Bir Mabed İşçisi Cemil Meriç Hakkındaki Yorumlar

Zamanında Cemil Meriç hatrı için alıp okumuştum. Nerden bilebilirdim ki Dücane'nin kibir abidesine dönüşeceğini.

Meriç'i şu ana kadar hep övülerek dinledim. Eserlerindeki mesteden uslup bütün pürüzleri silerdi. Bir insanı sadece sevabıyla tanıyamayız, varsa yanlışları da bilinmeli. Aykırı bir Cemil Meriç analiziydi bu kitap. Yazarın art niyeti ve kıskançlığı söz konusu değil, hakikat bildiğini anlatmış, tıpkı Cemil Meriç gibi. Fakat şunu söyleyebilirim ki Cemil Meriç, o tezatlarıyla bile muhteşem insan, ancak çift taraflı bir analizle hakkıyla tanınabilir. Kitapta emek var, farkedeceksiniz. Yazara teşekkürler.

Meriç'i tanıma adına güzel bir eser olmuş. fikir işçisinin nasıl olması gerektiği üzerine tartışılmaz eserlerden biri bence.

Halihazırda zaten Cemil Meriç'in fazla biyografisi yok. Ben de sadece Mustafa Armağan'ın "Düşüncenin Gökkuşağı" biyografisini okumuştum. İkisini kısmen karşılaştırma şansım doğdu böylece. Sayın Dücane'nin daha gerçekçi ve dürüst yaklaştığını söyleyebilirim. Cemil Meriç'in yapıtlarındaki veya röportajlarındaki ifadelerin satır aralarını okuyup, bunun gibi bir allamenin bile ne çeşit tezatlara gark olabileceğini bize göstermek istemiştir.

Dönemine göre oldukça cesur, hatta aykırı şeyler söyleyen Cemil Meriç'in günahıyla sevabıyla masaya yatırıldığı, oldukça cesur yazılmış bir kitap. Meriç'in hakikat aşkı ve üslubundaki şiirselliğinden dolayı döneminde çokça sorgulanmayan düşüncelerini yazar, adeta otopsi yapar gibi incelemiş ve Meriç'in hatalarını, açmazlarını seçtiği örneklerden, Ziya Gökalp, Hilmi Ziya Ülken ve özellikle Osmanlı hakkında seçtiği yorumlar üzerinden sıkı bir sorgulamaya tabi tutmuş. Madalyonun diğer yüzündeki Cemil Meriç'i tanımak için kesinlikle okuması gereken bir eser. Yazarın emeği özellikle takdire şayan.

dücane cündioğlu kendi yorumlarıyla eserde cemil meriçin çeşitli dergilerde çıkan ve bazıları kitaplarına alınan fakat bazıları nedense hala alınmamış bazı makalelerinden yola çıkarak ziya gökalp'e hilmi ziya ülken'e dair eleştirilerini kitabında bölümleştirerek anlatmış. son bölümde de cemil meriçin osmanlı oluşundan bahsediliyor. cemil meriçi tanımak ve fikir dünyasının kapılarını aralamak için okunabilecek bir eser...

Cemil Meriç kafasında gitgeller yaşayan, hafakanlar içinde çırpınan birisi, hatalarıyla ve sevaplarıyla o da bir insan. Üstada sadece methiye düzmek bizi yanıltır. Fikirlerini bu yüzden iyi değerlendirmek gerekir.

Bu kitap bendeki Cemil Meriç tasavvurunu değiştiren bir kitap oldu. Üstadın da hata yapabileceğini, yazdıklarında tezat teşkil eden düşünceleri olduğunu fark etmemi sağladı.

Yazarımıza Cemil Meriç’i bu kadar ayrıntılı tetkik ettiği için teşekkürü bir borç bilirim.

dücane cündioğlu nun hemen her kitabını okudum. ilk başta akif e karşı ne kadar duyarlı yazılar yazdığını gördüm. bir kur'an şairi mehmet akif'te m. akif'i seven onu anlamaya çalışan, gayretkeş ve keskin görüşlü bir dücane cündioğlu vardı. cemil meriç serisni yazmaya başlayınca özellike mütefekkir cemil meriç'i anlatacağı satırları sabırsızlıkla bekledim. ancak; bu bekleyişim ciddi bir üzüntü ile sonuçlandı. ne cemil meriç in batılı kafasından ne batıyı anlamaya çalışma çabasından ne doğu- batı probleminden ne cemil meriç i besleyen tüm doğulu ve batılı kaynaklardan layıkıyla istifade edilmediğini fark ettim. isterdim ki dücane cündioğlu, ziya gökalp ten ibn- i haldun dan ve osmanlı dan bahsettiği kadar cemil meriç i cemil meriç yapan tüm kaynaklardan en azından bahsetmiş olsaydı. genç bir cemil meriç ve dücane cündioğlu okuyucusu olarak isteğim konu cemil meriç se daha ciddi olunması yazan da dücane cündioğlu ysa daha ciddi olmasıdır. herşeye rağmen kitabı bir solukta okudum.

cemil üstadın kitapları nedense çok bilinmiyor. eğer üstadı tanımaya bi parça faydası olursa ne âlâ. bilinmesi daha doğrusu hatırda tutulması gereken bişey var. o da cemil meriç üstadın yazdıklarına şerh koyan yazıları da bulup okursanız üstadın bakışını anlamak adına daha iyi olacaktır. son söz; üstadın bu ülke adlı eserini herkese zorla okutmak lazım.