Gazanfer Paşa'nın Bir İkincisi - Tüm Yorumları

ipek karatosun

13.07.2026

Buyuk keyifle okudum. Son sayfasina kadar bende merak uyandirdi; kim kimdi diye dusundum gercekten. Kisacik bir kitap zaten. 1 gunde bile okunabilir. Boyle bir son beklemiyordum acikcasi. Belki biraz daha detaylandirilabilirdi hikaye diye dusunuyorum. Hersey aniden ve birden oldu.

cigdemed

25.06.2026

O kadar sürükleyici ki bayılarak okudum. Gazanfer Paşa ile Ahmet Şevki Efendi arasındaki yer değiştirme başlangıçta büyük bir rahatlık olurken ilerleyen sayfalarda cinayete sebep oluyor. Okuma hızının düştüğü zamanlarda okunabilir özellikle.

dmtkcl

13.06.2026

Hızlı ve kolay okunuyor. Canvermezler Tekkesi'nden daha akıcıydı. Beğendim.

celap

04.06.2026

bir çırpıda okudum. eğlencelik.

selma salgırboyu

15.05.2026

akıcı sürükleyici kısa bir kitap okuması keyifli

Deeds

13.05.2026

Gazanfer Paşa’nın Bir İkincisi, temelindeki “başka birinin yerine geçme” fikriyle bugün bile ilgi çekici kalmayı başaran kısa ama sürükleyici bir roman. Gazanfer Paşa’ya olağanüstü derecede benzeyen Ahmet Şevki’nin hayatı, bu benzerliğin fark edilmesiyle birlikte bambaşka bir yöne sürükleniyor. Ancak kitap yalnızca fiziksel benzerlik üzerine kurulu bir hikaye anlatmıyor; zamanla kimlik, rol yapma ve insanın başka bir hayatın içine ne kadar karışabileceği gibi psikolojik sorular da ortaya çıkıyor. Dönemine göre oldukça akıcı ilerleyen roman, kısa yapısına rağmen merak duygusunu canlı tutmayı başarıyor. Özellikle karakterler arasındaki ilişkiler ve yanlış kimlik üzerinden gelişen olaylar, hikayeyi basit bir maceranın ötesine taşıyor. Günümüz okuruna bazı yönleriyle sade gelebilecek olsa da, erken dönem Türk edebiyatında farklı bir kurgu denemesi görmek isteyenler için oldukça ilginç bir eser. Gizle Devamını Göster

Ömer Faruk İnceler

03.05.2026

Selim Nüzhet Gerçek, bizi Gazanfer Paşa’nın radikal ve oldukça heyecanlı kararı ile baş başa bırakmış. Dönemin o yorucu ve herkesin birbirini gözetlediği hafiye atmosferinde, bir dublör aracılığıyla var olmama lüksünü arayan Paşa’nın hikayesi, aslında günümüz insanın görünmezlik arzusuna atılmış zamansız bir çentik gibi. Gerçek, polisiye bir kurgunun çok ötesinde, kimliğin ne kadar kırılgan ve taklit edilebilir olduğunu gösteriyor. Katilin kim olduğundan ziyade, gerçek olanın kim olduğu olayı beni daha çok meraklandırdı. Eğer kendi hayatımızın provasını bir başkasına yaptırabiliyorsak, asıl ölen kim? Eser, o eski ve puslu İstanbul dekorunda, ruhun sahteliğine dair oldukça karanlık ve cesur bir hikaye sunmuş. Klasik bir polisiye okuduğumu sanırken, kendimi bir kimlik krizinin tam ortasında buldum. Bir insanın yerini doldurmak sadece dış görünüşle mümkün müdür, yoksa ruhun da bir kopyası çekilebilir mi? Gizle Devamını Göster

KARA-ÜÇ

20.04.2026

Cumhuriyet öncesi önemli ilginç bir polisiye eser....

İbrahim Şahin

14.04.2026

İlginç bir aşk hikayesi. Öneririm.

Sepetim

Paylaş