Dedeye Yol Göründü Hakkındaki Yorumlar

Özellikle kitapta tandır ekmeği bölümü bu kültürü devam ettiren bir ailede büyüdüğüm için ve bu kültüre değinen ilk defa bir kitapla karşılaştığım için beni baya mutlu ettiyazarımız çok güzel betimlemiş.

güzel bi hikaye sürükleyici

Kitap konudan sapmadan ilerliyor ve bitiyor. Mahmut Abdullah genç yazarımız, küçük bir hüzün az biraz alaycılık katarak, başa inen çekiç gibi sert cilalanmış diyaloglarla biçiminden kopmadan başladığı gibi de bitiriyor uzun öyküyü. Fakat kitap bir yerde bitmiyor, sonda ki o ufak tartışmaya, itiraza mana veremedim! dede gitti mi? gidemedi mi? Galiba bir kaç okuyuşta o nokta da ki alegoriyi anlayabilirim. Mahmut Abdullah olayı sulandırmaya tenezzül bile etmeden her bir parçayı yerli yerine koyuyor. Her bir cümleyi en kestirmeden ifade ediyor.

fazla kelime cümle israfı yapmadan, sulandırılmış bir zeminin üzerinde anlatılıp duygu istismarına kaçmadan, kup kuru bir zeminin üzerine bütün unsurlar ve metaforlar mısır taneleri gibi yayılarak yerleştirilmiş.

merbalar kitabın konusu beni o kadar çok derinden etkiledi ki en önemlisi yazarın hayat hikayesinden bahsetmesi her sayfasına bir umut ışığı bıraktım diye bilirim okurken canlandırmada bende vardım içinde bulunduğum ortamda sanki senoryaları geçmişte yaşanılan alta olan mesajları beraber yaşadık diyebilirim. demem o ki okumanızı çok isterim kitaplar herzaman şans verilmelidir Kitapyurdu ailesine ve sevgili yazarıma çok ama çok teşekkür ederim

Geçmişten beslenen şimdi de canlılığını koruyan asla çözüme kavuşamayan trajikomik meseleler her ikisinde de haklı nokta bulduğum hem güldüren hem hüzünlendiren içinde tatlı bir hiciv sanatı bulunan bu uzun öykü beni onların hayatına götürdü yazarın alaycı anlatımıyla dedenin haklı bir sebep bulup gideceği günü sabırsızlıkla bekledim. Peki dede niçin bu kadar gitmek istiyor gittiği yerde gerçekte misafir mi yoksa kalıcı mı olmak istiyor bakıldığında karısı ile daimi husumetli, hayatı valizine prangalı geçen bir hayat ve daha fazlası ile birlikte sebeplerini bu öyküde bulmak mümkün.

Yazarın akıcı ve sade dili kitabın okumasını kolaylaştırıyor fakat yazıların küçük olması biraz benim için zor oldu .Kitap ölümün bir yok oluş değil farklı bir hayata geçiş olduğunu ölümü anlatırken korkunç bir şey olarak değil mizahi bir dille bir kabulleniş olarak anlatmaktadır.
Ölümü yaklaşmış yaşlı bir insanın içsel yolculuğunu okumak isterseniz tavsiyemdir .

Beklediğimden daha etkileyici bir kitap. Günümüzde yaşananları ele almış yazar. Okurken çok düşündürecek.

Öyle güzel bir kitaptı ki... Kısacık olmasina rağmen harika betimlemeleri ile insani içine çekiyor.

Mahmut Abdullah’ın Dedeye Yol Göründü adlı eseri, taşranın gündelik yaşamından yola çıkarak büyük insan meselelerini irdeleyen kısa ama yoğun bir anlatı. Merkezde “Dede” var: yaşlılığın getirdiği yalnızlık, unutulma korkusu ve geçmişin yükleriyle boğuşan bir ihtiyar. Eşiyle kırgın ilişkisi, çocuklarıyla mesafesi ve özellikle oğlu İbrahim Zeyni’nin arabulucu rolü aile bağlarını açığa çıkarıyor. Dede’nin en büyük beklentisi olan “taziye haberi” ise hem ironik hem de trajikomik bir durum; yaşlılığın acı bekleyişini gözler önüne seriyor.
Yazar kısa ve derin cümlelerle taşranın atmosferini güçlü biçimde aktarıyor; halk söyleyişleri ve karakter iç monologları metni sahici kılıyor. Olay örgüsü dışsal olarak durağan ilerlese de, asıl yoğunluk karakterlerin iç dünyasında. Basit bir olay üzerinden yaşlılık, aile çatışmaları, sadakat ve unutulma korkusu gibi evrensel temalara dokunan eser, kısa ama düşündürücü, hem hüzünlü hem de yer yer gülümseten bir okuma sunuyor.

Azıcık sayfasında okuru kendi hayatına, geçmişine, hatalarına, sonuna doğru yürüdüğü her dakika ve saniye de aldığı kararları sorgulamaya sevk ediyor. Ülke gündeminde çektiğimiz sıkıntıların bazılarına değinen ve eleştirel bakış açısı ile yaklaşan yazarın perspektifini sevdim. Az sayfasında çokça düşündüren bir eserdi, sizlere de tavsiyemdir.

Yaşlı bir dedeyi ve nineyi anlatan kısa ama düşündürücü bir hikayeydi.
Betimlemelerle zenginleştirilmiş ve ileri yaşlardaki yaşamı tıpkı gerçek hayatla da benzer şekilde yansıtan güzel bir anadolu hikayesi tadındaydı. Bir çırpıda okunabilecek bir kitap. Tavsiye ederim

Yazarımızın kalemine sağlık. Sade ve anlaşılır bir dil ile çok derin anlamlar içeren bu eseri yorulmadan bir sonra ki sayfaya heyecanla geçerken bir çırpıda okuyup kapağı kapatınca şöyle bir durup o derinliği tüm hücrelerinizde hissediyorsunuz. Keyifle okudum. Teşekkür ederim.

Kısacık bir öykü ama bir günün ne kadar uzun sürebileceği gösterdi bana okurken.
Yaşlılar ile empati yapmanızı sağlayacak bu kitapta aslında onların sadece biraz iletişim istediklerini anlayacaksınız.
Ben çok sevdim ve betimlemeler o kadar başarılıydı ki kitap içerisinde hissettim kendimi. Şansı hakediyor

Mahmut Abdullah’ın Dedeye Yol Göründü kitabı; yaşlılık, yalnızlık ve geçmişin gölgesinde sıkışıp kalmış hayatları dokunaklı bir dille anlatıyor. Kısa ama yoğun bu öykü, dedenin ve nenin içsel çatışmalarını, hayatın acımasızlığını ve insanın huzur arayışını çok samimi bir şekilde hissettiriyor. Melankolik ama aynı zamanda düşündürücü bir yolculuk…

Okurda derin bir etki bırakacak, kocaman bir yalnızlık ve aile dramını gözler önüne seren bir novella. Mutlaka tanışın.

Mahmut Abdullah, Dedeye Yol Göründü eserinde küçük bir gecekondunun dar duvarları arasında yaşanan hayatı tüm gerçekliğiyle önümüze seriyor.
Bir yanda yıllarca fedakârlık yapmasına rağmen yüzü hiç gülmeyen bir kadın; diğer yanda eşinin mutsuzluğundan kaçıp kendini sokaklara atan bir adam…
Aralarındaki sessiz çatışma, yılların biriktirdiği kırgınlıklar ve konuşulmamış acılarla örülmüş.

Yazarın betimlemeleri o kadar güçlü ki, karakterlerin mutsuzluğunu kendi yüreğinizde hissediyorsunuz. Kısacık olmasına rağmen etkisi uzun süren, buruk ama bir o kadar da gerçek bir öykü.

Uzun zamandan sonra ilk defa bu kadar kısa bir kitap okuyup gönlüme işledi.. Dede ve Nene’nin hayatları o hayatlardan sonra çocuklarına etkileri.. Ben çok severek okudum, okuyabilecek herkese de tavsiyemdir, Yazarımızın kalemine sağlık.

Kitap beni resmen geçmişteki yaşadıklarıma götürdü yazarın dili çok akıcı kesinlikle herkese tavsiye ederim

Kıymetli Yazar Mahmut Abdullah'ın Dedeye Yol Göründü eserini bitirmiş bulunuyorum. Eser Dede ile Nenenin çatışmasını anlatıyor. İlk kez okuduğum bir kalemden dinledim bu eseri. Yeni ve kaliteli bir yazar keşfettim. Eseri çok beğendim. Herkese Tavsiye Ederim. Kitapla Kalın, Kitapla Yaşayın...

Uzun öykü, bir çırpıda okunup tasvirleri ile o yaşantıya bizi götüren sımsıcak bir olay örgüsü oluşturmaktadır. Nene’ye karşı duyulan biraz kızma duygusu, Dede’ye karşı duyulan biraz acıma duygusu öyküyü samimileştirmektedir.
Bizi gündelik hayat ile yüzleştiren bir eser. Okunmasını tavsiye ederim.

Çok severek okudum. Betimlemeleriyle adeta hikayenin içinde var oluyorsunuz. Cok gercek cok bizden bir hikaye bu hikaye.

Kendi küçük ama içeriği büyük bir kitap. Dede gençliğinde esine belli ki cok çektirmiş..
Edebi yönden anlatımı güzel. Sonunu yazarımız okura bırakmış.. severek okudum. eminim siz de beğeneceksiniz.

Sizler kahvenizi yudumlarken kahve yanı olarak yeni bir öykü yolculuğuna çıkmaya ne dersiniz?
Yazarımız mahhmut Abdullah'ın kaleminden dökülen geçmisle hesaplaşmanın ve
özlemin hikâyesi olan bu öykü kitabın size katacağı güzellikler var
Yeni yazarimiza hayirli olsun
Kaleminiz daim, yolunuz açık olsun..

Kitabı çok severek okudum gerçekten hiç sıkmadan akıcı bir şekilde ilerliyor. Kitap evde mutlu olmayan dedemizin müjdeli bir haber bekler gibi bir taziye haberi beklemesini, evde bulamadığı huzuru dışarda aramasını iki kelam sohbete muhtaç olduğunu anlatıyor. Dedenin bu yolculuğuna mutlaka eşlik etmelisiniz..

Alaycı bir dil ve mizahı bir üslupla bence günümüz evliliklerine de bir parça gönderme yapılmış güzel bir kurgu ve doğru tespitler beğenerek okudum.

#okudumbitti#
Kitap grubundan sevgili yazarımız Mahmut Abdullah hocamızın Dedeye yol göründü kitabını bitirdim.

Romanda dede eşinden hiç yüzü gülmemiş bir karakter.

Dedeyle ortak bir noktamız var. İkimiz de cenin pozisyonunda uyuyoruz. Dedenin hastalığı ne acaba okurken merak ettim. Allah şifa versin inşallah
Dedeye okurken çok üzüldüm. Nine'ye de okurken hem üzüldüm hem de sinir oldum.

Genellikle duygusal bir kitaptı. Kaleminiz daim olsun okurunuz bol olsun hocam

Yüreğinize sağlık kesenize bereket

Yazar Mahmut Abdullah; "kadından mağdur olan hayattan da mağdur oluyor" diyerek eş seçiminin önemini ve sevginin fedakarlığını, "İnsanın gittiği yerde uzun kalabilmesi için kuvvetli hatırından ziyade, itaatkar bir erkek evladı ve fedakar bir gelini olmalı." derken hayırlı evlat ve gelini, "bu aralar dünya beni terk etmiş gibi. Kimse beni aramıyor." derken bir yandan yalnızlığın sızısını ve diğer yandan da beklentisini, "Dede, karısının alışkın olduğu tahammülsüz memnuniyetsiz hallerine karısı gibi sert ve keskin dille yanıt vermeyin çoktandır terk etmişti." derken zıtlaşmanın zamanla bir çok bağı kopardığını, "bir insanı ailesi idare etmiyorsa hiç kimse idare etmez " derken kişinin kendini farkındalığını ve bunlardan çok daha fazlasını hem düşündürüp hem de duygulandırarak yaşanmışlıkla anlatmış "Dedeye Yol Göründü" adlı kitabında.

Güzel benzetmeleri ve yerinde betimlemeleri ile su gibi akıp giden bir novella okudum. Yazarımızın dilini ve kurgusunu beğendim. Alışılmışın dışına çıktığını düşünüyorum veya ben hatırladığım kadarıyla böyle bir eserle karşılaşmamıştım. Özgün bir eserdi. Nostaljik bir hava uyandırdı, beğendim. Beni, geçmiş hatta daha dünyada olmadığım ama duyduğum, izlediğim çağlara götürdü. Gerçekçiliği ile beni kitabın içine çekti, Dede'nin bir parçasıydım sanki. Keyifli okumalar herkese.

Novella türünde bir eser. Hayatın kuralları ve kuramları vardır, iyilik yap iyilik gör karmasını yaşatmaya çalışmış dedemiz. Sade ve anlaşılır dili ile sizlerle.