.... Tebrikler İbrahim Halil Balçık....

Necla Koca

01.05.2025

Görünmeyeni görünür kılan, suskunluğu konuşturan bir metin. İbrahim Halil Balçık, kelimelerle suskunluğun ta kendisini konuşturuyor. Engin’in hikayesi değil sanki genel manada hikayesizliğin derin boşluğu, içten içe büyüyen bir yankı sanki. Toplumun yüklediği rollerin arasında ezilmiş, kendi sesini ararken sessizleşmiş bir ruhun, ağır ağır çözülen varoluşu. Her satırda, bir iç çekiş… Her cümlede, yaşanmamış bir hayatın sızısı…

Zehra Şeyma Eren

12.04.2025

başarılı bir kalem, etkileyici bir üslup. güzeldi.

metinhotaman

15.03.2025

sarsıcı bir deneyimdi. kahramanın iç sesi kafamın içinde yankılanmaya devam ediyor.

Cemil Harat

15.03.2025

Erkek egemen dünyanın ezdiği erkekler de var. Pek konuşulmayan, konuşulamayan bir yaraya işaret ediyor. Çok etkileyici bir roman. Kesinlikle okunmalı.

Sepetim

Paylaş