Kısa Hayatların Uzun Hikayeleri Hakkındaki Yorumlar

Bir sinema mezunu olarak şunu bilirim: yüzlerce sayfa senaryo yazılabilir, kitaplar binlerce sayfa olabilir ama en sonunda her hikâyenin bir cümlesi olmalı.
Bu kitap da, bana Sevim Belli’nin o unutulmaz sorusunu hatırlattı – “Boşuna mı çiğnedik bu hayatı?”

Halil Yıldız bu eseriyle sadece kendi geçmişine değil, birlikte yürüdüğü, aynı hayalleri kurduğu ama belki de adı hiç anılmamış devrimci arkadaşlarına da ses oluyor.

Her bir hikâyenin ardında uzun mücadeleler, yarım kalmış düşler, yitirilen dostluklar ve bitmeyen bir dayanışma hissi var. Kitap boyunca hissedilen o ince sızı, aslında bir dönemin kuytulara itilmiş gerçekliği.

Sadece kendi geçmişini değil; o dönemin tüm devrimcilerinin, kayıpların, kırık umutların ve sessiz kahramanların hikâyesini anlatıyor. Bu yüzden Kısa Hayatların Uzun Hikâyeleri, yalnızca okunacak değil, hissedilecek, üzerine düşünülecek bir kitap.

Belki de en sonunda verilecek yanıt şudur:
Hayır, o "kısa hayatlarda", boşuna çiğnemediniz bu hayatı.