....EsiLa ...
Yazarın ilk kitabı olmasına ragmen sanki olayları yaşamış kadar kendinden aktarmış. İnsan kitap bittikten sonra olayları gerçekten yazardan başka birinin yaşadığına inanamıyor. Şahsen ben tekrar tekrar okudum önsözü.. Acaba Bez bebek Aytül yazarın nasıl bir yakını ki bu kadar iyi aktarmış yaşadıklarını hissettiği duygularla beraber örerek... Hayret ettim. Tabi ilk kitabı olmasının eksiklikleri de çok. Olayları kısa kesmiş yer mekan tasvirleri zengin değil. Özellikle doğa tasviri hiç yok.. Aytülün etrafındaki insanların duygularına da fazla değinmemiş. Edebi acıdan bana göre kitabın bu eksiklikleri var ama anlattığı olayın sosyal önemi bakımından bunlar kusur sayılmaz. Engelli insanların da önceden bizler gibi olduklarını bizim de yarın ne olacağımızın belli olmadığını hatırlatması bakımından engelli insanları anlamamız için yaşadığı duyguları hissetmemiz için onlara sahip çıkmamız duyarsız kalmamız için çok güzel bir çalışma yapmış bence... Onu burdan alkışlıyorum...