Elveda Muşamba - Tüm Yorumları

Esra G.

20.07.2026

Bu kitabı okurken en çok hissettiğim şey samimiyet oldu. 11 öykünün yer aldığı kitapta her öykü çocukluğun başka bir duygusuna dokunuyor; bazen kırgınlığa, bazen ilk heyecanlara, bazen utanca, bazen de insanın içinde yıllarca taşıdığı sessiz yaralara. Özellikle “Eni vaci vokkey” sözlerini gördüğümde çocukluğuma gittim. Çocukken hepimizin kendince uydurduğu şarkı sözleri vardır ya hani, işte tam da o masum günleri hatırlattı bana. Kitap özellikle aile içinde yaşanan küçük gibi görünen olayların bir çocuğun dünyasında nasıl derin izler bırakabildiğini çok gerçekçi anlatmış. Anlatımı sade ama duygusu çok güçlü. Kitabı bitirdiğimde ise yüzümde bir tebessüm kaldı. İnsanın içine dokunan, samimi öyküler okumayı seviyorsanız mutlaka okuyun. Yazarın kalemine sağlık. Gizle Devamını Göster

Coral_ 301

08.07.2026

Bol bol gözlem ve ayrıntı olan bir kitaptı. Olay çok azdı.Bir sonuca bağlanmamış çok hikaye vardı, ötekine geçti. Üzülerek yazıyorum ki, çok sıkıldım.

Bekir Güçlü

07.07.2026

Kitabın ismi çok dikkatimi çekti almak istedim ve iyi ki de almışım. Kısaca şöyle söyleyebilirim kitabı okumadım resmen yaşadım bilirsiniz bu durum her kitapta olmaz. Birbirinden keyifli öykülerin olduğu bir eser. Bir arabanın içine bir öykü sığdırmış yazar. Akıcı bir dil ve çok samimi. Eğer sırf kitap okumak için değilde o kitabı yaşamak istiyorsanız bence doğru adrestesiniz hiç düşünmeden alın derim. Kesinlikle tavsiye ediyorum..

Timuçin Gülbaşaran

05.07.2026

Aynı mahallede yaşayan, kapı komşusu olan, aynı okula giden, balkonlarından çamaşır eksik olmayan, ramazanlarda teravihe giden, üç harflilerden çok korkan ama yine de ruh çağırmaktan geri kalmayan, birlikte dayak yiyen, akıllarında sürekli bir hinlik dolaşan, anneleri öfkeli çocukların hikâyeleri… Öyküler yer yer yükselen bir mizahla örülmüş ama acı her birinin içine ince ince sindirilmiş. Kitabın sonuna yaklaşırken bende kalan duygu burukluktu. Bunca komik bir kitap nasıl olup da insanın içini sızlatmayı başarıyordu? Hayret! Belki de doksanlarda çocuk olmanın ayrıcalığını tattığım için, bilemiyorum… Ama şunu biliyorum: Modern dünyanın giderek birbirine benzettiği bizler çocukken ne kadar renkliymişiz! Ve yazar nasıl da büyük bir incelikle işlemiş tüm bunları. Kitabı bitirken aklımda şu sorular var: Yusuf acaba şimdi ne yapıyor? Ya Baran? İyi adamlar oldular mı? Gizem nerede? Hâlâ renkliler mi? Yoksa modern dünya onların da renklerini soldurdu mu? Gizle Devamını Göster

B.Taşdemir

30.06.2026

Çok masum, çok komik, sımsıcak onbir hikaye. Türk toplumunu, mahalle kültürünü akıcı bir dille anlatan, hem gülümseten hem de duygulandıran harika bir kitap.

akademik_dr

20.06.2026

Elveda Muşamba, çocukluğun kırılgan yanlarını mizah ve samimiyetle anlatan, çok başarılı bir öykü kitabı. Birbirine karakterlerle bağlanan 11 öykü, hayatın içinden olayları sıcak ve akıcı bir dille sunuyor. Yazar, utanç, aile ilişkileri ve büyüme sancıları gibi konuları hem düşündüren hem de gülümseten bir anlatımla ele almış. Okurken kimi zaman eğlendim, kimi zaman duygulandım. Son sayfaya kadar ilgiyi canlı tutan, içten ve etkileyici bir eser. Kesinlikle tavsiye ederim.

Lugol82

10.06.2026

Birbiriyle bir şekilde dirsek teması olan 11 öykünün yer aldığı neşeli ve sürükleyici bir kitap olmuş…

Sepetim

Paylaş