nurtenbegendi
Kitapkurdu
Ustayla tanışma kitabımdı. Son derece akıcı bir anlatımı var. Başlarda anılar çok daha dingin ve detaylı ilerledi. Hatta koskoca çeyrek yüzyıl bir deftere nasıl sığacak diye düşündüm. Sonra birden bire seneler atlandı. Kitabın üslubuna, konusuna, tarzına hiç bir sözüm olamaz elbette. Ancak kişisel olarak; okuduğum her kitapta karakterlerden biri veya birkaçıyla bir şekilde empati kurma adetim yüzünden, senelerce yasak aşk yaşamış iki evli insan bana sevimli gelmedi. Annemle bu taraklarda bezi olmadığı halde babamı onların yerine koyup Doğan Hoca'ya kızdım. Dediğim gibi belki tamamen kişisel bir durumdu fakat aynı zamanda Üstad'ın okuyucusunu nasıl avucunun içine aldığının da bir göstergesiydi.