Erdal MİSKİOĞLU
Bu kitabı okumak su içmek gibi. Ama okurken de bitirince de tadı ağzında kalıyor. Acı ama yine de tatmaktan vazgeçemezsin. Cümleler kısa, basit, hiç edebiyat yapayım kaygısı yok, son derece doğal. İçerik derin, yaralayıcı. Final ise beklendiği üzere çözümsüz, kişisel hesaplaşma ve kendini/durumunu anlama...