muharrirane
Mehmet Eroğlunun okuduğum ilk romanı Belleğin Kış Uykusu...
Açık söylemek gerekirse dünya görüşünü tasvip etmediğim bir yazarın düşünceleriyle yoğrulmuş bir romanı okurken hiç de sıkılmadım.
Dil ve roman tekniği açısından gayet başarılı bir roman olmasının yanında, sanki bir şeyleri aşılamaya çalışan Eroğlu; okuyucuyu cahil yerine koyarak "her şeyi anlatmaya çalışan bir filozof" edasıyla yazmış satırlarını.
Eğer roman okumak maksadıyla kitabı alacaksanız tavsiye edebileceğim bir kitap. Ama Tanryla ve kaderle ilgili hassasiyetiniz varsa -ki olmaması garipsenecek bir durumdur bence- daha tedbirli olmanızı tavsiye ederim.
Ayrıca betimlemeleri ve ruh tahlilleriyle (Bay M ve Palyaço da en çok) Peyami Safa' nın romanlarını özellikle "Biz İnsanlar" adlı eserini anımsattı bana.