Petrikor - Tüm Yorumları

matçii

27.04.2026

Öncelikle kitap kapağından başlamak istiyorum.Toprağa kavuşmuş olan bir yağmur tanesi ve o tanenin içinde gezegenler. müthiş.Kitap aşk kitabı gibi gözüksede üzerine düşünülmesi gereken çok nokta var. Hızlıca okunup haz arayan okuyuculara sıkıcı gelebilir.Belli bir duygu olgunluğuna ulaşmış birisi kitabı çok sever. Duyguları demlenmemiş birisi için tavsiye etmem.Büyük olaylardan ziyade tam da gerçek hayata uygun olayların insandaki etkilerini müthiş betimlemelerle aktarıyor.Ve bazen o etkiler kozmosa taşınmış. Gezegen metaforları çok başarılı.Hatta gezegen metaforlarını kitaptan alıp ayrı bir kitap bile çıkabilir.Şiir kitabının üzerine yağmur damlaması kitabın adına mükemmel gönderme.Kitapta hiç isim geçmemesi yine yokluk ülkesi temasına çok oturuyor.Farklı bir tarz fakat orijinal olmuş. Yazar gayet başarılı akıcı bir dille anlatmış.Herkesin bişeyler bulabileceği bir kitap. Ve kitabın sonunu çok beğendim.Sinek teması üzerine saatlerce konuşulabilir. Gizle Devamını Göster

kitapsever

14.05.2026

Merhaba. Son zamanlarda okuduğum en özgün eserlerden biri. İnsan ile gezegenlerin benzerliklerini ve etkileşimlerini şaşırtıcı bir kurguyla bize sunuyor. Sürükleyici ve merak uyandırıcı bir konusu var. Kendine has ve özgün. Sonu oldukça şaşırttı. Kitap bittiğinde bile zihni kurcalamaya devam ediyor. Gayet başarılı. Ayrıca kusursuz bir metin olduğunu söylemeliyim. Zihnin oluşturduğu karmaşayı hissetmek ve yağmurla toprağın kokusunu duyumsamak isteyenler için şahane bir tercih.

ocean35

01.06.2026

Zihnin derinliklerinde bir yer: Yokluk Ülkesi...Petrikor, uzun zamandır okuduğum en özgün ve bana en büyük keyfi veren hikayelerden biri oldu. Konusunu o kadar çok sevdim, o derin atmosferin içinde kaybolmaktan o kadar büyük bir haz aldım ki, bittiğinde bile zihnimi kurcalamaya devam ediyor. Bu hikayede büyük, gürültülü olaylar yok; tamamen saf hisler ve muazzam bir psikolojik analiz var. Bir yanda duygularını gururunun arkasına saklayan bir kadın, diğer yanda onun en küçük hareketini bile ezbere bilen ince düşünceli bir adam. Gökyüzünde Lapis ve Oasis neyse, yeryüzünde o isimsiz Adam ve Kadın da tam olarak o. bayıldım. Gizle Devamını Göster

Gül Sever

29.08.2026

"İnsanın dışında yaşadıkları mı daha gerçektir, yoksa içinde yaşadıkları mı?" Merhaba hissedenler. Bugün sizlere beni arka kapağıyla etkileyen, ama öyle böyle değil, bu etkilenme... Her neyse, #petrikor ile geldim.. Petrikor da neymiş derseniz. Bilmeyenler ve tekrar hatırlatmak amaçlı anlamını hemen yazalım: Petrikor, yağmurun toprağa düştüğü o ilk anın kokusu... Arka kapaktan da kısa, beni en çok etkileyen yeri paylaşayım sizlerle: "Bu hikâyede isimler yok, hissettiğiniz yere kendi isminizi yazın diye... Bu hikâyede büyük olaylar yok. Sadece his var. Ve bu ülkenin kapısı ancak hissedebilenler için açılıyor." Ben hissettim. Siz de hissetmek istiyorsanız koşun derim Gizle Devamını Göster

Betül U.

28.08.2026

Kendine has tarzı ve kurgusu ile aşk kitabı olduğunu sandığım ama arka kapak yazısında Yokluk Ülkesi yazmasına rağmen pek çok ülkeyi yani dünyaları içinde barındıran bir Roman Petrikor. okunması ve okutulması gereken bir roman. Altını çizdiğim pek çok alıntı ve kendimi bulduğum pek çok cümle oldu. Yazarın kalemine ve yüreğine sağlık diyorum, herkese tavsiye ederim

Gözde Demircan

25.08.2026

Petrikor sadece bir aşk hikayesi değil; yalnızlığın, özlemin, kendi içimizdeki korkularla yüzleşmenin kitabı. Ve o meşhur toprak kokusu metaforu... Bazı insanlar hayatımızdan çıkıp gitse de, bıraktıkları o derin his, tıpkı yağmur kokusu gibi uzun süre bizimle kalıyor, değil mi?

hasibebahar

23.08.2026

farklı ve özgün bir konusu var. okurken birçok his uyandırıyor insanda. ayrıca altını çizecek de çok bölüm var.

kitapbirtutkudur

20.08.2026

“Petrikor” yani yağmurdan sonra toprağın yaydığı o güzel koku da bana göre bu hikâyenin en güzel metaforu. Çünkü bazı insanlar hayatımızdan geçip gidiyor ama geride bıraktıkları his, tıpkı yağmur kokusu gibi uzun süre bizimle kalıyor.

Cemre Poyraz

13.08.2026

Benim bakış açımı geliştiren bir kitap oldu. İnsanlar,kadınlar,erkekler,ilişkiler ve aşk üzerine okunmasi gereken bir kitap

ışılay uçar

11.08.2026

Beklediğimden daha iyi çıkan kitaplara bayılıyorum. Kitap metaforları insan duygularıyla harmanlayarak insanın içsel dünyasına derin bir yolculuk yaptırıyor. Okuması çok zevkli, akıcı her sayfayı büyük merakla çevirten bir kitap. İnsanın içini sımssıcqcık yapan huzuru arttıran kitaplardan okuyun okutturun derim ben.

Gülse Özdamar Gül

04.08.2026

gerçekten hem etkili hem de farklı bir kitap okumak istiyorsanız tam adresi çok keyifle okudum Toprak kokusu duymak ister misiniz ?

Mikail Erden

01.08.2026

Son zamanlarda okuduğum ve kurgusuyla beni oldukça etkileyen güzel bir kitaptı herkese tavsiye ederim.

Sibel Baldil

30.07.2026

Cok keyif alarak okudum, derinlikli ve dusunduren bir kitap️

Hatice Yıldız

20.07.2026

Severek okuduğum ve etkisinden çıkamadım enerjisini sevdiğim elimden bırakmadan okuduğum bir eserdi. En sevdiğim altını çizdiğim bir kısmını paylaşmak isterim. “Mide bile, dedi adam, en sevdiği yemeği ancak belli bir ana kadar isteyerek yer. Beden, sevdiği işi yaparken bile durmak ister. Dinlenmek ister.” Bir an durdu, kahvenin yüzeyinde oluşan ince köpüğe baktı. “Ama insanın içindeki ihtiyaç… O bambaşka bir şey.” Kadın merakla ona baktı. “Nasıl yani?” “Sonsuzluğun bir kıpırtısı gibi, diye devam etti adam. Bir kıvılcım, bir ses… Öyle bir şey ki, sevdiğin insanın yanından kalkıp sadece çay almaya gittiğinde bile özlersin onu. Bu beş duyuyla açıklanamaz. Açıklayamazsın. İnsan gerçekten açıklayamaz.” Kadın hafifçe gülümsedi ama bir şey demedi. “Ne kadar doyurursan doyur, dedi adam, bedensel ihtiyaçları… Ruhun bir köşesi hep eksik kalır. Bilim buna dopamin diyor. Sürekli üretilemeyen bir şey. Her zirveden sonra, denge sağlansın diye düşüyor. Gizle Devamını Göster

Mustafa Okutan

19.07.2026

Her okuyanın kendisinde bir şeyler bulacağı , kadın veya erkek okurların kitabı benimseyecekleri işte bu diyecekleri. "Tamam şimdi anladım o zaman bana karşı böyle davranmıştı" diyeceği bir roman.

Emine Zeybek

12.07.2026

Merhaba arkadaşlar. Kitabı okudum ve okurken ne kadar güzel bir anlatım dili olduğuna, satırlarda kaybolduğuma sahit oldum. Kitapta isimlerin yerine hislere yer verilmesi beni bu kitabın dünyasına çeken en önemli ayrıntılardan biri oldu. Kesinlikle okunması gereken bir kitap tavsiye ediyorum:) Yazarımızın kalemine sağlık

busrakomurcu

08.07.2026

Petrikor, okuduğum en farklı deneyimlerden biriydi. Klasik bir kurgu beklerken, kendimi bir anda gerçekliğin ve sembollerin iç içe geçtiği, sanki bir rüya atmosferinde yürüyor gibi hissettim.

Gizem Kısacıklar

06.07.2026

"Petrikor", gökyüzündeki Lapis ve Oasis’in o birbirine mahkum mesafesini, yeryüzündeki iki insanın kopamayan bağıyla birleştiren çok özel bir psikolojik tahlil romanı. Eğer evrenin büyüklüğü karşısında kendi içinizdeki o kalabalık yalnızlığı temize çekmek ve kelimelerin kalbe dokunurken yarattığı o gizemli atmosfere tanık olmak istiyorsanız, bu Yokluk Ülkesi'ne mutlaka uğramalısınız. Yazarın dili kullanış biçimi ve betimlemeleri o kadar başarılı ki, karakterlerin hissettiği o aşılması zor mesafeleri adeta odanızda hissediyorsunuz.

meriazra

06.07.2026

yağmurun toğarağa ilk kavuşması bana kendimi hatırlatan gezegenlerin enerjilerini öğreten ve yaşamın kendi içimdeki sessizlikten oluştuğunu fark ettireb kitap. kesinlikle okumalısınız

@fundaakboru

01.07.2026

Petrikor, yağmurun toprağa düştüğü o ilk anın kokusu… Petrikor, klasik bir olay örgüsünden çok, semboller, metaforlar ve karakterlerin iç dünyası üzerinden ilerleyen bir roman. Bazı kitaplar büyük olaylarla değil, insanın içinde kopan fırtınalarla ilerler. Petrikor da tam olarak böyle bir kitap. Yazarın isim vermemeyi tercih etmesi, hikâyeyi tek bir kişiye ait olmaktan çıkarıp hepimizin kendinden bir şeyler bulacağı bir yolculuğa dönüştürüyor. “Yokluk Ülkesi”, gezegen metaforları ve sürekli hissedilen yağmur öncesi atmosfer, karakterin yalnızlığını, kaçışlarını ve kendisiyle yüzleşmesini çok güçlü bir şekilde yansıtıyor. Finale geldiğinizde ise bütün semboller ve metaforlar anlam kazanıyor. Petrikor, hızlı tüketilecek bir kitap değil. Okurken, okuyucuyu zaman zaman durup düşünmeye ve sorgulamaya yönlendiren ilgi çekici bir roman Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş