Dün Bugün Dün Hakkındaki Yorumlar

metnin hatırlamaktan doğması sanat eseri sıfatını hak etmesi için kafi. ama bu tabi ki mutad geçmiş zamanın hatırlanması değil bugüne(varoluşa) ve geleceğe(ölüme) takaddüm eden geçmiş -aslında geçmeyen- zamanın zihinde imajlara dönüşmesi. geriye bu imajların kendilerini duyuda estetik düzleme çekmesi yani üslup meselesi kalıyor. yazar bu “asıl olan” meselenin de üstesinden sanatta yegane efendimiz amatörlüğü dolayısıyla deneyselliği elden bırakmadan gelmiş. romanın piyasadaki çoğu ünlü roman satıcısının romanlarından iyi olduğunu söylememe gerek yok.

Ahmet Çıkar'ın Dün Bugün Dün adlı ilk romanı, hem anlatım hem de teknik yönden özellikli bir metin. Adem isimli toplumda yer edinememiş karakterin anlatısıyla romana başlıyoruz. İtalik kısımlarda dünü, yani babasını, kimliğini, dinle olan temasını görüyoruz. Bugünün anlatısındaysa anlatıcı sesine parantezlerle iç sesin eşlik ettiğine şahit oluyoruz. Anlatımda kuvvetli bir kara mizah var. İkinci bölümde bir başka anlatıcı daha devreye giriyor ama finali yine Adem'le yapıyoruz. Kurgu, ayrıca şair olan da Adem'in şiir kitabını yayımlatma macerası üstünden yapılmış. Metni bir üstkurmaca olarak değerlendirebiliriz, ayrıca hem italik kısım, hem parantez içi anlatım hem de anlatıcının postmoderne bakışı nedeniyle romanı bir postmodern anlatı olarak da değerlendirmemiz gerekiyor. Artı bir katman olarak ikinci anlatıcının devreye girmesini 112 sayfalık metin için fazla bulsam da dili ve anlatımı itibarıyla nefis bir ilk roman/postmodern anlatı olmuş Dün Bugün Yarın.