avellone
dostoyevski'nin belki de ağlayarak yaşadıklarını güldürürmüşçesine anlattığı, derin duygularını anlamayanların gülerek okuduğu fakat hissedenlerin hüzünlenerek psikolojisini bozma seviyesine getirdiği, bir başka yazarda bir benzerine dahi rastlayamadığım ve rastlayamayacağım şaheseridir.