Biz Kimden Kaçıyorduk Anne? (Ciltsiz) Hakkındaki Yorumlar

Bir annenin çocuğu için yapamayacağı şeyin olmadığını göstren harika bir kitap

heyecanla okunup çabucak biten bir kitap, ama çok güzeldi diyemiyorum, çok zor bir anne,çok kolay bir çocuk,sonrasını merak ettim şahsen,zavallı bambi, kendi basına ne yapılır hiç bilmiyor. Başka başka dillerden yazılması cok güzel olmus, farklı bakışlar heyecan katmış kitaba.Ayrıca ben kadın geçmişi hakkında da daha ayrıntı anlatacak diye umdum, bana erken bitti gibi geldi.

heyecanla okuyup çabucak bitirdiğim bir kitap oldu. annem de merakla okudu. romandaki annenin ne çok karanlık yönü vardı. küçük güzel kızının hiç sorgulamadan annesini onaylaması onun yolundan gitmesi içimi acıttı. aklını kullanmasını istedim hep.

okurken boğuldugunuzu hissediyorusunuz.konu güzel ancak anlatım tamamen kasvet.türk filmi tadında acıklı bir kitap.

Kitabın konusu oldukça başarılı; ancak içerik konu kadar güçlü değil. Sevgi dolu, koruyucu bir anne kimliğinin yanı sıra saplantılı bir karakteri görüyoruz kitapta. Ancak konunun çarpıcılığına kapılıp aldığım bu kitap, bana bitirene kadar eziyet oldu. İnanılmaz tekrarlarla dolu, sürekli aynı cümlelerin geçtiği, bazı yerlerde cümle düşüklüklerinin olduğu ve hatta imla hatalarına da rastlanılan bir kitap. Ayrıca 1-2 cümlede bir, paragraf yapılmış. Dediğim gibi, kitap sadece konu olarak çekici; ama okunuşa gelince, Perihan Mağden gibi sağlam bir yazardan çıktığına inanılacak türden bir kalitede değil.

ben iki kız çocuğu olan bir anneyim. kızlarımı tıpkı kitaptaki annenin duygularıyla sevip, herşeyden, tüm kötülüklerden korumak istiyorum. o kadar hassasım bu konuda. bir çok anne de aynı görüştedir. ancak, yine de nedeni ne olursa olsun kızlarıma böyle bir kötülük yapmazdım. çok etkilendim. bence anne karakteri, kızını koruma adı altında kendi kaçışına kılıf bulmuş, çocuğuna da bunu aşılamaya çalışıyor. sonunda ne oldu...bambinin annesinden ne farkı kaldı ki... ben geride kalan ve neden kaçtığını bilmeyen çocuk için çok üzüldüm....hikayede aynı olayları farklı karakterlerin ağzından dinlemek farklı idi. anlatım şeklini çok beğendim.

Anne kız sevgisini bu kadar yoğun yaşandığına tanık oluyoruz.çok akıcı ve güzel anlatımış.
Perihan mağden'i kutlarım..

Radikal çıktığından ve Perihan Mağden gazetede yazmaya başladığından beri yazarı takip ederim. Arada çekilir gazeteden, yazı yazmaz, romanına yoğunlaşır, özlerim, bir zaman sonra geri döner, beni mutlu etmeye devam eder.
"Biz kimden kaçıyorduk Anne?" okuduğum ilk romanı. Son derecede memnunum. Öğle üzeri başlayıp, akşam üzeri bitirdiğim, içim biraz acıyarak okuduğum bir kitap. Kız anasına ne zaman benzemeye başlayacak diye düşünürken, 125.sayfada beni kırmadı ve anasına benzedi. Pavlov'un köpekleri gelmedi değil yani aklıma. Birinin beynini yıkadığında, kendi normalinizi empoze ettiğinizde ortaya ne çıkardığınızı gösteren bir roman. Hata yapanların cezasını vermek doğal bir eylem bu hastalıklı annede.
Hayatta bir düsturum varsa, o da, asla aşırıya kaçmamaktır. Ne aşırı sevgisizlik ve katılık olmalı insanın hayatında, ne de böyle arızalı sevgiler.
Romanda topluma yöneltilen eleştirilerin tümüne katılıyorum. Toplumun, sadece bizim toplumumuz değil, dünyanın her yerinde aynı bu durum, toplumun kendine benzemeyene duyduğu merak, kınama ve cesaretinden ötürü aykırı olanı yok etme çabası çok güzel anlatılmış.
Ciddi okurların hepsine tavsiye ederim.

Sayfalar nasıl akıyor nasıl bitiyor farketmiyorsunuz güzeldi

elimden bırakamadığım sürükleyici bi kitaptı

Ruhu paramparça bir anne kusursuz bir çocuk yetiştirebilir mi diye düşünüyorsanız sorunuzun cevabı bu kitapta. Ayrıca kitap bittiğinde yazarın bıraktığı yerden devam ederek bambi'nin yaşayacaklarıyla ilgili yüzlerce kurgu oluşturabilirsiniz.Kız ne kadar güzelse anne o kadar zordu.Anneyle kızı içinde taşıyan kitapsa es geçilecek gibi değildi.

bir anne çocuğu için ne kadar fedakar olabilir? çok güzeldi

Bir anne ile kızının ilişkisini anlatıyor.hani bazı filmler vardır sonunu senin tamamlaman gerekir işte bu kitap da böyle…Baştan sona kadar anne kız ilişkisini anlatan çok sade ve de kısa cümlelerle anlatılmış bir kitap.Annesi sürekli kızını korumaya ihtiyacı duyuyor. Ve sürekli kaçıyorlar evleri yok sürekli değişik yerlerde otelde kalıyorlar. Anne kızını korumak için başkasına her türlü caniliği yapıyor ama kızamıyorsunuz çünkü hepsinin çok mantıklı olduğunu görüyorsunuz. Bu kitap için çok zıt yorumlar var çok beğenen de var hiç beğenmeyen de bir an önce sizde okuyun ve karar verin. Bence çok güzel ve sürükleyici bir kitap…

Çok acıklı bir anne kız öyküsü. Kitap karakterler üzerine yeterince yoğunlaşmamakla birlikte harika bir öykü işliyor. Bu nedenle romandan ziyade bir öykü kitabı niteliğinde, akıcı ve sürükleyici, sonunu merak ettiren bir kitap.

sonunda ne olacağını kestirseniz de yine de heyecanla okuyorsunuz. 3 saatte bitirdim ve gerçekten etkilendim. perihan mağden'in anlatım tarzı çok vurucu.

çok kolay okunan bir kitap. sembolik şeyleri temsil ediyor mu diye düşündürdü beni.. hüzünlü bir kitap. düzene karşı bir eleştiri sanki .. okuyup bitti demeyin. altında ne var onu düşünün.tavsiye ederim

Olay örgüsünü kişilerin duyguları üzerinden yapmak benim sevdiğim bir tarzdır. Ancak tekrar tekrar aynı duyguların üç sayfada bir tekrar edilmesi açıkcası çok zevk vererek okutmadı bu kitabı bana. Okuduğum ilk Perihan Mağden romanı açıkcası anlatım dilini anlamak açısından en az bir kitabının daha okunmasını gerektiğini düşünüyorum.

.perihan mağdenin güzel, fakat anlatım biçimiyle oldukça basit bir romanı.

Perihan Mağden'in bundan önce yazdığı dört romana kıyasla en kalitelisi bence. Konu toplumun yozlaşmışlıklarından kendimizi muhafaza mücadelemizle kıyaslandığında derinlik kazanabiliyor.

Perihan Mağden dilini seviyorum ben. Farklı bir yönden yakalıyor hikayelerini. Bu kitabı da iki kez okudum. Anne-Kız'ın ilişkisi kitap boyunca farklı şekillere giriyor; ama genelde aynı duygu yoğunluğunda yansıyor okuyuculara. Tavsiye ediyorum. Hem Perihan Mağden okumaya başladıkça, bırakamayacağınıza da inanıyorum ben.

kitap bier çocuğun gözünden yaşanılan süreçlerri mercek altına alıp bize sunuyor..aslında cümlelerin kısa olması biraz da bundan..çünküanlatıcı o..çok keyifli aslında anlatım sürükleyici..anne çocuk bütünlüğünü çok başarılı biçimde dile getiren bir kitap..

Yorumları okudum ve aslında komik buldum.Bana komik gelen, herkesin bir anne ve kızından bahsetmesi.Fakat hiç kimse kitaptaki karakterlerin, halkı, orduyu, siyaseti, tarihi..vb.. simgeliyor olabileceğini düşünmemiş.Bambi diye bahsedilen küçük kızın Türk halkı olabileceğini düşünüyorum.

tamamen perihan mağden tarzı yazarı yazmasaydı da okusaydım yine anlardım..ama perihan mağden okumamışlar ya da tezcanlılar için cansıkıcı bir kitap olabilir.ama okuyanlar ve kitaptan zevk alanlara tavsiye edilebilir...

perıhan magden le bu romanında tanıstım ve tarzını cok sevdım.bır annenın * kı bu anne ruhsal olarak yaralanmıs bır anne *kızına olan tutkusu macera dolu bır hayat ve acı bıten bır son.kıtabın sonunda goz yaslarıma hakım olamadım.

Perihan mağden'in okuduğum ilk kitabı. Bir annenin evladını sevmesi koruması böyle bir şeydir. Anne yapı olarak ne kadar kötüde olsa hastada olsa yavrusu için bambaşkadır. Ne anneler dünyaya getirip sokağa atan, çocuğuna işkence yapan, kendi zevki sefası için onu hayatta tek başına bırakan. Özellikle bu tür anneler okusun. tavsiye ederim

Bir insanı birkaç kişiden dinlemek. Kimi onun ne kadar iyi olduğunu anlatıyor, kimi ne kadar kötü. Ama şu açıdan da bakmak gerek, ne kadar kötü olursa olsun o bir anne ve çocuğunu çok seviyor. Farklı bir durum. Kadını bir yere oturtmak hem çok kolay, hem zor. Çünkü kendi kızı annesini o kadar güzel, o kadar iyi anlatıyor ki. sonuna kadar merakla okudum., acaba ne olacak diye. Bazı şeyleri okudukça da içim acıdı, keşke dedim keşke yapmasaydı…

şu aralar okuyorum bu kitabı. bana çok sıkıcı bir kitap gibi geldi. ama aslınd çok da merak ediyorum. kimden ve neden kaçıyorlar. annenin psikolojik sorunları mı var.? bu merak okutuyor bana kitabı. ama dili basit ve kolay anlaşılır.

Kitabı bitirmem bir kaç saatimi aldı sadece. O bir kaç saat boyunca başka bir şeye yoğunlaşamadım, kitabı bırakamadım ve de. Perihan Mağden romanlarını özlemiştik; ilaç gibi geldi.

Farklı konuları ele almayı seven Mağden; yine apayrı bir hikayeyle gönüllerimizi fethetti. En çok hoşuma giden şey kitap hep kızın gözünden annesiyle kendi ilişkisini anlatırken; birden yan kahramanlardan birinin olaya dahil olup; kendi yaşadıkları, kendi acıları, kendi önyargılarıyla; kısacası kendi karakterinin şekillendirdiği bir bakış açısıyla olan biteni anlatmasıydı.

Kitaptaki "Bambi" sözcüğü bir zaman sonra gerçekten de rahatsız edici olsa da; kitabın sonuna kadar zorla beynimize işlene işlene içimizin daha çok yanmasını sağlıyor final bölümünde. Okunması gerekn bir kitap.

Etkileyici 1 perihan magden romani. Yazin okunmasi tavsiye edilir. Otelden otele kosmaktadir ana-kiz zira.
Kitaptaki en uzun paragraf 15 satirdir, rahat okunmustur. Gayet guzel, tatli mi tatli olmus. Bir dikiste biten su misali. Iyi gerdin bizi be annem, helal olsun.
'I have a great surprise for the military!' demisti kitap hakkindaki yorumlarinda. Kitap boyunca surprizi aradim, durdum. Sabredip de israrla bakmadigim, kendime engel oldugum, o son sayfada durumu caktim. Askeriyeden hemen bir el atma bekleniyor, ''sen benim ustegmenimi nasil oyle yazarsinnnn?!!!''
Okumadilar herhalde henuz...
Okumayin ya, son sayfaya bakiverin, Hemen acin davayi...

Tam Perihan Mağden'in tarzı bir kitap. Okunmasını kesinlikle tavsiye ederim. Ben bir kaç saat içinde bitirdim tüm kitabı. Şu bambim olayı biraz sinir ediyor ama kitap yine çok çok güzel ;)