Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Bu eserin özgün dili fransızca. Bu dilde yetkin olmadığım için almıştım. Fakat eser İngilizceden çevrilmiş. Bu kapakta belirtilmeliydi. Bunun dışında kimi noktalarda Türkçe kullanımını oldukça beğendim.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
19. yüzyıldan kendi dönemine kadar ki [kendi dönemimize biz katabiliriz] aydınların aydın olmak dışında yaptıkları şeyleri anlatan ve aydın olmayı nasıl ayaklar altına aldıklarını anlatan güzel bir eser. Ancak yazarın eseri kaleme aldığı 1927 yılını düşünürsek, eser biraz Almanlara karşı önyargı ile yazılmış ve yazar kendi ulusunu [Fransızları] eleştirmekle birlikte bazı yönlerini de göz ardı etmiştir. Ezcümle okunmaya ve fikir edinmeye değecek bir yapıttır. Eserin tercümesine gelince ne yazık ki çok beğenmedim, çok yerinde bir çeviri olmamış ve yazar Latince sözleri çevirmeden olduğu gibi vermiş. Eser 1927 yılında yazıldığı için o dönemin Avrupa insanları hem Fransızca hem de Latince'yi biliyorlardı. Bu eserin modern baskılarında bu Latince sözler dipnot veyahut parantez içinde veriliyor. Tercümanımız keşke Latince bilen birine gösterip bu sözleri Türkçe'ye çevirtseydi güzel olurdu. Metin içinde geçen Latince sözü anlamayınca okuyucuda kopukluk olabilir.
Geçen yüzyılın başında, ulus devletin, gaz maskesinin ve çapraz bulmacanın, donmuş yiyeceğin, paslanmaz çeliğin ve yalan makinesinin taze keşfedildiği bir dönemde, Fransa'da raflarda beliren Julien Benda'nın Aydınların İhaneti de kendi alanında ilklerden. Edward W. Said'e göre; "Batı'da aydınlar hakkında ilk kapsamlı eleştiri 20. yüzyılın başlarında Julien Benda'dan gelir." Peter Osborne ise Eleştirel Bakış isimli kitabında Benda ve Aydınların İhaneti için: "Entelektüel konusundaki en çağdaş görüşün kökenleri bu kitaba dayanmaktadır ve Batı'nın, entelektüelin sorumluluğu konusundaki tartışmalarını o günden bu yana belirleyen terimlerin ortaya atıldığı kitap budur" demektedir. Hâlâ güncel olan 'aydın-entelektüel' tartışmalarına kendimizi kaptırmadan, hatta hiç girmeden bu konular üzerine ilk kafa patlatanlardan biri olan Benda'nın ne dediğine yakından bakmaya çalışalım. Milliyetçilik ideolojisi kimine göre Batı'da (sifonlu tuvalet, sıcak hava balonu ve giyotinle beraber) 18. yüzyılda, kimine göreyse (dikenli tel ve makineli tüfekle beraber) 19. yüzyılda ortaya çıkmış. Tam olarak ne zaman ortaya çıkmış olursa olsun bu ideolojinin sebebiyet verdiği dünya düzeni Benda'nın kitabı yazdığı sıralarda (1920'ler) somut anlamda yeni yeni oluşmaktaydı. Benda, kitabın ilk bölümünde özellikle yükselen milliyetçi ihtiras ekseninde Avrupa'daki politik ortamın bir meta-analizini yapıyor. Şu an kanıksamış olduğumuz ulus-devletin ebedi değil tarihsel bir oluşum olduğu gerçeği bizi hâlâ şöyle bir silkelerken, dünyada değişen güç dengelerinin bazı tartışma şekillerini etkilemediğini de görüyoruz. Mesela o dönemde Amerika Birleşik Devletleri henüz İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra gelecek olan büyük çıkışını yapmamış ve dönemin Fransız Yahudisi yazarına göre o ortamın siyasi, ekonomik ve kültürel anlamda en güçlü ülkesi Almanya. Şimdi nasıl 'kötü' olan her şeyin, her akımın, her düşünce ve alışkanlığın (atom bombası, GDO, hamburger) kaynağı ABD olarak görülüyorsa, Benda'nın yerden yere vurduğu milliyetçilik, pragmatizm, bireycilik, partikülarizm ve pozitivizm gibi değerler birer 'Alman icadı' olarak ve 'evrensel' klasik Yunan değerlerinin karşıtı şeklinde ele alınıyorlar. Kitabın bu bölümünde Benda kısaca yeni yüzyılda neyin yeni ve genel ahlak açısından endişe verici olduğunu açıklıyor. Platon, Machiavelli ve Benda'nın çağdaşı bir 'aydın' olan Maurras'ın ahlak ve siyaset ile ilgili meşhur sözleri Benda'ya göre klasik dönem ve çağdaş anlayışın arasındaki farkı en iyi şekilde gösterir: Platon'a göre "siyaseti belirleyen ahlaktır," Machiavelli'ye göre "siyasetin ahlakla ilgisi yoktur," Maurras'a göreyse "ahlakı belirleyen siyasettir."
