Ben, Fahriye ve Türkiye Hakkındaki Yorumlar

Hasan Harmancı bu eseriyle kendine haiz bir üslup yakalamış diyebiliriz. Edebili dili gayet yerinde ve akıcı. Romanda Türkiye insanının panoramasına oldukça uygun bir tema karşılıyor bizi. Yer yer anlatıma giren rüyalar, kahramanımız Refik'in geçmiş ve gelecekle arasında mekik dokuduğu anılar, aile bağları, kendiyle olan mücadelesi, mistik bir havayla kendini gösteren Fahri Baba ve hayatını sil baştan değiştiren Fahriye... Bu konular çerçevesinde emektar insanların gayretlerine, merkez iş hanında her biri ayrı bir alem olan esnafların hayatlarına şahit oluyoruz. Sosyolojik portreler bizi içtimai hayatın canlı damarlarında seyre çıkarıyor. Rüzgardan rüzgara savrulan Refik, bir kasırga gibi hayatına giren Fahriye'nin tufanına uğrarken bizlere, insanoğlunun hatalarla kaim fıtratını telkin ediyor adeta. Kökleşmiş çınar gibi sağlam bir irade ve şuur olmadığında, önüne çıkan ufak bir melteme bile boyun bükmek, işin nihayetinde kendimi bulayım derken kaybetmek Refik'in kısa ve öz hülasası.

Değişik bir roman. Postmodern teknikle yazılmış. Tam olarak çıkaramadığın başka romanlardan alıntılar var sanki. Mesela Körlük'ten bir tanesi. Anlatılanlar da post-modern dönemin mesleleri. Bir imamın oğlunun değişiminin hikayesi. Bir kadın birkaç ayda bir kişiyi nasıl değiştirir? Gülümseten mizahi unsurlarla hoş bir tat bırakıyor.