Yaz Evi, Daha Sonra - Tüm Yorumları

metuva00

07.02.2020

Kurgudan, olaylar dizisinden ziyade hikayelerin beni icine cektigi hava neredeyse hicbir kitapta yasamadigim türden... cünkü o yeni bir neslin sesi... Yazar halen Berlin‘de yasiyor, onunla tanismayi cok isterdim. Yine arada acip acip bir iki hikayesini hala okuyorum.

zodyak29

21.06.2017

Yazarın okuduğum ilk kitabı. Sıkılmadan okuyabileceğimi, bu kadar çok beğeneceğimi bilmiyordum. Hüzünlü bir kitap.

Hacer Kübra Öneker

08.09.2016

çok beğendim. iyi ki slmışım

izmarit ve fotoğraf

21.03.2015

Genellikle hüzünlü bir havada yazılmış, bazen güzel giden ve çoğunlukla "bitse de kurtulsam" dediğim bir öykü kitabı oldu. Kitap kendini, kapağı kadar beğendiremedi ne yazık ki.

KitapArasındakiÇiçek

23.01.2015

Cüzdanda taşınabilecek kadar küçük boyutlu yazılar yine de okunaklı sorun yaşatmıyor. Boyutu sorun olmayan kişiler için iyi bir seçenek.

filizden

14.12.2007

Açıkçası bu kadar başarılı bir yazar olduğunu bilmiyordum Judith Hermann'ın. Sanırım, yaşına bakarak yanıldım. Öyküleri gerçekten çarpıcı, farklı. Özellikle Sonja. Metis Yayınlarına, böyle bir kitabı dilimize kazandırdıkları için teşekkürler.

asliozbek

06.12.2005

"Kış bazen bana bir şey hatırlatır. Bir zamanlarki ruh hâlimi mi, almış olduğum bir keyfi mi? Tam olarak bilemiyorum. Hava soğuk. İs kokusu var. Kar kokusu. Arkama dönüyorum, duyamadığım bir şeye kulak veriyorum, dilimin ucunda bir sözcük var, söyleyemiyorum onu. Bir huzursuzluk, biliyor musun? Biliyorsun. Ama, adı olmayan her şey adsız kalmalı dersin sen, biliyorum." 'Yaz Evi, Daha Sonra' Alman gazeteci Judith Hermann'ın ilk öykü kitabı. Çeşitli edebiyat ödüllerine de layık görülen yazarın on yedi dile çevrilen kitabındaki dokuz öyküde sıradan insan hayatları, taşra ve avarelik anlatılıyor. Günümüz genç Alman yazarından insanlığın sade öyküleri.
Gizle Devamını Göster

ihtiyar_balıkçı

30.11.2005

Alman edebiyatının genç öykü yazarı. Öykülerinde toplumun alt kesimlerinden insanları,yalnızları, avareleri işler. Gençlikten yaşlılığa geçmenin dayanılmaz sancısını öykülerinin ruhuna sindirmiştir. Sonja adlı öyküsünde trende karşılaşan iki kişinin sıradışı tanışmalarını, ne idüğü belirsiz ilişkilerini sonra da kopup birbirinden uzaklaşmalarını anlatır. Aslında "kopup" sözü olmadı.Bir araya gelmemişlerdi çünkü. Aranmasa da terk edilse de öykü kahramanları yaşama sevincini yitirmezler.Onlar için yaşam devam etmektedir.Bunu bilirler ve yaşamaya devam ederler.

Sepetim

Paylaş