Generaller Yatakta Ölür Hakkındaki Yorumlar

Savaşın korkunçluğunu ve acımasızlığını hissederek okuyacağınız ilgi çekici bir kitap. Tavsiye ederim.

Kanadalı yazar Charles Yale Harrison’un kaleme aldığı bu eser, Birinci Dünya Savaşı’nın cephe gerçeğini, askerlerin yaşadığı dehşeti ve savaşın anlamsızlığını çarpıcı bir üslupla gözler önüne serer. Kitap, savaş meydanındaki sıradan askerlerin korku, sefalet ve ölüme dair tanıklıklarını aktarırken, generallerin cephe gerçeğinden uzak, ayrıcalıklı yaşamlarını sert bir dille eleştirir. “Generaller yatakta ölür, askerler ise siperlerde” mottosu, eserin antimilitarist perspektifini özetler. Harrison, savaşın kahramanlık değil, insanlık trajedisi yarattığını göstererek, dönemin milliyetçi söylemlerine güçlü bir karşı duruş sergiler. Hem tarihsel bir belge hem de edebî bir protesto olarak önem taşıyan eser, savaş edebiyatı içinde Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok gibi klasiklerle aynı damar üzerinde yer alır. Savaşın yıkıcı yüzünü anlamak isteyenler için sarsıcı ve etkili bir okumadır.

bütün yorumlarda bu cümle var bende ekledim, generaller yatakta ölür askerler her yerde ölür. bu cümle kitabı özetliyor neredeyse. yazarın kendisi birinci dünya savaşında makineli tüfekçi olarak görev yapıyor, savaştan sonra yazarlık yapıyor. hayatta kalma mücadelesi ve zorlu koşulları anlatıyor. okumanızı tavsiye ederim

Eleştirinin başında, uzun süredir ilk defa, bir askeri tarih içerikli kitap okuduğumu itiraf etmem gerekiyor. Askeri tarihle bağlantım, eşim sayesinde kuruldu ve yaşıyor. Bundan dolayı, yaptığı tercümeyi değerlendirme konusunda “objektif” olma konusunda dikkatli olmaya çalıştım. Hem bu unsuru, hem de kitabın “savaş karşıtı” bir roman olduğu gerçeğini göz önünde bulundurarak, kitabın rahat okunduğunu ve tercümenin başarılı olduğunu rahatlıkla yazabilirim. Bu tarz tüm romanlarda gibi, insan unsuru hem cephede hem de cephe gerisinde ön planda. Ana eleştiri, kitabın isminden de anlaşılacağı üzere, üst düzey subaylardan başlayarak özellikle generallere yöneltilmiş. Akıcı bir dili olan kitabın baskı kalitesi de gayet iyi. Askeri tarihle ilgilenenlerin severek okuyacağı bir roman...

Bir gecede biten film gibi kitap. Okurken bir sonraki anını merak edeceksiniz. Savaş ve tarihle alakanız olmasına gerek yok. Çok akıcı ve sürükleyici bir çeviri olmuş. Savaşın acı yüzü, korkusu, heyecanını derinden hissediyorsunuz.

Charles Y. Harrison (1898-1954) Kanadalı bir yazardı. 1917'de I. D. S.'na katılmak üzere Kanada Seferi Kuvvetleri'ne kaydolup Batı Cephesi'ne gönderildi. Savaş deneyiminin doruk noktası, 8/8/1918'de Amiens Muharebesi'nin ilk gününde gerçekleşti. Ayağından yaralandı ve Montreal'e geri gönderildi.
Çoğu “savaş karşıtı” - roman gibi, ağırlıklı olarak natüralizm, kısmen de realizm izleri taşıyan romanda, bu tarz eserlerin klasik unsurları olan hayatta kalma güdüsü, panik, korku, cesaret kavramlarının hemen hepsini ve daha fazlasını görüyoruz.
Cephe hattında günlük yaşamın basit akışı kadar çatışma anlarını da teknik ve taktik açıdan tasvir ediyor. Düşmanı “kötü” kendilerini “iyi” göstererek kolaya kaçmamış. Hem cephede hem de cephe gerisinde, dinlenme bölgesinde askerlerin duygu ve düşüncelerini aktarmış. İnsanlık tarihindeki ilk “endüstriyel yıpratma savaşı”’nın cephe gerisindeki sivilleri nasıl etkilediğine bile yer vermiş.
Guy Sajer ve Ernst Jünger eserlerini beğenenler için ideal!!

unutulmuş bir yazarın başyapıtı tercümesi ile sıkılmadan bir nefeste okuduğum kitap savaşın karanlık yüzünü dürüstçe göstermesi beni derinden etkiledi. Yazarın çarpıcı üslubu, insanın iç dünyasında fırtınalar koparıyor. Her bir karakter, savaşın gölgesinde ezilen hayatlara ayna tutuyor. Sadece bir roman değil; vicdanlara hitap eden bir çığlık adeta. Mutlaka okunması gereken bir eser.