ezakfaybi
Kitapkurdu
Grange 'den sonra bu tarz yazan yazarlardaki 2. deneyimim Maxime Chatiam.Karanlığın Soluğu cinayetlerin katilini son aşamaya kadar içinde hapseden bir kitap ama ne varki her gece sabaha varmak zorunda.Yazarın okuduğum ilk kitabı başlarda sıkılmama rağmen heyecan ortalara doğru artıyordu.Kitaba dair tek hoşnutsuzluğum kitabın sonunda herşeyin anında çözülmesiydi.Ortalarda bu çözülmeyi bayağı bir zorlaştırmıştı yazar ama sonunda göz açıp kapayıncaya kadar herşey oldu bitti. Sonu biraz daha uzun tutabilirdi yani kısacası şöyle bir dengesizlik vardı: başlarda herşey yavaş yavaş ilerliyor, ortalarda heyecan başlyor ,sonda ise bu heyecan o kadar kısa sürüyor ki sonun tadını çıkaramıyorsunuz. Heyecanın başta az, ortalarda fazla, sonda az olması olay örgüsünün akıcılığında bir dengesizlik meydana getiriyor.Böyle olsa dahi kitabın ortalarına doğru ese gelen heyecanı tatmayı isteyenlere önerebileceğim bir polisiye- gerilim.