sabantuy
Şeker Portakalı serisinin 3.ve bence içlerinde en basit olanı.İlki çok güzeldi ve defalarca okudum, ikincisi güzeldi ve o da beni çok duygulandırdı ama üçüncüsü beni sıktı nedense.İkincisinde bırakmalıydı Vasconcelos bence.Bırakmalıydı ve okuyucu kendisi hayal etmeliydi Zeze'nin gençliğini ve geri kalan yaşamını.Doğrusunu söylemek gerekirse ben Delifişek'i beğenmedim.O eski coşku,duygu fırtınası ve sevimlilik yok bence bu bölümde.Her insan gibi Zeze de hayatın gerçek yüzüyle karşılaşıyor.Dünyanın hayalden ibaret olmadığını anlıyor.Oysa serinin diğer kitapları insanı alıp götürüyordu bir masalsı aleme.