Sanki Yarın Nisan Hakkındaki Yorumlar

Yazarın ikinci öykü kitabı. Şiirsel bir dili var. “Sararır” öyküsü etkileyici.
“Ben senin adını yazardım. Yatılı okulun duvarlarına, dolabımın içinde duran aynanın arkasına, kimya kitaplarının insanın uykusunu getiren sıkıcı resimlerine, padişahların yıllanmış, dalgın yüzlerine, coğrafya atlaslarının ne kadar yüksek olduğu anlaşılsın diye koyu kahverengiyle boyanmış küçücük dağlarına senin adını yazardım hep. Gitgide azaldı sonra seni yazdığım yerler, sonra... Ama kalbimde adın aynı kaldı hep: Hüzün. Adın hep aynı güzellikte kaldı.” "Mavi Bir Elbise" öyküsünden (s. 154)

"en çok kalbimi sevmiştim.kimse dokunmadı" diye bir öyküyü bitiren bir yazara ve kitabına daha ne denir ki ? oktay akbal'in özdemir asaf'ın duvara astığım şiirine dair böyle bir sözü vardı.şiiri yazıp böyle söyleyen birine ben ne diyeyim daha, ne denir ki, bu nasıl şairdir gibi öven bir sözü vardı..ben de bu yazar ve bu kitabı için sadece bunu söylüyorum..bu cümle ile bir öyküyü bitiren yazara ve eserine ne denir ki ? nasıl anlatılır ki ? ancak okunur,içinde bir yerde hissedilir birşeyler..öylece gider ya da kalır..orhan veliyi de anarak bitireyim..hani diyor ya böyle de yatılmaz ki diye...böyle de yazılmaz ki..kalbimizi mi durduracaksın ?! arkadaşım da olan yazarımızdan yepyeni eserler bekliyoruz..onun satırlarında soluklanmak , yaşadığımızı anlamak ve hüznü tatmak için adeta geberiyoruz..yeni öyküleri , yeni romanlarını bekliyoruz onun sessiz okuyucu ve gizli hayranları olarak da..açıktan olanları olarak da..