Sevgi özcan
simyacı, paulo coelho ile tanıştığım kitap. Başta best sell oluşu ve tavsiyeler üzerine aldığım bu kitapla birlikte paulo coelhonun tutkunu oldum.Kişisel menkıbeizin peşinden gitmemiz gerektiği, eğer bu yolda ilelersek evrenin ruhunun daima bize yardım edeceğini anlatan kitap, kişisel menkıbemizdan saptığımızda evrenin ruhunu küstüreceğimizi vurguluyor. Sevgili Santiago gerçekte bir yerlerde var mısın bimiyorum ama kitabı okurken hep seninle elele olduğumu hissettim. Gerçek olduğunu düşünmek istedim. Böylece belki de kendim de kişisel yolumu bulur ve onda yürüyecek güce sahip olabilirdimAncak sanırım ben evrenin ruhunu çoktan küstürdüm bile. Olsun hergün yenibir başlangıçtır düşüncesiyle vazgeçmemem gerekliliğini de yine senden öğrendim.Her birimiz kendi yaşamlarımızın simyacıları olabiliriz. Ve sanırım bunu başardığımız zaman, mutluluğun yani hazinemizin avcumuzun içinde olduğunu ama bunu farkedebilmek için belki de fersah fersah yol almamız gerekecek. Ve hayatın gerçek ve tek anlamı ve görevi de bu sanırım. Kişisel yoda, kendi doğamıza uygun olarak yürüyerek gerçek kimliğimize ulaşmak. Bunları bana öğreten Santiagonun gerçak olduğuna inanarak Ona sevgilerimi yolluyorum.