Naif Karabatak
Gözlerin gülüyorsa yaşamak güzel…
Onunla ilk defa yazısıyla tanıştım. O zaman sitemiz www.adiyamanhaber.com’da bir yazısı yayınlanmıştı, (inanın hangi yazıydı hatırlamıyorum ama) okuyunca bambaşka diyarlara götüren bir yazıydı.
Sonra Adıyaman’da Bugün Gazetesinde, aynı sayfada uzun süre “köşe komşuluğu” yaptık. Bazen bir birimize çattık, bazen fikirlerimizi tartıştık, bazen eleştirdik, bazen övdük. Hatta bazılarının “yazacak konu bulamadıklarında kendilerini yazıyorlar” eleştirilerini bile görmezlikten gelerek, düzeyli, seviyeli tartışma nasıl yapılır diye örnek olmak istedik, biz istedik ama halen tartışmayı sövmek olarak algılayanlar var bu toplumda…
Onunla yaptığımız “beşinci sayfa tartışmaları” birçok arkadaşımıza örnek oldu, sonrasında seviyeli tartışma veya atışmalar yapıldı, düzeysiz tartışanlarsa zaten düzeysizliğini bin yıl geçse de değiştiremezler.
Onunla siyasi fikrim uyuşmazdı ama dünya görüşümüz, insana bakışımız farklı değildi. Aynı cenahtan gelmiştik, aynı yerlerde yetişmiştik, aynı konuları konuşmuş, aynı konuları tartışmıştık. Onun derdi benim derdimdi, benim derdim de onun. Biz aynı insanlara bakmış, aynı insanları incelemiş ve hayatın içinde olanları görmeye çalışmıştık. Farklı yanlarımızda vardı; O protokole uzaktı, ben biraz daha yakın. O resmiyeti sevmezdi, ben az da olsa resmiyetin içindeydim. Onun aykırılığı benden fazlaydı, onun isyanları da, onun susuşları da farklıydı, konuşmaları da.
Adıyaman’da Bugün Gazetesinde yazılarını o daha erken kesti, ben daha sonra.
Belki hiç aklında olmamasına rağmen, kimliği ve kişiliğine hiçte şık durmayan siyasete girdi, sonunda siyaset elbisesinin üzerinde şık durmadığını aynaya bakınca anladı ve çıkarttı. Şık durmaması, siyaseti küçümsediğimden değil, yazarların üzerinde siyasetin şık durmamasından dolayıdır. (Hemen itiraz etmeyin, siyaset bende de hiç şık durmuyor farkındayım…)
Onun yazıları hayatın içindendi. Yazılarının ana teması insandı ve sürekli görmediğimiz, görmek istemediğimiz veya ilgi alanımızın dışında olan insanlardı, çocuklardı, gençlerdi, genç kızlardı, yaşlılardı ama insandı… Yazıları şiir tadında, akıcı, düşsel ve yüreklere hitap eder tarzdaydı ve muhalifti. Muhalefet onun üstünde şık duruyor, asla sırıtmıyordu.
“Bardağın dolu tarafını görenler iktidar yanlısı olur” diye illa da boş tarafından bakmak gibi bir huyu vardı, bu açıdan bakınca da iyimser değil, kötümser olduğu anlaşılabilirdi ama o kuytu köşelerde, kenar mahallelerde, gecekondularda, yıkık evlerde yaşayanların acısını, kaygısını, sevinçlerini, telaşlarını yüreğinde hissediyordu.
Şunu bütün samimiyetimle söyleyeyim, Adıyaman’da yazar olmak çok zor, Adıyaman’da hem yazar olup, hem de kitap çıkarmak çok daha zor. Nadirde olsa kalıplarını kıran dostlar birer birer güzel eserler ortaya koymaya başlıyorlar ve eğer cesaret verilmeye devam edilirse çok daha iyilerinin geleceği gün geçtikçe daha iyi anlaşılıyor.
Adıyaman’da “yazar” diyebileceğimiz az sayıda insan var ve hiç birisinin kıymetinin yeterince anlaşıldığını söylemek güç, bunların başında da Necati Atar gelir.
Deminden beri anlatmaya çalıştığım sevgili dostum Necati Atar “Bu şehir yabancıdır senin susuşlarına” adlı kitabıyla yazılarını hasretle bekleyenleri sevindirdi, umuyorum devamı gelir ve umuyorum kitap beklenen ilgiyi görerek Adıyaman’da da onlarca baskı yapan kitaplar arasına bizim insanımızın kitabı da girer.
Kitabı burada anlatmayı düşünmüyorum, alın okuyun, okutun ama Adıyamanlı yazarlar için bir şeyler yapın. Bunu yaparken aynı zamanda kendiniz içinde bir şeyler yapmış olur ve hayata farklı pencereden bakmasını öğrenir, yüreğinizin coşmasına katkı sağlarsınız.
Kırkambar Kitaplığı arasından çıkan “Bu şehir yabancıdır senin susuşlarına” 5 YTL’den satışa sunuldu. Ayrıca indirimli almak isteyenler için tüyo vermiş olayım www.kitapyurdu.com adresinden temin edebilirler.
Hayat nedir ki, mal, mülk, makam ve sahip olunan her şey geçici. Kalıcı olanlarsa başkalarının derdiyle dertlenmek ve yürekten sevebilmektir. İnanın Necati Atar’ın dediği gibi “Gözleriniz gülüyorsa yaşamak güzeldir.”
İşte size yüreğinizi burksa da gözlerinizi güldürecek bir eser; “Bu şehir yabancıdır senin susuşlarına”
Bu şehir yabancıdır bizim susuşlarımıza…
NOT 1) Kitapla ilgili Yazar Necati Atar’la yaptığım geniş söyleşiyi Yeni Adıyaman Gazetesinde yakında okuyabilirsiniz.
[email protected]Not Bu yazı Adıyaman Gündem Gazetesinde yayınlanmıştır
