On Dokuz Saniye Hakkındaki Yorumlar

Dün bir oturuşta bitrdim bu kitabı. Saniye saniye ilerlemek çok heyecanlı. Yazarın anlatımını ve kurgusunu çok beğendim. Saniyeler biterken ve bölümler ilerlerken ne olacağını az çok tahmin ediyorsunuz. Yazar zamanın yepyeni bir rengini kurgulamış. Okunmaya değer.

19 saniye, farklı insanlar açısından ne ifade eder? Bunun cevabı bu kitapta. Akıcı, hoş, yer yer gülümseten, sıcacık bir kitap. Okunmalı.

bir saniyeyle hayatımızın ne kadar değişebileceğini anlıyorsunuz.bir oturuşta bitecek güzel bir kitap.

Pierre Charras "On Dokuz Saniye" ye çok etkileyici bir hikaye sığdırmış. Sıradan bir şekilde başlayan bir ayrılık hikayesinin zaman yenik düşüşü anlatılıyor kitapta.

On dokuz saniyenin aynı ortamda bulunan her insan için ne kadar farklı duygular içinde barındırdığını mükemmel bir şekilde yazıp bence kitabın en zor kısmının altından enfes şekilde kalkan bir yazar finale gelince neden bu kadar söndürür romanını diye düşünmeme sebep oldu bu kitap. O on dokuz saniye için okunur mu ? Bence okunur.

On dokuz saniyede neler yapabilirsiniz. Örneğin; kahvaltınızı bu kadar zamanda yetiştiremezsiniz, bir sayfa kitap okyamazsınız, uyuamya kalkasanız daha siz dalamadan süre biter, şarkı söyleseniz nakarata varamazsınız... Ama Pierre Charras On Dokuz Saniye'ye koca bir öykü sığdırmış, okumak için Ondokuz saniyeniz var..

Sürükleyici ve bir o kadar da etkileyici.19 saniyeye nelerin sığacağını tahmin edemezsiniz.

Sanayi devriminin en karmaşık yapıya sahip aletlerinden biri de saatti. Üretim, teknoloji ve iş bölümündeki artış ve çeşitlenme, zamanın çok daha hassas saatlerle, daha küçük parçalar olarak tasarlanmasına yol açtı. Tüm bu süreci genellikle saldırgan bir açıdan değerlendiririz: Biz, bizden bağımsız olarak akan zamanı, artık daha iyi ve ince bir şekilde hesaplayarak, ona kesin bir şekilde hüküm süremesek de, yönlendirebilmekte, denetleyebilmekteyizdir.
Halbuki yaşanan tam tersidir: Bütün ağırlığı ve şiddetiyle üzerimize çöker. Bize dayatılan zamanı yaşarız bir bakıma, kendi zamanımızı yaşayamayız, kendi hayatımızı yaşayamadığımız gibi. Pierre Charras'ın On Dokuz Saniye adlı kitabının gizli kahramanın zaman olduğunu söylesek, yanılmış olmayız. Fakat genel bir zaman kavramından değil, belirli bir zaman, belirli bir on dokuz saniyeden söz ediyoruz. Romanın büyük bir kısmını oluşturan on dokuz saniyelik dilim, çeşitli karakterlerin içsel konuşmalarıyla yaşadıkları kendi zamanları olduğu gibi, onlar farkında olmadan, trajik bir sona doğru ilerleyen bir geri sayımdır da. Yılbaşlarında ve uzaya yapılan roket fırlatmalarında görülecek türden, modern bir geri sayım! Fakat bu sefer büyük bir felakete doğru ilerleyen, sessiz, romana dışardan dahil olan bir geri sayım söz konusudur. Charras her saniyeyi bir bölüm olarak tasarlamış. Tek bir saniye içine sığan gerginlikler, hayaller, çelişkiler, hesaplaşmalar ve en önemlisi bir türlü çözüm yolunun bulunamayışı... Her bir saniye genleşerek kendi içlerine birer yaşantı sığdırmıştır sanki. Geri sayım içinse her şey bir kronometre soğukluğuyla ilerlemektedir: 19, 18, 17...
Ustaca hazırlanmış kurgu, aynı süreye sıkışmış farklı zamanların çakışmasını, yarattığı gerilimi vermeyi başarıyor. Daha doğrusu, zamanın ölçülerle yaşanışıyla, ölçülere sığdırılamayan varoluşu arasındaki gerilim ve bu çatışmada geri sayımın bir bakıma galip çıkışı, gündelik hayatın rastlantı karşısındaki çaresizliği...

Okuduğum kısa ve öz kitaplardan biri. Anlatın ve çevirisi çok güzel. Hayıtın içinde 19 saniyenin neleri değiştirebileceğini çok ilginç bir konuyla gözler önüne sermiş yazar. Kitap ödülü hak ettiği kadar güzel.