"Cihad, Cihad, Fîsebilillah" Cihad ile alakalı fikri düzeyde bazı kitaplar okumuş olabilirsiniz ama Cihadı yaşayan birinin hem de Türkiye'li bir mücahidin yaşadıklarını okumak müthiş bir duygu. Tek kelimeyle müthiş bir kitap. Etkileyici, sürükleyici, edebi, akıcı. Bir solukta okudum denir ya. Bunu hakediyor. İnsanın başından geçen olaylar ancak bu kadar hikaye edilebilir dedirtiyor insana.
Okurken hem bu kadar güldüğümü hem de bir sayfa sonra hüngür hüngür ağladığımı hatırlamıyorum. Cihad aşkı ve şehadet özlemiyle kahramanımız (yazar) kâh Bosna nehirlerinde kâh Keşmir ormanlarında kâh Afganistan mağaralarında ümmetin aslanlarının resmini çiziyor bize. Bizim olamayacağımız noktalardan bize sesleniyor bir anlamda. Kitaba başlarken yaşadığınız mahrem şoklar kitabın sonunda size başka bir şok yaşatarak sona eriyor. Allah seni ve senin bu fani dünyada tanıdığın Ahirette de ben bu müslümanla dünyada beraberdim diye övüneceğin o mübarek insanları cennetine kavuştursun. Kitaba yorum yazacağım diye hakaret kusan, sahabeye dil uzatan, yarım akıllı, bağnaz, at gözlüklü, magazin zapingcisi müslümancıkları da islah etsin.
Kitapta geçen yorumlardan isabetli olanları Allah'tan, isabet ettiremediklerini de yazarın bizden çok çok ama çokça tezkiye ettiği nefsinden bilerek okudum. Yazar sonradan yaşadıklarıyla alakalı yaptığı bazı hataları görmüş ve bir erdem örneği olarak bize sunmuş. "Allah'ın casusu" her yerde.
Bu kitabı Pakistan yemeğini sevenlere, ümmetçilik değil ulusçuluk yapanlara, mezhepli değil mezhepçi olanlara, İsrail ve Amerika'yı tek güç bilenlere, Cihadı güllük gülistanlık sanıp "ne o canım istediğim zaman ben de gider yaparım" diyenlere, kibirlenenlere, zaping müslümanı olup boş boş konuşanlara, oturup kalanlara, ben de cihad yapıyorum diye makam peşinde koşan siyasetçilere kesinlikle tavsiye etmiyorum.
"Aklınızı kullanmıyor musunuz" emrine kendini muhatap gören tüm müminlerin okumasını ve bu şahitlikten dersler çıkarmasını istirham ediyorum.
Ah Hacı Abi ah. "See you in Cannah inşaallah"
