delizeka
Tanpınar'ın bu kitabı, kitabın başından sonuna kadar geçen zamanın bir gün gibi kısa bir süre olması yönüyle diğer bir kitabını anımsatıyor: mahur beste. Orada da olaylar bir odada yatan adamının hayallere dalmasıyla başlıyor ve bitiyor. Geçen zaman dakikalar belki de. "Huzur" anlatmaya çalıştığı konu olarak da gayet ilgi çekici: Huzurlu oldukları düşünülen insanların, geçiş dönemi diyebileceğimiz bir tarihteki iç huzursuzlukları.. Saatleri ayarlama enstitüsü veya Mahur beste'ye göre biraz daha az başarılı bir kitap ama bu "biraz daha az başarılı" olma durumu tabii ki pek çok yazarın "başarılı" olma durumundan daha üst seviyede kalıyor.