Pışıbba (1860-1926) - Tüm Yorumları

İbrahim Şahin

17.05.2021

Çok güzel bir tarihi roman. Zevkle okudum ve öneririm.

dejavu1313

06.08.2020

Fiyatı çok uygun baskısı bitmeden alın

A. Tuzlacıoğlu

21.11.2017

Okumaya değer bir kitap. Fakat tasvirde aşırılığa kaçılmış. Ayrıca Tasavvufi terimler kullanmaktan kaçınmasına anlam veremedim. Dergah yerine Kutsal Ev, Allah yerine Tanrı kullanılması Anadolu ağzı değildir. Oysa hikayede ki bu bölümler Anadolu'nun manevi değerleri üst seviyede olan bir ilinde geçiyor. Kitabın 32. sayfasının dördüncü paragrafında bir dua var. Duanın son cümlesi şöyle; "Kayır bizi, ulu Tanrım, Tanrı, Tanrı, Tanrı......" Kutsal Ev, Tanrı kelimelerinin aslı dururken aslına yakın ve farklı anlamları da olan bu kelimeleri kullanmak, bu kitapta gülün dalındaki dikenler gibi duruyor. Gizle Devamını Göster

brcsckr

26.03.2012

Okurken resmen o anları yaşadım ve irkildim.Anlatım dili o kadar içten ki...

coelecant

04.05.2007

Harika bir önsözle başlıyor kitap. Yazar önce bizi 1800 lerin anadolusuna götürüyor. Sonra da 1900 lerdeki çocukluk anılarına. Okurken afrika da bir osmanlı zabiti oldum, rusyada bir tutsak paşa. Çocukluğuma döndüm. Çocuk gözlerini gördüm yazarın. Teşekkürler Şeref Tipi.

gok36

19.04.2006

Pışıbba "paşa baba"nın Erzurumcası diyor Cazim Gürbüz Yeniçağ'da bu kitabı anlatan yazısında. Erzurum'dan Erzincan'a, oradan İstanbul'a Almanya'ya, Bağdat'a uzanan zorlu bir hayatın kitabıdır elinize alacağınız. Mücadelenin, azmin, kör, bağnaz paticilerle, her devrin adamlarına karşı duruşun kitabı aynı zamanda. Gerçek bir hayat hikayesinin romanını okumak istiyorsanız buyurun.

asliozbek

26.12.2005

"O, Aziziye savaşında şehit düşen annesini aramak için İstanbul Kapısı'ndan Erzurum'a girerken, Rus Kazakları da Kars Kapısı'ndan giriyorlardı kente... Üzerinde Erzincan Askeri İdadisi'nin lacivert üniforması vardı. Şehre yayılan Rus soldatları arasından sıyrılıp evinin yolunu tutarken, bu yenilgiyi hiç unutmamaya, bu karabasanı milletine bir kez daha yaşatmamaya yemin etti küçük asker..." İlk şiirini on dört yaşında yazan, yaşadığı son güne kadar geçen seksen yıl içerisinde birçok şiir, anı-roman, oyun, hikâye ve nesir türünde eser bırakmış olan yazar Şeref Tipi, 'Pışşıbba'da paşalıktan şeyhliğe, şeyhlikten esarete uzanan 1860-1927 yılları arasından geçmiş renkli, maceralı bir yaşamı anlatıyor. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş