Beni Taşıyamazdın Hakkındaki Yorumlar

Bu kitabı alırken açıkçası bu kadar etkileneceğimi düşünmemiştim. Sonuçta yeni bir kitap yazarınıda tanımıyordum. Karşılaştığım ise “Beni Taşıyamazdın” klasik bir aşk hikâyesi değil; daha çok insanın kendi içindeki karanlıkla yüzleşmesini anlatıyor. Onur karakterinin Reyyan’ın ölümünden sonra yaşadığı psikolojik çöküş, okurken beni gerçekten içine çekti. Bazı yerlerde durup “Ben olsam ne yapardım?” diye düşündüm.

Kitabın dili akıcı ama duygusal olarak ağır. Özellikle suçluluk, pişmanlık ve kaçış duyguları çok gerçek hissettiriyor. Bir lise öğrencisi olarak çoğu romanda yüzeysel kalan duyguların burada derinlemesine işlendiğini görmek beni şaşırttı. Bitirdiğimde hemen başka bir kitaba geçemedim, çünkü aklım kitapta kaldı.

Duygusal, psikolojik ve düşündüren kitapları sevenler için kesinlikle okunması gereken bir eser. Okuyunca insan, sevmenin her zaman yeterli olup olmadığını sorguluyor. Arkadaşlarıma da öneriyorum. Ancak öğrenciler için biraz pahalı da sayılabilir ama değer.

Psikoloji 3. sınıf öğrencisiyim. Hem kendimi geliştirmek hem de okuduğum kitapların gerçek okuyuculara ulaşması açısından zaman zaman yorumluyorum. Beni Taşıyamazdın’ı okurken en çok dikkatimi çeken nokta, karakterlerin iç dünyalarının yüzeysel geçilmemesiydi. Roman, bireyin kayıp, suçluluk ve bastırılmış duygularla kurduğu ilişkiyi dramatize etmeden, doğal bir akış içinde ele alıyor. Bu yönüyle psikolojik derinliği olan ama akademik dile yaslanmayan bir anlatım sunuyor.
Yazarın dili sade ve anlaşılır; bu da duygusal yoğunluğu olan sahnelerde okurla metin arasındaki mesafeyi azaltıyor. Karakterlerin yaşadığı iç çatışmalar, insan davranışlarının neden-sonuç ilişkisi üzerine düşünmeye alan açıyor. Özellikle psikoloji, insan ilişkileri ve içsel sorgulamalarla ilgilenen okurlar için anlamlı bir okuma deneyimi sunacağını düşünüyorum. Psikolojik yönü güçlü, akıcı ve düşündürücü romanlar arayanlara uygun bir kitap. İnsan davranışlarının arka planını merak edenlere tavsiye ederim.

Beklediğimden çok daha derin bir kitaptı. Onur’un yaşadığı o vicdan azabını okurken resmen gerildim, yazar duyguları çok net geçirmiş. Sosyolojik tespitler hikâyeye çok güzel yedirilmiş, hiç sırıtmıyor. Akıcı olduğu için bir çırpıda bitti ama etkisi hala devam ediyor. Özellikle insanın kendiyle yüzleştiği kısımlar çok sarsıcıydı. Kitaplığımda iyi ki var dediğim bir eser oldu, tavsiye ederim.