Kupa Sevgili - Tüm Yorumları

Bade Baran

29.07.2026

Bu kitap hakkında uzun uzun konuşmak istiyorum. Her şeyden önce yazarın üslubu çok akıcı, anlatımı çok gerçek. Karakterler de öyle. Başlangıçta basit bir aşk üçgeninden ibaret olduğunu düşünmüştüm ama sonrasında yazar beni kurgusuyla gafil avladı (ilk bölümün ardından). Yeri geldi ana karaktere ve yan karakterlere kızdım, hakaretler ettim yeri geldi onlarla birlikte üzüldüm, gülümsedim. Pişmanlık üzerine düşündüm, hayatın geri dönülmez tek yönlü akışı üzerine... Aşk, dostluk, fedakarlık ve bencillik üzerine... Neyin ne olduğunu çok düşündüm. Kader diye bir şey gerçekten de var, yol ayrımları sahiden acımasız olabiliyor ama her şeye rağmen hayat devam ediyor ve sanılanın aksine bazı bağlar hiç kopmuyor. Yazar tüm bunları öyle çabasız ve doğal anlatıyor ki... Bu yazı es geçmeyin, sahilde çok rahat okunacak bir kitap. Gizle Devamını Göster

Bonibom

12.08.2026

Olay örgüsünden çok duygusal iç monolog üzerine kurulu, tam bir Amerikan romanı. Karakterlerin dışarıya söyleyemediklerini içlerinden dinliyoruz; sevgilerini, suçluluklarını, korkularını ve kaçınmalarını… Sıra dışı bir hikaye anlatmıyor ama insanların birbirine bağlanma biçimlerini güzel gözlüyor. Jackin hastalığı hikayenin doğal akışından çok, karakterlerin seçimlerini okur gözünde tartışmasız hale getirmek için eklendiğini düşündüm. Özellikle finalde yazar duygusal etkiyi ve zorunluluğu biraz fazla garantiye almaya çalışmış. Bir de bu kadar kaçıngan, duygusunu sürekli geri çeken ve karşısındakini de bunun yüküyle bırakan bir karakterin ardından destansı bir aşk yası tutacak kadar bağ kuramadım şahsen herkesin aksine. Seveni tutsun tabii, ona yakışır. Biz okuruz, biraz mesafemizi koruyabiliriz. Güzel yazılmış, duygusu kuvvetli, ilişkileri iyi gözlemleyen sade bir roman. Gizle Devamını Göster

beyzayz

23.07.2026

Lily King’in kalemiyle ilk kez tanıştım ve Kupa Sevgili uzun süre aklımdan çıkmayacak bir roman oldu. En çok sevdiğim şey, ilişkileri siyah-beyaz bir yerden anlatmamasıydı. Sevgi, hayal kırıklığı, pişmanlık, özlem ve hayata rağmen devam edebilme hâli öyle gerçekti ki bazı satırlarda karakterleri değil, kendimi okudum. Anlatımı sade ama duygusu çok güçlü; gereksiz bir drama yaslanmadan insanın içine işliyor. Kitabı bitirdiğimde içimde tarif etmesi zor bir hüzün ve uzun süre dinmeyen bir düşüncelilik kaldı. Bana, hayatın her zaman istediğimiz gibi gitmese de bir şekilde akmaya devam ettiğini ve bazen en büyük cesaretin yeniden ayağa kalkmak olduğunu hissettirdi. Bence Kupa Sevgili, etkisini son sayfasında değil, kapağını kapattıktan sonra gösteren kitaplardan biri. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş