Veda
Kitapkurdu
Hasan Ali Toptaş serüvenim Kuşlar Yasına Gider ile devam etmişti. Ve öyle hüzünlü ve bir o kadar da naif bir hikayeye sahipti. Bizdendi. Benim ailemdi. Bizim köyden Aziz Bey, Hüseyin Dayı, telefonunun zil sesi, Gülfem Yenge, Bekir, erik ve asma yaprağı... Çok sevdim. O yolda geçen Neşet Ertaş türkülerini, o malum köye gelince vites düşürüşünü, beyaz gömlekli çocuğu, gizemli atı, hastane telaşını... Her şeyi, her şeyi hissettim. Ayrıca bu kitap yazarın otobiyografisi mi diye merak edip araştırdım. Hasan Ali, bu kitaptan sonra yapılan bir röportajında "...yazarı beyan etmediği sürece hiçbir roman otobiyografik değildir bence." Demiş. Kitabı nasıl okumamız gerektiğine dair ipuçlarını da kitapta sitemkar bir şekilde anlattığı yazar vesilesiyle dile getirmiş. Demem o ki, okuyun!!!